Lista gatunków gier komputerowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lista gatunków gier komputerowych

Wiele gier łączy kilka gatunków gier. Na przykład seria gier Legend of Zelda zawiera elementy gry akcji, przygodówki i cRPG. Takie gry nazywa się hybrydami.

Spis treści

Sposoby przedstawiania akcji [edytuj]

Perspektywa pierwszej osoby [edytuj]

Perspektywa pierwszej osoby (ang. first-person perspective, FPP) – gracz widzi świat gry oczami bohatera. Perspektywa pierwszej osoby znana jest głównie w grach z gatunku first-person shooter a także w celowniczkach. Poza tym perspektywa pierwszej osoby może występować w grach RPG, takich jak seria The Elder Scrolls lub Eye of the Beholder, grach labiryntowych[1], czy innych, specyficznych strzelaninach.

Perspektywa trzeciej osoby [edytuj]

Perspektywa trzeciej osoby (ang. third-person perspective, TPP) – gracz widzi świat gry zza pleców bohatera gry. Czasem jest ona umieszczona za bohaterem, a czasem jest umieszczona w widoku izometrycznym. Niektóre gry pozwalają na zmianę widoku pomiędzy perspektywami pierwszej lub trzeciej osoby.

W tym widoku prezentowane są takie serie gier jak np.: Assassin's Creed, Dragon Age, God of War, Gothic, Grand Theft Auto, Max Payne, Neverwinter Nights, Thief, Tomb Raider i Uncharted.

Widok z góry [edytuj]

Gracz widzi świat w perspektywie „z lotu ptaka”, lub też „z góry”. Kamera znajduje się nad prezentowanymi wydarzeniami i postaciami. Widok wykorzystywany w różnych typach gier – od strategii jak Company of Heroes do strzelanek, takich jak Alien Swarm lub Counter-Strike 2D.

Widok z boku [edytuj]

Gracz obserwuje akcję z boku, tak samo jak teren, na którym toczy się gra, a postacie/pojazdy/stworzenia zobrazowane w ten sposób poruszają się głównie na osiach prawo-lewo. Wykorzystywana w dwuwymiarowych platformówkach, bijatykach czy strzelankach, rzadziej w innych grach (np. w strategii King Arthur's World na SNES-a)

Izometria [edytuj]

Plansza gry przedstawiona jest w rzucie izometrycznym, np. Zaxxon, Fairlight, Diablo.

Akcja [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Komputerowa gra akcji.

Bijatyki [edytuj]

Bijatyki, potocznie mordobicia, wyróżnia się ich dwa rodzaje: z ang. gry Fighting game oraz beat'em up – pierwszy podgatunek kładzie nacisk na walkę z jednym przeciwnikiem pomiędzy dwoma graczami rzadziej większą ilością, ale i tak się zdarza – np 4 graczy mogło zmierzyć się w Guilty Gear Isuka) lub graczem i sterowanym przez komputer oponentem, drugi zaś stawia przed graczem większe ilości wrogów, rozrzuconych po trasie, którą ten musi przejść. Niekiedy w jednej bijatyce występują oba typy gameplayu, np. Tekken 3 lub Guilty Gear Isuka. Gry z tego gatunku pozwalają toczyć walki bez oręża, inne zaś pozwalają na używanie broni białej (miecze, noże, itp.), lub sporadycznie skorzystać z broni palnej, a jeszcze inne, w klimacie fantasy pozwalają na wyzwolenie wewnętrznej energii qi i atakowanie nią przeciwnika.

Ten gatunek powstał w środku lat osiemdziesiątych[2] i stał się fenomenem wraz z wydaniem gry Street Fighter.

Niektóre popularne serie gier z podgatunku Fighting Game: King of Fighters, Mortal Kombat, Street Fighter, Soul Calibur, Tekken oraz Virtua Fighter. Niektóre popularne serie gier z podgatunku Beat'em up: Renegade, Golden Axe, Double Dragon, Streets of Rage, Fighting Force.

