Lir włoski

Lir Włoski
5 lirów z 1874 r.
Kod ISO 4217	ITL
Kraj	nikt, poprzednio San Marino, Watykan, Włochy
Podział	1 lir = 100 Centesimo
Symbol	£, ₤, oraz L - Lir ?? - centesimo
Monety	50, 100, 200, 500, 1000 L - często używane 5, 10, 20L - rzadko używane
Banknoty	1000L, 2000L, 5000L, 10000L, 20000L, 50000L, 100000L, 500000L
Bank centralny	Banca d'Italia

Lir włoski był walutą Włoch w latach 1861-2002.

Historia

Lir po raz pierwszy pojawił się w średniowieczu. Podobnie jak funt szterling reprezentował wartość jednego funta srebra, który był wart 20 solidów lub 240 denarów. W Królestwie Włoch, utworzonym przez Napoleona I był on walutą obowiązującą na terenie kraju. Dzielił się na 20 soldi lub 100 centesimo.

Po zjednoczeniu Włoch w 1861 lir stał się obowiązującą walutą na terenie całego kraju. Zastąpił on m.in. florena lombardzko-weneckiego, piastrę sycylijską, lirę parmeńską. W 1865 lir stała się częścią Łacińskiego Związku Monetarnego wraz z frankiem francuskim, frankiem belgijskim i frankiem szwajcarskim.

Lir obowiązywał na terenie Włoch formalnie do 1999, choć faktycznie wyszedł z obiegu w 2002.

Waluty związane z lirem

Z lirem włoskim były powiązane dwie waluty. Lir watykański na mocy konkordatu był powiązany z lirem włoskim. Jednocześnie lir włoski był legalną walutą na terenie Watykanu. Część monet watykańskich była bita we Włoszech. Można było nimi płacić zarówno we Włoszech jak i w San Marino.

Lir sanmaryński, podobnie jak lir watykański, również były powiązana z lirem włoskim. Na terenie San Marino można było płacić lirami, podobnie jak częścią monet San Marino bitych we Włoszech.

Obie waluty zostały zastąpione przez euro.

Moneta o wartości 40 lirów w czasach Królestwa Włoch

Banknot o nominale 2000 lirów