Linia śniegu

Układ Słoneczny. Za linią śniegu znajdują się gazowe olbrzymy (wielkości w skali, odległości nie zachowują skali).

Linia śniegu – w astrofizyce i planetologii oznacza odległość od protogwiazdy, poza którą w czasie formowania się planet dysk protoplanetarny jest na tyle chłodny, że następuje zestalenie wody, amoniaku i metanu. Temperatura linii śniegu wynosi około 150 K (ok. −120 °C), a jej dokładna wartość zależy od gęstości dysku protoplanetarnego.

Zgodnie z jedną z hipotez dotyczących tworzenia się planet, przed linią śniegu promieniowanie gwiazdy wymiata dużą część substancji gazowych i w obszarze tym powstają planety skaliste. Poza linią śniegu materia gazowa ulega zestaleniu, a gęstość powstających ziaren lodu jest szczególnie duża tuż po przekroczeniu granicy kondensacji. Ziarna lodu wraz z krzemianami i metalami tworzą jądra protoplanet, a po rozgrzaniu – atmosferę. W obszarze bliskim linii śniegu ilość lodu wodno-amoniakowo-metanowego jest tak duża, że powstają planety typu gazowych olbrzymów.

W Układzie Słonecznym linia śniegu znajduje się w odległości ok. 5 j.a. od Słońca. Pierwszy i największy gazowy olbrzym, Jowisz znajduje się zaraz za nią (średnio ok. 5,2 j.a. od Słońca).

Określenie „linia śniegu” wywodzi się z używanego w glacjologii terminu linia wiecznego śniegu.

Bibliografia

• Krzysztof Hełminiak: Precyzyjna astrometria układów podwójnych za pomocą optyki adaptywnej – Powstawanie układów planetarnych (s.19)(Praca magisterska wykonana w Katedrze Astronomii i Astrofizyki opiekun: dr hab. Maciej Konacki – CAMK PAN, Toruń) (pol.). www.ncac.torun.pl. [dostęp 2011-06-19].
• Weronika Śliwa. Naprawdę dziwne urodziny. „Wiedza i Życie”. 11/2010 (pol.). [dostęp 2011-06-19]. 
• Jon Voisey: Rocky, Low-Mass Planet Discovered by Microlensing (ang.). 2011-06-17. [dostęp 2011-06-19].