First-person shooter [edytuj]

First-person shootery (FPS) są strzelankami w perspektywie pierwszej osoby. Wszystkie FPSy umieszczają gracza za bronią palną, pokazując ramię sterowanej postaci. W wielu FPS-ach tempo gry jest szybkie i wymaga od gracza dużego refleksu oraz celności.

Popularne serie gier z tego gatunku: Battlefield, Call of Duty, Counter-Strike, Doom, Half-Life, Halo, Medal of Honor, Quake i Unreal.

Snajper [edytuj]

Celowniczki (sniper, snajper) to nietypowe strzelaniny, w których gracz nie kontroluje ruchów kierowanej postaci, jednak porusza celownikiem – stąd nazwa – decydując, w co ta strzela. Występują zarówno w perspektywie FPP, jak i TPP, w tej drugiej występuje szczątkowa kontrola nad ruchem postaci – np przesuwa się automatycznie w prawo, jednak można kierować nią po obszarze ekranu. Celowniczki często korzystały z pistoletów świetlnych, w wersjach na PC zazwyczaj za ruch celownikiem odpowiada myszka.

Do gatunku zalicza się seria gier House of the Dead, Virtua Cop lub Panzer Dragoon.

Shoot 'em up [edytuj]

Gry shoot 'em up, znane też jako 'shootery' lub 'strzelanki', kładą nacisk na strzelanie i zwykle upraszczają inne aspekty rozgrywki. Rozmaite wczesne gry arcade (jak na przykład Space Invaders) kwalifikuje się do tego gatunku.

Grami, które wchodzą w ten gatunek są przewijane shootery. W grach tych gra się na długiej dwuwymiarowej przewijanej planszy. Gatunek ten dzieli się głównie na dwa rodzaje, klasyfikowane poprzez kierunek przewijania: najczęściej jest on poziomy (ang. horizontal shooter lub side view) lub pionowy (ang. vertical shooter lub top view). Dwoma przykładami są R-Type i Raiden. Istnieją także gry przewijane po ukosie, np Zaxxon.

W tym gatunku jest jeszcze miejsce dla gier nazywanych w ang. fixed shooter-ami, których akcja dzieje się na jednym ekranie; na przykład Robotron: 2084.

Gatunek shoot 'em upów, w którym statek gracza porusza się jedynie po linii poziomej pojawił się na w roku 1978 (Space Invaders), natomiast od roku 1982 produkowane są gry umożliwiające poruszanie się po całym ekranie.

Platformowa [edytuj]

Gry platformowe, nazywane też platformówkami, są to gry, w których gracz prowadzi bohatera przez poziome powierzchnie, które nazywane są platformami. Wyróżnia się trzy typy: single screen, gdzie cała gra odbywa się na jednym ekranie, multi screen - po dojściu do końca ekranu ukazuje się kolejny oraz najpopularniejszy scroller, gdzie tło gry jest płynnie przewijane w poziomie.

Jest to jeden z najwcześniejszych gatunków gier i był bardzo popularny do czasu wzrostu popularności grafiki trójwymiarowej. Zazwyczaj gry platformowe były grami dwuwymiarowymi, a środowisko widać było z boku bohatera. Można było je stworzyć w prosty sposób za pomocą sprite'ów. Grafika trójwymiarowa usunęła konieczność ograniczenia widoku otoczenia i pozwoliła na oglądanie światów gier w pełnym wymiarze. Jednakże spowodowało to utratę prostoty kierowania bohaterem i grywalności dwuwymiarowych gier. Niemniej jednak platformówki 3D są dość często tworzone.

Tradycyjnymi elementami platformówek są bieganie, skakanie (stąd też czasami spotykana nazwa Run'n'jump – biegaj i skacz) oraz chodzenie po drabinach. Walka i strzelanie również są częstymi elementami tych gier.

Znanymi grami platformowymi są: Donkey Kong, Manic Miner, Superfrog, Jet Set Willy, Super Mario Bros., Lode Runner, Sonic the Hedgehog, Spyro the Dragon lub Crash Bandicoot.

