Lipoproteina niskiej gęstości
Lipoproteina niskiej gęstości (ang. Low Density Lipoprotein, LDL) – heterogenna populacja lipoprotein[1]. Jest to główny transporter cholesterolu z wątroby do innych narządów (przede wszystkim nerek, mięśni i kory nadnerczy). W LDL zawarta jest większość cholesterolu w osoczu krwi. Prawidłowe stężenie LDL-cholesterolu w surowicy powinno wynosić poniżej 135 mg/dl (3,5 mmol/l).
Spis treści |
Metabolizm i funkcja [edytuj]
LDL pełni swoją funkcję przez odkładanie wolnego cholesterolu na powierzchni błon komórkowych lub poprzez wiązanie się z receptorem błonowym, który rozpoznaje zawartą w nich apolipoproteinę B100 (apoB100). Pobierane są przez komórki docelowe na drodze endocytozy kierowanej receptorami LDL, ujemnie naładowanymi glikozydowymi białkami transbłonowymi, które specyficznie wiążą się z białkiem apoB100 z powłoki LDL. Receptory LDL skupione są w tzw. "dołkach opłaszczonych" na błonach komórkowych.
LDL odkłada cząsteczki cholesterolu we włóknach mięśni gładkich ścian tętnic.
LDL powstaje w osoczu krwi jako wynik ciągu przemian: VLDL → IDL → LDL.
Lipoproteina LDL określana jest też mianem zły cholesterol, w przeciwieństwie do lipoproteiny HDL, określanej mianem dobry cholesterol.
Skład [edytuj]
Składnikami lipoprotein LDL są:
- 38% cholesterol zestryfikowany
- 22% fosfolipidy
- 22% apolipoproteina apoB100
- 10% triglicerydy
- 8% cholesterol wolny
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 3.7.4.2 Miażdżyca. W: Druga twarz tlenu. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, seria: Środowisko. ISBN 978-83-01-13847-9.
Bibliografia [edytuj]
- E.Bankowski "Biochemia" Wydawnictwo Medyczne Urban&Partner Wrocław 2005 ISBN 83-89581-10-8
- Jeremiasz Tomaszewki: Diagnostyka laboratoryjna. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2001. ISBN 83-200-3591-0.
