Linia Sierpuchowsko-Timiriaziewskaja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przebieg Sierpuchowsko-Timiriaziewskajej linii na mapie Moskwy

Linia Sierpuchowsko-Timiriaziewskaja (ros. Серпуховско-Тимирязевская линия) – linia metra moskiewskiego otwarta 4 listopada 1983 roku. Jej długość wynosi 41,2 km, liczy 25 stacji, a przejazd zajmuje około 63 minuty. Biegnie z południa na północ. Na mapie oznaczana numerem 9 i szarym kolorem. Jest to druga, po linii Arbacko-Pokrowskiej, najdłuższa linia metra w Moskwie. Jednocześnie jest to drugi na świecie (a pierwszy w Europie) najdłuższy tunel metra.

Rozwój[edytuj | edytuj kod]

Nazwa stacji Prażskaja

Projekt linii biegnącej z północy na południe powstał w 1971 roku, a już w połowie lat 70. rozpoczęto jego budowę. Pierwszy odcinek otwarto w 1983 roku na południe od linii okrężnej. Podczas budowy zastosowano wiele nowych metod konstrukcyjnych m.in. mrożenie podczas budowy w wodonośnych warstwach gleby, wiercenia w celu usunięcia oparów paliw na odcinku Sierpuchowskaja - Tulskaja (ze stacji paliw na powierzchni przez wiele lat wsiąkały benzyny). W 1985 roku przedłużono linię do stacji Prażskaja (odcinek budowany przez czechosłowackich inżynierów - w zamian rosyjscy budowali odcinek ze stacją Moskevská dla praskiego metra). W połowie lat 80. rozpoczęto kopanie głębokich odcinków pod centrum. Wtedy powstała m.in. stacja Borowickaja pozwalająca na przejście aż na 3 inne linie. W latach 90. dalszy rozwój na północ przeciął linię z trzema ważnymi szlakami kolejowymi, a krańcowe stacje stały się najbardziej wysuniętymi na północ w systemie metra. W tym etapie powstała też jedyna głęboka stacja jednonawowa w Moskwie: Timiriazewskaja. Po 2000 roku wydłużono linię na południe (do czasu powstania linii Butowskiej były to najbardziej wysunięte na południe stacje). Powstała tutaj też pierwsza stacja poza obwodnicą MKAD.

Odcinki[edytuj | edytuj kod]

Ałtufjewo - wejście

Budowa linii zaczęła się w latach 70. Poszczególne odcinki były otwierane w kolejności:

Linia jest obsługiwana przez zajezdnie - Tcz-8 Warszawskoje (ТЧ-8 «Варшавское») od 1983 roku i Tcz-14 Władykino (ТЧ-14 «Владыкино») od 1991.

Lista stacji[edytuj | edytuj kod]

Fotogalerie[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]