Linia Mareth

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Linia Mareth

Linia Mareth – linia umocnień stałych wybudowana w Tunezji między miastami Madanijin, a Kabis w latach 30. przez kolonialne wojska francuskie dla ochrony kolonii przed atakiem ze strony włoskiej Libii.

W czasie II wojny światowej po upadku Francji, w wyniku operacji Torch system umocnień dostał się w ręce państw Osi i służył do obrony przed Brytyjczykami. Niemcy i Włosi dokonali rozbudowy Linii Mareth. Linia miała około 35 km długości, a w południowo-zachodniej części osiągała 800 metrów wysokości. W pierwszych latach wojny linia nie odegrała roli ale 23 stycznia 1943 niedobitki Afrika Korps gen. Rommla zostały przerzucone w rejon Mareth i przygotowywane były do ofensywy o kryptonimie "Capri". Atak z linii Mareth rozpoczął się 6 marca i skończył się klęska Rommla. 19 marca 8. armia brytyjska pod dowództwem generała Montgomerego po ciężkich walkach wyparła Włochów i Niemców z Linii Mareth spychając siły koalicjantów w głąb Tunezji.

Pod Mareth znajduje się muzeum walk położone w centrum umocnień[1].

Przypisy