Przykładem polskiej gry platformowej może być np. Zenek Zombie.

Breakout [edytuj]

Ten gatunek gier, nazwany od pierwszej gry pod tym tytułem polega na odbijaniu ruchomą paletką piłki i rozbijaniu cegieł, gdy wszystkie cegły zostaną trafione, przechodzi się do następnego poziomu. Najbardziej znaną grą w tym gatunku jest Arkanoid (Taito, 1986).

Przygodowa gra akcji [edytuj]

Przygodowa gra akcji to gatunek gier komputerowych łączący elementy gier przygodowych i gier akcji (część gier z tego gatunku zawiera zagadki logiczne)[3]. Wymagają one podobnych umiejętności zręcznościowych jak gry akcji, jednak oferują często dużo bardziej rozbudowaną fabułę z dużą ilością bohaterów oraz dialogów. Często dają także możliwość noszenia ze sobą wielu przedmiotów w ekwipunku, w przeciwieństwie do typowych gier akcji. Ponadto oferują często inne cechy gier przygodowych[4].

Pierwszą grą, która została skategoryzowana jako przygodowa gra akcji była gra Adventure na Atari 2600[5]. Jedną z najbardziej znanych jest seria Dizzy rozpoczęta przez Codemasters w roku 1987.

Stealth [edytuj]

Gatunek, nazywany "skradankami", tworzy kontrast dla gier opartych głównie na akcji. Gry z tego gatunku mają dużo wspólnego z grami z gatunków FPS i TPP, ale ich głównym motywem jest skradanie się i ukrywanie przed wzrokiem przeciwnika. Pierwszą grą tego typu jest Metal Gear wydana w 1987[2]. Przykładami gier z tego gatunku są serie gier Metal Gear Solid, Thief, Splinter Cell, Hitman (seria gier komputerowych).

Survival horror [edytuj]

Gry survival horror próbują wystraszyć gracza poprzez tradycyjną fikcję horrorów, taką jak zakłócenia atmosferyczne, śmierć, nieumarli, krew czy przemoc. Wiele tych gier zawiera elementy gatunku first person shooter.

Gatunek ten został zapoczątkowany wraz z grą Alone in the Dark[2] oraz System Shock ale został sławny dzięki serii gier Resident Evil[2]. Innymi znanymi grami z tego gatunku są serie gier Silent Hill i Fatal Frame (Project Zero).

Gra przygodowa [edytuj]

Ekran z gry przygodowej Syberia

Gry przygodowe były jednymi z pierwszych gier na rynku. Od gracza wymagane często jest rozwiązywanie różnych zagadek przy pomocy różnych narzędzi. Pierwsze gry przygodowe miały interfejs tekstowy. W tych grach gracz używał klawiatury, by wpisywać komendy, np. "weź linę" lub "idź na wschód", a komputer opisywał, co się dzieje.

Gdy grafika stała się bardziej złożona, tekstowe przygodówki uzupełniono obrazkami (na przykład obrazek pokazujący aktualną lokację), jednakże do wprowadzania komend nadal używano klawiatury.

Coraz większe rozpowszechnienie myszek komputerowych dało początek podgatunkowi point-and-click, gdzie gracz nie musiał już więcej wpisywać komend. Zamiast tego mógł, na przykład, kliknąć na ikonce ręki, a następnie na linie, aby ją wziąć.

Gry przygodowe zaczęły się wraz z grą Colossal Cave Adventure w latach 70., później wydawane jako seria Zork. Znane tytuły to m.in.: Day of the Tentacle, seria King's Quest i Monkey Island.

Obecnie swój renesans przeżywa gatunek czysto tekstowych przygodówek, zwanych współcześnie Interactive Fiction, dla odróżnienia ich od archaicznych tekstówek i współczesnych przygodówek graficznych.

