Liniał sinusowy
Liniał sinusowy, sinuśnica - przyrząd pomiarowy do dokładnego pomiaru kątów lub odwzorowania kątów. Wykonany jest z utwardzonej stali. Składa się z liniału i dwóch jednakowej średnicy walców, które są do liniału przymocowane na stałe na obu jego końcach. Osie walców są względem siebie równoległe i leżą w płaszczyźnie równoległej do górnej powierzchni liniału. Odległość osi walców jest dokładnie określona, jest liczbą całkowitą i najczęściej wynosi 100 mm lub 10 cali co ułatwia obliczanie kątów.
Przebieg pomiaru [edytuj]
Do pomiaru liniałem sinusowym niezbędna jest płaska płyta pomiarowa , płytki wzorcowe oraz czujnik w podstawie. Pomiar kąta polega na dobraniu takiego stosu płytek wzorcowych H umieszczanych pod jednym z walców (rys.2), aby górna powierzchnia mierzonego przedmiotu umieszczonego na liniale byłą równoległa do płyty pomiarowej. Równoległość kontroluje się za pomocą czujnika umieszczonego w statywie. Jeżeli nie uda się doprowadzić do równoległości to należy zanotować wskazania czujnika O1 i O2 na obu końcach powierzchni przedmiotu oraz odległość L1 pomiędzy punktami pomiarowymi. Wynik pomiaru jest sumą kąta pochylenia liniału oraz poprawki wynikającej z nierównoległości:
Poprawka jest wyrażona w radianach i ma prawidłowy znak jeżeli odczyt O1 został wykonany od strony płytek wzorcowych.
Źródłami niepewności pomiaru kąta są:
• błąd stosu płytek wzorcowych H
• błąd długości liniału sinusowego L
• błędy pomiaru różnicy wskazań czujnika O2 - O1
• błąd pomiaru odległości pomiędzy punktami pomiaru czujnikiem L1
• błąd płaskości płyty pomiarowej
Dla małych kątów osiągana jest niepewność pomiaru rzędu kilku minut kątowych, ale dla kątów powyżej 45° ona rośnie bardzo szybko.
Bibliografia [edytuj]
- Praca zbiorowa: Mała encyklopedia metrologii. WNT, 1989. str. 166
- Jakubiec. W, Malinowski. J: Metrologia wielkości geometrycznych. WNT, 1989. str. 231-233
Zobacz też [edytuj]
- PN-M-53354:1979 Narzędzia pomiarowe -- Liniały sinusowe
