Linia demarkacyjna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Linia demarkacyjna – linia, a niekiedy strefa odgraniczająca w czasie zawieszenia broni lub rozejmu walczące wojska. Często linia demarkacyjna stanowi tymczasową granicę państwową.
W przenośni pojęcie linii demarkacyjnej może także odnosić się do relacji niezwiązanych z konfliktami zbrojnymi. Przykładowo filozofia nauki zajmuje się m.in. zagadnieniem linii demarkacyjnej (granicy) pomiędzy nauką a pseudonauką lub nauką a religią.
Przykłady linii demarkacyjnych[edytuj]
- Linia demarkacyjna między Polską a Ukrainą Symona Petlury wg układu rozejmowego z 1 września 1919 roku.
- Linia Curzona – planowana linia demarkacyjna pomiędzy wojskami polskimi a bolszewickimi z 8 grudnia 1919 roku.
- Linia demarkacyjna III Rzesza-ZSRR, rozdzielająca w latach 1939-1941 obszary okupowanej Polski, kontrolowane przez III Rzeszę i ZSRR.
- Linia demarkacyjna we Francji, oddzielająca w okresie II wojny światowej obszary okupowane przez wojska niemieckie i włoskie oraz terytorium kontrolowane przez Rząd Vichy. Została uzgodniona 22 czerwca 1940 roku, istniała do grudnia 1942.
- Strefa demarkacyjna pomiędzy Koreą Południową a Koreą Północną ustanowiona w wyniku wojny koreańskiej. Umiejscowienie strefy uzgodniono 27 lipca 1953 roku jako pas 4 kilometrów dzielący Półwysep Koreański na wysokości 38 równoleżnika. Istnieje do dziś.
- Strefa demarkacyjna pomiędzy Wietnamem południowym i Wietnamem północnym ustanowiona w 1954 roku na konferencji genewskiej. Charakter strefy miał być tymczasowy i służyć jedynie oddzieleniu wojsk obu stron. Strefa, o szerokości 5 km w każdą stronę, biegła wzdłuż rzeki Bến Hải wpadającej do Morza Południowochińskiego na 17 równoleżniku. Nadzór nad strefą powierzono Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w skład której wchodziły Indie, Polska i Kanada. Istniała do 1975 roku.