Komputerowe gry fabularne [edytuj]

Gry RPG często umieszczają gracza w świecie fantastycznym bądź science fiction i prowadzą go przez historię bohatera. Większość tych gier nakazuje graczowi na wcielenie się w rolę "poszukiwacza przygód", który specjalizuje się w pewnych umiejętnościach (zwykle dzielonych na walkę, magię i spryt). Profesje z odpowiednimi umiejętnościami (np. preferującymi walkę nad magię, czy trudzących się tylko magię) nazywane są "klasami".

Większość tych gier podobna jest do tradycyjnych gier RPG, w które gra się za pomocą ołówka i kartek papieru (np. Dungeons & Dragons[2]), tylko że to komputer zajmuje się wszystkimi zapisami umiejętności oraz nieokreślonymi elementami, jak rzuty kośćmi. Ten gatunek powstał jako jeden z pierwszych i do dziś jest bardzo popularny.

Mimo że pierwsze gry z tego gatunku były grami turowymi, to większość dzisiejszych gier CRPG tworzona jest z funkcją imitującą czas rzeczywisty, głównie dzięki sukcesowi gry Diablo i podobnych. Gatunek cRPG podąża ścieżką wyznaczoną przez gry strategiczne i zamiast używać w walce tur, gra się w czasie rzeczywistym.

Gry RPG dzielą się na kilka gatunków:

  • Standard RPG – czyli te które różni się od poniższych.
  • jRPG – Japońskie, a raczej azjatyckie. Wyróżnia je staranne tło fabularne i mangowy klimat. Szczegółowe informacje poniżej.
  • Tactical RPG[6], ewentualnie strategy role-playing game – Gatunek, który może być brany również za strategię, jako że stanowi hybrydę obu gatunków. RPG w dowodzi się określoną grupą postaci, którym walka przedstawiona jest jako plansza, zaś naszym zadaniem jest odpowiednie działanie i obmyślanie planów.
  • Action RPG – RPG w którym poruszając się po planszy atakujemy przeciwników. Czyli innymi słowy mamy pełną kontrole nad naszym bohaterem zarówno w terenie jak i w czasie walki przez cały czas.
  • Roguelike – RPG w którym rozgrywka przedstawiona jest w znakach ASCI. Zwykle też śmierć postaci oznaczała jej definitywny koniec. Szczegółowe informacje poniżej.
  • Hack and slash – RPG w której największy nacisk położony jest na szybką walkę z dużą ilością przeciwników, kosztem rozbudowanych dialogów, czy procesu tworzenia postaci.
  • MMORPG – RPG, w którym rozgrywka prowadzona jest przez internet. Często sam wybierasz swojego bohatera i walczysz nim z innymi zalogowanymi graczami. Gra może odbywać się zarówno w przeglądarce jak i w aplikacji.
  • Karciane RPG – RPG w której podczas walki atak lub inna czynność bohatera zależy od tego jaką kartę wybierze gracz.
  • Dungeon Crawl – RPG w którym podczas rozgrywki poruszamy się przede wszystkim po lochach, podziemiach i zamkach. Fabuła jest w nich zazwyczaj uproszczona ale zdarzają się wyjątki.
  • Tekstowe RPG – RPG której rozgrywka polega przede wszystkim na wybieraniu odpowiednich opcji tekstowych.

Znane serie gier z tego gatunku: Dragon Age: Początek, Final Fantasy, Ultima, Baldur's Gate, Star Wars: Knights of the Old Republic, Neverwinter Nights,The Witcher (Wiedźmin).

MMOG i MMORPG [edytuj]

Massively-multiplayer online games (masowe wieloosobowe gry online) i massively-multiplayer online role-playing games (masowe internetowe wieloosobowe gry fabularne online) są wirtualnymi światami, w których tysiące graczy mogą sprawdzić swoje umiejętności oraz wejść w interakcje z innymi graczami poprzez Internet. MMORPG-i wyłoniły się w połowie lat 90. wraz z grą Meridian 59[2] jako graficzny rodzaj tekstowych MUD-ów, które istniały od około 1979 roku. Pomysł wieloosobowej gry został szybko połączony z innymi gatunkami gier.

