Linia szkwału

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Linia szkwału nad USA widziana z radaru dopplerowskiego

Linia szkwału - strefa układających się w linię burz, które mają wspólną przyczynę powstania i formują się zwykle przed frontem chłodnym[1]. Tego typu burze mogą tworzyć linie długości kilkuset kilometrów, często istnieją przez wiele godzin i mogą przynosić wiele wyładowań atmosferycznych, porywiste wiatry, intensywne opady deszczu i gradu, a czasem również tornada[2].

Mechanizm istnienia linii szkwału[edytuj | edytuj kod]

Położone drzewa po podmuchu downburst

Linie szkwału mają wykształcony system prądów wstępujących i zstępujących, który pozwala istnieć im przez wiele godzin nawet w godzinach nocnych. Ten mechanizm opiera się na podnoszeniu ciepłego i wilgotnego powietrza przed linią szkwału przez opadające chłodne powietrze z prądów zstępujących w chmurach burzowych. W ten sposób zimniejsze powietrze wypiera cieplejsze w górę i następuje dalszy rozwój burz[3][4]. Zanik burz szkwałowych następuje wraz ze zniknięciem powietrza o dużej chwiejności termodynamicznej przed linią szkwału.

Niebezpieczeństwo burz linii szkwału[edytuj | edytuj kod]

Schemat ewolucji bow echo

Najniebezpieczniejsze są porywiste wiatry wiejące w momencie nadejścia linii szkwału. Są one związane z wytworzeniem tzw. frontu szkwałowego i ich przyczyną jest szybko spadające w chmurze zimne powietrze z górnych rejonów troposfery. Silne uderzenia wiatru na liniach szkwałów będące następstwem silnych prądów zstępujących są określane mianem downburst. Mogą one powodować ogromne szkody na dużych terenach (tak ja te w po wichurze w Puszczy Piskiej w 2002 roku) oraz przyczyniać się do tragicznych wypadków (jak ten podczas białego szkwału w 2007 roku).

Bow echo[edytuj | edytuj kod]

Najgwałtowniejsze wiatry mogą pojawiać się w rejonach, gdzie burze zwykle na mniejszym obszarze układają się w kształt łuku (odbicie radarowe o nazwie bow echo)[5]. W późniejszej fazie rozwoju bow echo przyjmuje kształt przecinka (stąd nazwa comma echo). Wówczas mogą się pojawić tornada na północnym łuku comma echo[6].

Chmura szelfowa często zwiastująca szybkie nadejście gwałtownej burzy i porywistych wiatrów

Oznaki zbliżania się burz linii szkwałowych[edytuj | edytuj kod]

Już z daleka może być widoczna zwarta strefa wypiętrzonych cumulonimbusów z kowadłami burzowymi. W miarę zbliżania się krawędzi burz może być widoczna chmura szelfowa zwykle pod postacią wału lub ściany zwisających niżej chmur. Jej obecność często zwiastuje gwałtowną burzę i szybkie pojawienie się porywistego wiatru i intensywnych opadów i wówczas czasu na znalezienie bezpiecznego schronienia jest już niewiele.

Przypisy