Linia Dzierżyńskaja Nowosybirskiego Metra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Linia metra Novosibirsk Metro Line 2.svg
Логотип Новосибирского метрополитена.jpg Linia Dzierżyńskaja
Дзержинская линия
mapa LK
Dane podstawowe
Zarządca Coat of Arms of Novosibirsk.svg Nowosybirskie Metro
Oznaczenie linii Novosibirsk Metro Line 2.svg
Czas przejazdu ok. 10 min
Liczba stacji 5
Długość 5,4 km
Historia
Lata budowy 1980-1987
Rok otwarcia 31 grudnia 1987
Przebieg
BSicon BAHN.svg BSicon uBHF.svg Plac Garina-Michajłowskiego
BSicon uBHF.svg Sibirskaja (przejście na Kiev Metro Line 1.svg Krasnyj Prospekt)
BSicon uBHF.svg Marszałka Pokryszkina
BSicon uBHF.svg Bieriezowaja Roszcza
BSicon uBHF.svg Zołotaja Niwa
BSicon uexBHF.svg Gusinobrodskaja (planowana)
BSicon uexBHF.svg Wołoczajewskaja (planowana)
BSicon uKDSTe.svg Zajezdnia TCz-2 (planowana)

Linia Dzierżyńskaja Nowosybirskiego Metra (ros: Дзержинская линия) – jedna z dwóch linii systemu metra w Nowosybirsku. Jest to najmłodsza i najkrótsza linia w Nowosybirsku. Uruchomiona pod koniec 1987 roku.

Spis treści

Historia[edytuj]

W początkowych planach z lat siedemdziesiątych metro w Nowosybirsku miało liczyć początkowo trzy linie: Leninskają, Kirowskają i właśnie Dzierżyńskają[1]. Plany te zakładały, że długość tej linii miała wynosić 10,8 kilometrów[1]. Prace przygotowawcze rozpoczęły się w momencie rozpoczęcia budowy pierwszej linii nowosybirskiego metra w 1979 roku[2]. Wytyczenie takiej trasy dla tej linii w takiej formie było o tyle ważne, że mogła ona połączyć gęsto zamieszkane osiedla mieszkaniowe na północnych rubieżach Nowosybirska z centrum miasta. Początkowo rozpoczęto budowę odcinka między dwoma stacjami: Placem Garina-Michajłowskiego i Sibirskają, która stanowić miała stację przesiadkową z Krasnym Prospektem, należącą do Linii Leninowskiej[2]. Długość tego odcinka miała wynosić 1,6 kilometra[2]. Połączenie obu linii dawało możliwość (przy wykorzystaniu pierwszej linii) szybkiego przemieszczania się na drugi brzeg rzeki Ob. 1 grudnia 1980 roku rozpoczęły się prace nad budową stacji Sibirskaja[3]. Prace po kilku miesiącach musiały zostać przerwane, z uwagi na niespotykane trudności z systemem kanalizacyjnym miasta[3]. Dodatkowym problemem był niezwykle twardy grunt, który utrudniał budowę[4]. Początkowo na tym odcinku w użyciu był tylko jeden tunel[5], drugi został uruchomiony dopiero w roku 2000[4]. Natomiast sam ten odcinek ten został otwarty 31 grudnia 1987 roku[5]. Na tym zakończyła się pierwsza faza budowy linii.

Kolejny etap budowy Linii Dzierżyńskajej rozpoczęty został w 1988 roku, gdy zaczęto przygotowywać teren i grunty do konstrukcji kolejnych odcinków. Właściwe prace ruszyły w 1990 roku i miały one na celu połączenie stacji Sibirskajej ze stacją Marszałka Pokryszkina[5]. Miało to zwiększyć długość całej linii do 5,86 kilometrów[4]. W 1996 roku miasto Nowosybirsk odwiedził rosyjski prezydent Borys Jelcyn[5]. Podczas wizyty odwiedził on także metro i obiecał przekazanie funduszy na dalszą rozbudowę[6]. Obietnice te nie zostały nigdy spełnione[6]. Ostatecznie 28 grudnia 2000 roku nowy odcinek został otwarty[6]. Poprawa sytuacji ekonomicznej, zarówno w kraju jak i w mieście, sprawiła, że 25 czerwca 2005 roku uruchomiono kolejną stację Bieriezowają Roszczę[7]. Problemy techniczne i finansowe spowodowały, że odcinek ten nie przez najbliższe kilka lat nie zyskał kompletnej sprawności i przepustowości[7]. Budowa kolejnego odcinka rozpoczęła się jeszcze w 1992 roku, ale pod koniec lat dziewięćdziesiątych z uwagi na problemy gospodarcze została ona zahamowana[8]. Budowę wznowiono w 2007 roku, a ukończono 7 października 2010 roku[8].

Planowana rozbudowa[edytuj]

Kolejnymi etapami w pracach nad rozbudową Linii Dzierżyńskajej Nowosybirskiego Metra będzie uruchomienie dwóch stacji: Gusinobrodskajej i Wołoczajewskajej[9][10]. Ta pierwsza ma być oddana do użytku około roku 2016[10]. Natomiast ta druga być może tego samego roku lub w roku 2017[11]. W planach jest także uruchomienie Zajezdni Tcz-2[12]. Będzie ona obsługiwać wyłącznie Linię Dzierżyńskają, obecnie zapleczem dla niej i dla pierwszej linii jest zajezdnia TCz-1[12]. Długofalowy projekt zakłada przeprowadzenie linii na lewą stronę rzeki Ob (przez most), gdzie miałaby zostać ona połączona z planowaną linią Kirowskają[13]. Plany te mają być zrealizowane do roku 2030[13].

Lista stacji[edytuj]

Zajezdnie[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Nsk.novosibdom.ru: Новосибирский метрополитен (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Fsr-stroy.ru: Новосибирское метростроение выходит из кризиса (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  3. ↑ 3,0 3,1 Gelio.newsib.ru: История строительства станций "Красный проспект" и "Сибирская" (1980-1987) (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Gelio.newsib.ru: История метро Новосибирска. Станция "Площадь Гарина-Михайловского" (1980-1987) (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 Metroworld.ruz.net: История Новосибирского метрополитена (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 Metroworld.ruz.net: Станция «Маршала Покрышкина» (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  7. ↑ 7,0 7,1 Omnibus.ru: Первому в Сибири метро - 20 лет (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  8. ↑ 8,0 8,1 Metroworld.ruz.net: Станция «Золотая Нива» (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  9. ↑ News.ngs.ru: Вице-мэр Ксензов: следующей станцией метро станет «Доватора» (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  10. ↑ 10,0 10,1 News.ngs.ru: Станция «Доватора»: три года ждать (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  11. ↑ News.ngs.ru: Дзержинская линия: рельсы уходят в небо (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  12. ↑ 12,0 12,1 News.ngs.ru: Новосибирский метрополитен построит собственное ремонтное депо (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  13. ↑ 13,0 13,1 Novo-Sibirsk.ru: Карта-схема комплексного развития общественного транспорта на период до 2030 года (ros.). [dostęp 2012-08-08].
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Linia_Dzierżyńskaja_Nowosybirskiego_Metra&oldid=35735204”