Fantastyczne MMORPG-i są najpopularniejszym typem gier MMOG. Do gatunku zalicza się: Ultima Online, RuneScape, Tibia, Guild Wars, Lineage II lub World of Warcraft.

Roguelike [edytuj]

Odmiana komputerowych gier RPG wywodząca się od Rogue. Charakteryzuje się prezentacją świata, postaci i przedmiotów w postaci rysunków ASCII w trybie tekstowym lub w bardzo prostej grafice kafelkowej. Komputerowy świat gry jest zwykle generowany losowo, przez co każda rozgrywka jest inna, a złożoność świata często przewyższa oferowaną przez inne gry RPG. Jest to odmiana niezbyt popularna, ale ma grupę fanów. Grami roguelike inspirowali się autorzy Diablo[7]. Przykłady: NetHack, ADOM, Angband.

Information icon.svg Osobny artykuł: Roguelike.

jRPG [edytuj]

Za podgatunek RPG uznaje się często jRPG – japońskie (azjatyckie) RPG. Wyróżniają się nie tylko krajem pochodzenia, ale pewnym specyficznym sposobem tworzenia takich gier. W jRPG każda postać z drużyny posiada swoją historię, zadanie, każda z postaci ma swoje pięć minut w grze. Japońskie RPG charakteryzują się dogłębną analizą psychologiczną każdej z głównych postaci. Przykładami jRPG są serie Final Fantasy, Chrono, Breath of Fire lub Dragon Quest. Jednakże już w samej serii Final Fantasy możemy już znaleźć przykład odejścia od "typowego" jRPG – Final Fantasy VIII nie skupia się już zbytnio na historii każdej z postaci, ale na historii dwóch najważniejszych postaci – Squalla i Rinoy. Cechą często łączącą ten typ gier jest mangowy design postaci, ale nie jest to regułą.

Information icon.svg Osobny artykuł: jRPG.

Gry symulacyjne [edytuj]

Gry symulacyjne próbują symulować rzeczywiste warunki i zdarzenia (np. latanie samolotem) tak dokładnie, jak to tylko możliwe, dokładając ograniczenia występujące w świecie rzeczywistym (takie jak fizyka obiektów). Niektóre wymagają dużej ilości przeczytanych podręczników przed rozpoczęciem gry, a inne zawierają samouczek w sobie w formie poziomu treningowego. W przeciwieństwie do innych gatunków, wiele symulatorów nie ma jasno ustawionych celów pozwalających graczowi na wygranie gry.

Niektóre z tych gier, jak symulatory lotów, mają określone ograniczenia czasu gry (przejść ileś poziomów, zniszczyć x samolotów), gdy inne, jak The Sims, nie mają ich i pozwalają graczowi na zabawę do znudzenia.

Spotykane są symulatory takich pojazdów jak tabor kolejowy, w którym jedynym celem jest często samo prowadzenie pojazdu, dla czystej przyjemności (tu Train Simulator, Trainz Railroad Simulator, TrainMaster, seria EEP lub polska darmowa gra – MaSzyna) fanów tego środka transportu.

Symulatory lotu – podgatunek symulacji – są najczęściej grami wojennymi (patrz Flight Simulator, Comanche 4 lub FlightGear), podczas gdy gry takie jak The Sims, SimCity, SimAnt lub SimEarth są połączeniem symulacji z grą strategiczną

Gry sportowe [edytuj]

Gry sportowe emulują grę w tradycyjne sporty, takie jak piłka nożna, boks, golf, koszykówka, hokej na lodzie. Niektóre kładą nacisk na grę w dany sport, a inne na strategię menedżera poza meczem (np. Championship Manager, Football Manager). Jeszcze inne parodiują sporty dla osiągnięcia komizmu (np. Arch Rivals).

Ten gatunek powstał we wczesnej historii gier komputerowych i jest popularny do dzisiaj.

