Lionello Spada
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Lionello Spada (ur. 1576 w Bolonii, zm. w 1622 w Parmie) – włoski malarz i rysownik okresu baroku.
Przedstawiciel szkoły bolońskiej. Był uczniem Cesarego Baglioniego, a następnie braci Carraccich. Po wyjeździe do Rzymu stał się uczniem Caravaggia, któremu towarzyszył w podróży do Neapolu i na Maltę. Przebywał także w Ferrarze, Modenie i Reggio.
Malował przede wszystkim obrazy religijne. Swoje dzieła często sygnował znakiem miecza (wł. spada).
Wybrane dzieła [edytuj]
- Abraham i Melchizedech ( ok. 1605) – Bolonia, Pinacoteca Nazionale,
- Cygańska wróżba (1614-15) – Modena, Galleria Estense,
- Ekstaza św. Franciszka – Modena, Galleria Estense,
- Eneasz i Anchizes (ok. 1615) – Paryż, Luwr,
- Kain i Abel – Neapol, Museo di Capodimonte,
- Kain zabijający Abla – Warszawa, Muzeum Kolekcji im. Jana Pawła II,
- Koncert – Rzym, Galleria Borghese,
- Koncert (ok. 1615) – Paryż, Luwr,
- Męczeństwo św. Piotra – St. Petersburg, Ermitaż,
- Powrót syna marnotrawnego – Paryż, Luwr,
- Starzec z księgą – Warszawa, Muzeum Narodowe (przypisywany),
- Św. Hieronim (ok. 1610) – Rzym, Galleria Nazionale d’Arte Antica,
- Św. Hieronim – Warszawa, Muzeum Narodowe.
Bibliografia [edytuj]
- Dictionary of Artists, Paris: Gruend, 2006. ISBN 2 7000 30702.
