Linie Neumanna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przykład linii Neumanna

Linie Neumanna – sieć równoległych linii widocznych w strukturze meteorytu. Jest cechą meteorytów żelaznych zawierających kamacyt. Linie te powstają w kryształach kamacytu pod wpływem wysokiego ciśnienia (np. w czasie zderzeń planetoid). Nazwa linii pochodzi od Johanna G. Neumanna, który jako pierwszy zidentyfikował je w meteorycie Braunau w 1848 roku[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Johann G. Neumann. Über die kristallinische Struktur des Meteoreisens von Braunau. „Naturwissenschaftliche Abhandlungen”. 3, s. 45-56, 1849 (niem.).