Gry wyścigowe [edytuj]

Gry wyścigowe (nazywane wyścigówkami lub wyścigami) są jednymi z najbardziej znanych gatunków gier. Zwykle umieszczają gracza na miejscu kierowcy bardzo wydajnego pojazdu i wymagają od gracza, aby wygrał wyścig z oponentami kierowanymi przez komputer (lub w przypadku gry przez internet – innych ludzi). Gatunek ten wyłonił się we wczesnych latach 80. i do dziś jest bardzo popularny. Pierwszą popularną grą tego typu była Pole Position[2].

Popularnym podgatunkiem wyścigów są wyścigi gokartów.

Grami z tego gatunku są m.in.: Colin McRae, OutRun, Need for Speed, Gran Turismo i Mario Kart oraz nietypowa gra wyścigowa Carmageddon.

Inne symulatory [edytuj]

Istnieją symulatory np. pinball'a.

Gry strategiczne [edytuj]

Ekran gry Battle for Wesnoth (GNU GPL), strategia turowa

Gry strategiczne skupiają się na dowodzeniu armią, rozbudową bazy, dalekowzrocznym planowaniu i wprawnym zarządzaniem surowcami w odpowiedniej kolejności, aby osiągnąć zwycięstwo – ekonomiczne bądź też militarne. Gatunek ten powstawał w połowie lat osiemdziesiątych.

Ten gatunek dzieli się ze względu na system czasu, w jakim toczy się rozgrywka, na strategiczne gry turowe (TBS) i strategie czasu rzeczywistego (RTS), ale są również wyjątki łączące obydwie z ww. grup (jak np. X-COM).

Ogromną większość gier strategicznych można nazwać "wojennymi grami strategicznymi", ponieważ jedynym sposobem konfrontacji z przeciwnikiem była walka militarna oraz jej taktyka (np. rozpoznanie, oflankowanie, itp.). Gry turowe są bardziej nastawione na strategię (np. widok na wojnę z perspektywy generała).

Osobnym gatunkiem są taktyczne/strategiczne gry fabularne (Tactical/Strategy Role playing Games) będące hybrydą strategii i RPG. W nich zazwyczaj wyróżniony jest główny bohater, a kontrolowane postaci posiadają imiona, historie, oraz awansują wraz z postępem gry.

Internetowe gry strategiczne są mniej popularnym podgatunkiem. Gracz nie potrzebuje żadnego oprogramowania na swoim komputerze, ponieważ gra używa interfejsu strony internetowej. Takie gry często kończą się po paru miesiącach, przed końcem rundy i restartem gry. Jednakże niektóre z tych gier są ogromnie popularne i mają setki tysięcy graczy. Przykładami takich gier są Planetarion, Dawn of Myth, Terra Incognita, OGame lub Laventhar.

Strategiczne gry turowe [edytuj]

Gry turowe były pierwszymi grami strategicznymi. W tych czasach komputery nie miały odpowiedniej ilości mocy obliczeniowej, by pokazywać interakcje jednostek w czasie rzeczywistym. Pierwsze komputery osobiste szybko przyjęły gry turowe do tworzenia gier wojennych. Od tej pory gatunek zaczął się rozwijać.

Przykładowe gry rozgrywane w turach: Civilization, seria Fire Emblem, seria Heroes of Might and Magic.

Strategiczna gra czasu rzeczywistego [edytuj]

Przykładowe gry rozgrywane w czasie rzeczywistym: Age of Empires, Command and Conquer, Company of Heroes, seria Earth, Empire Earth, StarCraft, Total Annihilation, Rise of Nations, Warcraft, Warhammer 40.000: Dawn of War.

4X [edytuj]

Gra 4X – podtyp strategii oparty na czterech cechach (x): eXplore (eksploracja), eXpand (ekspansja), eXploit (eksploatacja) i eXterminate (eksterminacja). W nich gracz zwykle zarządza całym państwem/rasą w przypadku kosmicznych 4X, stara się osiągnąć dominację, zarówno środkami militarnymi, jak i dyplomatycznymi.

