Lion Feuchtwanger
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Lion Feuchtwanger (ur. 7 lipca 1884 w Monachium, zm. 21 grudnia 1958 w Los Angeles) – pisarz niemiecki.
Spis treści |
Dzieła [edytuj]
Powieści [edytuj]
- Der tönerne Gott, 1910
- Jud Süß, 1925
- Die häßliche Herzogin Margarete Maultasch, 1922–23
- Wartesaal-Trilogie
- Erfolg. Drei Jahre Geschichte einer Provinz, 1927–30
- Die Geschwister Oppermann (wcześniejszy tytuł: Die Geschwister Oppenheim), 1933
- Exil, 1937–39 (Wygnanie - wydanie polskie - 1957 r.)
- Josephus-Trilogie:
- Der jüdische Krieg, 1931–32 (Wojna Żydowska - wydanie polskie 1960)
- Die Söhne, 1934–35
- Der Tag wird kommen, 1939–41
- Der falsche Nero, 1936
- Die Brüder Lautensack, 1941
- Simone, 1943
- Die Füchse im Weinberg, 1944–46 (Lisy w winnicy - wydanie polskie 1962 r.)
- Venedig (Texas), 1946
- Goya oder der arge Weg der Erkenntnis, 1951
- Narrenweisheit oder Tod und Verklärung des Jean-Jacques Rousseau, 1950–52
- Die Jüdin von Toledo (wcześniejszy tytuł: Spanische Ballade), 1952–54
- Jephta und seine Tochter, 1955–57 (Jefte i jego córka - wydanie polskie 1964 r.)
Pisma autobiograficzne [edytuj]
- Moskau 1937
- Unholdes Frankreich, 1942