Taktyczne gry czasu rzeczywistego [edytuj]

Taktyczna gra czasu rzeczywistego (ang. real-time tactics) – gra, w której gracz dowodzi armią na polu bitwy. Od gier RTS odróżnia je brak zarządzania surowcami i budowania bazy lub struktur rekrutujących jednostki, a także większe znaczenie pojedynczych jednostek i koncentracja na złożonych taktykach bitewnych. Przykłady gier: Kozacy II: Wojny Napoleońskie, seria Total War, World in Conflict.

Gry ekonomiczne [edytuj]

Gatunek zbliżony do gier strategicznych, jednak główną rolę odgrywa w nich rozwój i czynnik ekonomiczny. Gracz w nich dostaje firmę[8], lub nawet miasto w przypadku city-Building, i stara się je jak najlepiej rozwijać. Zwykle w tego typu nie ma nawet opcji bitew.

Przykładami gier ekonomicznych mogą być Aerobiz, Pizza Connection lub Software Tycoon.

Tower defense [edytuj]

Tower defense – gry, w których zadaniem gracza jest powstrzymywanie kolejnych fal przeciwników poprzez stawianie wież obronnych czy też utrudnień na ich drodze. Przykłady gier: Anomaly: Warzone Earth, Orcs Must Die!, Plants vs. Zombies.

Turn-based tactics [edytuj]

Turn-based tactics (taktyczna gra turowa) – przykłady gier: Silent Storm, Steel Panthers.

Action real-time strategy [edytuj]

Action real-time strategy (strategiczna gra akcji czasu rzeczywistego), inaczej Multiplayer Online Battle Arena (MOBA) – najnowszy gatunek gier strategicznych, którego przedstawicielami są m.in. Defense of the Ancients (DotA), Heroes of Newerth (HoN) oraz League of Legends (LoL).

Artillery game [edytuj]

Przykłady gier: Scorched Earth, Worms.

Wargame [edytuj]

Przykłady gier: Close Combat, Combat Mission, Panzer General, Steel Panthers.

Inne gatunki [edytuj]

Edukacyjne [edytuj]

Gry edukacyjne uczą gracza. Większość tych gier jest adresowana do młodszych użytkowników w wieku szkolnym[2]. Pierwsza gra edukacyjna to Oregon TrailIstnieje wiele podgatunków gier edukacyjnych, a każdy uczy innej treści (gry matematyczne, nauka pisania, itd.).

Poważne [edytuj]

Niedawno można było zauważyć powstanie nowego gatunku, zwanego grami poważnymi[2]. Gry te są adresowane do osób pełnoletnich, ucząc ich realiów świata poprzez gry[2]. Z tego powodu są również nazywane grami treningowymi. Tak jak gry tradycyjne, gry poważne wymagają od gracza ogromnego zaangażowania. Jednocześnie ich głównym zamierzeniem jest zabawa i konkurowanie, więc gracze są zachęcani przez własne ambicje do kontynuowania gry (więc także kontynuowanie nauki zawartej w grze).

Gry poważne są nowym gatunkiem, więc jeszcze nie widać znaczących efektów ich działalności w przemyśle gier. Większość z nich nie jest też sprzedawana/tworzona publicznie, a wyłącznie dla jednego klienta (armia, przedsiębiorstwo). Jednakże, rząd (militarny i nie tylko) i wiele dużych korporacji zaczęło zauważać korzyści (tak edukacyjne, jak i finansowe) płynące z dodawania gier poważnych do tradycyjnego treningu praktycznego.

Przykładami takich gier są America's Army.

Muzyczne [edytuj]

Gry muzyczne są typowymi grami arcade, które narzucają graczowi powtarzanie sekwencji danych ruchów. Powtarzanie ruchów najczęściej odbywa się poprzez naciskanie odpowiednich przycisków na kontrolerze lub klawiaturze. Innym sposobem powtarzania sekwencji jest po prostu taniec gracza synchronicznie do rytmów muzyki (przy użyciu maty tanecznej). Ten gatunek powstał w późnych latach 90. z powodu narastającej popularności muzyki rap i sukcesu gry Dance Dance Revolution.

Party [edytuj]

Gry party są grami wideo tworzonymi specjalnie dla potrzeb rozgrywek wieloosobowych. Zwykle gry party zawierają różne typy mini-gierek, w których wygraną zdobywa się poprzez uzbieranie większej ilości przedmiotów od innych uczestników gry bądź zdobywając najlepszy czas w jakiejś konkurencji. Wieloosobowe gry koncentrujące się na walce z przeciwnikiem nie powinny być zaliczane do tego gatunku. Niektóre popularne gry party: seria Mario Party i Fusion Frenzy.

Logiczne [edytuj]

Gry logiczne wymagają od gracza np. rozwiązywania przeróżnych łamigłówek lub przejścia przez skomplikowane labirynty. Ten gatunek często jest połączeniem gier przygodowych i edukacyjnych.

Znanymi grami logicznymi są m.in. Ballance, Lemmings, Saper i Boulder Dash.

Tradycyjne [edytuj]

Większość popularnych gier planszowych, karcianych, itp. doczekało się swoich wersji komputerowych. Pierwszą grą tego typu jest kółko i krzyżyk stworzoną przez A.S Douglasa na uniwersytecie Cambridge w 1952[2]. Gry komputerowe mogą być godnymi przeciwnikami i pozwalają na ulepszanie swoich umiejętności w danej grze.

Przykłady gier to: Szachy, Warcaby, Othello (znane jako Reversi), Backgammon, Mah-jongg, Go.

Hazardowe [edytuj]

Na komputerze można także zagrać w ruletkę, blackjacka czy pokera. Wczesne gry umożliwiały jedynie grę przeciw inteligencji maszyny lub z innymi graczami przy jednym komputerze, dzisiejsze oferują grę online z graczami w sieci, często na realne pieniądze.

Gatunki wymierające [edytuj]

Interaktywne filmy [edytuj]

Interaktywne filmy przyszły wraz z CD-ROMami. Gry te to wstępnie nagrane sekwencje filmowe, w których gracz kontrolował tylko niektóre ruchy głównego bohatera. Na przykład, gdy bohater był w niebezpieczeństwie, gracz decydował, gdzie się poruszyć, zadziałać lub zaatakować. W tych grach, jedyną działalnością gracza był wybór lub zgadnięcie ruchu, który był odgórnie wybrany przez projektantów gry.

Wraz z rozwojem grafiki 3D, interaktywne filmy szybko zaczęły zanikać.

Znane gry z tej kategorii: Dragon's Lair, Space Ace.

Retro [edytuj]

Gry retro to gry, które miały bardzo prosty interfejs, czterokierunkowe możliwości ruchu i jedną podstawową operację. "Retro" nie musi oznaczać rodzaju. Wiele gier arcade i gier na konsole poprzedzające Nintendo Entertainment System mogą być sklasyfikowane jako "retro". Pong i Pac-Man to prawdopodobnie dwa najbardziej znane przykłady z tego gatunku. Specyficznym nurtem w retro są Demake'i[9], które są tworzone na podstawie nowych gier, jednak na rozgrywce zbliżonym do gier 8-bitowych.

Przypisy

  1. http://www.worldofspectrum.org/infoseekid.cgi?id=0027670
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 Steve Rabin: Introduction to Game Development. Charles River Media, s. 36-40.
  3. Designing and Integrating Puzzles in Action-Adventure Games (ang.). Think Services Game Group, 2002-12-06. [dostęp 2012-07-27].
  4. Andrew Rollings, Ernest Adams: Fundamentals of Game Design. Prentice Hall, 2006.
  5. Foreword. W: Mark J. P. Wolf, Bernard Perron: Video Game Theory Reader. 2003. ISBN 0-415-96578-0.
  6. RPG World: Tactical / Strategy RPG list
  7. Adam Leszczyński: Przygody "@", czyli skąd się wziął "Diablo" (pol.). polygamia.pl, 2003-11-18. [dostęp 2012-07-24].
  8. Software Tycoon - Gaminator.tv (2002)
  9. Nowy trend - demake`i?