Lista osób skazanych na karę śmierci w Polsce po roku 1945

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jest to lista niekompletna, ponieważ nie można w sposób dokładny określić, ile osób zostało skazanych na najwyższy wymiar kary pomiędzy rokiem 1945 a 1956. Ewidencja Ministerstwa Sprawiedliwości, dotycząca kary śmierci, jest wiarygodna od 1956 roku. Wcześniej była ona prowadzona przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego, w której liczba orzeczonych wyroków została znacznie zaniżona. Lista nie zawiera osób skazanych za udział w podziemiu antykomunistycznym.

Imię i nazwisko Data skazania Uwagi
Adolf Orłowski 17 grudnia 1945 skazany za ludobójstwo; wyrok wykonano 22 marca 1946 w Łodzi
Jenny-Wanda Barkmann, Wanda Klaff, Elisabeth Becker, Gerda Steinhoff, Ewa Paradies, Johann Pauls, Józef Reiter, Wacław Kozłowski, Jan Breit, Franciszek Szopiński, Tadeusz Kopczyński 31 maja 1946 skazani za ludobójstwo; członkowie załogi obozu koncentracyjnego w Sztutowie (niem. Stutthof), wyrok wykonano 4 lipca 1946; egzekucja publiczna odbyła się w Gdańsku na Biskupiej Górce
Arthur Greiser 7 lipca 1946 skazany przez Najwyższy Trybunał Narodowy za ludobójstwo; wyrok wykonano 21 lipca 1946; egzekucja odbyła się na stokach Fortu Winiary w Poznaniu; ostatnia publiczna egzekucja w Polsce
Amon Göth 5 września 1946 skazany za ludobójstwo; wyrok wykonano 13 września 1946, egzekucja odbyła się na terenie więzienia Montelupich
Theodor Meyer, Ewald Foth, Karl Eggert, Paul Wellnitz, Hans Rach, Fritz Peters, Kurt Dietrich, Albert Paulitz, Karl Zurell, Alfred Nikolaysen 31 stycznia 1947 skazani za ludobójstwo; członkowie załogi obozu koncentracyjnego w Sztutowie (niem. Stutthof), wyrok wykonano 10 października 1947 w Areszcie Śledczym w Gdańsku na ul. Kurkowej 12.
Rudolf Höss 7 kwietnia 1947 skazany za ludobójstwo; wyrok wykonano 16 kwietnia 1947, egzekucja odbyła się na terenie dawnego obozu Auschwitz-Birkenau
Walter Pelzhausen Sierpień 1947 skazany za ludobójstwo; wyrok wykonano 1 marca 1948 w Łodzi, egzekucja odbyła się w więzieniu przy ul. Sterlinga
Albert Forster 29 kwietnia 1948 skazany za ludobójstwo; wyrok wykonano 28 lutego 1952 w Warszawie
Tadeusz Ołdak 31 stycznia 1951 skazany za morderstwo dwóch kobiet
Józef Cyppek 17 września 1952 skazany za morderstwo kobiety
Leszek Wałachowski
Robert Wałachowski
Marian Malinowski
Eugeniusz Szczyciński
Październik 1952 W 1951 roku w Warszawie banda braci Wałachowskich dokonała kilkunastu napadów rabunkowych na taksówkarzy i sklepy w dzielnicy Wola. Dokonali również kilku napadów na milicjantów w celu pozyskania broni palnej i amunicji. W trakcie tych „akcji pozyskania broni” zginęło dwóch milicjantów. Pierwszego zabójstwa dokonali w Warszawie, drugiego w Lublinie. W obu przypadkach ofiary zostały zastrzelone. Przywódcą bandy był Leszek Wałachowski. Na trzech członkach bandy i jej liderze wyrok przez powieszenie wykonano w lutym 1953 roku w Warszawie.
Zenon Kawczyński 21 kwietnia 1954 Skazany za morderstwo dwóch kobiet na tle rabunkowym. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy; wyrok wykonano w sierpniu 1954 w więzieniu w Bydgoszczy[1].
Bolesław Bubieńczyk 13 października 1955 Skazany za morderstwo milicjanta. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Białymstoku; wyrok wykonano 10 kwietnia 1956 w więzieniu w Białymstoku[2].
Jerzy Paramonow 11 listopada 1955 Skazany za morderstwo milicjanta. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Warszawie; wyrok wykonano 21 listopada 1955 w więzieniu w Warszawie.
Kazimierz Gaszyński 11 listopada 1955 Skazany za współudział w zabójstwie milicjanta. Skazany przez Sądu Wojewódzki w Warszawie; wyrok zmieniono na dożywocie.
Samuel Waldemar Fernbach 2 połowa lat 1950-tych skazany za zamordowanie w Kaliszu na tle seksualnym co najmniej dwóch małoletnich dziewczynek (jedną z ofiar utopił w szambie, drugą zamurował w ścianie piwnicy). Wyrok wykonano
Józef Nastarowicz 2 lutego 1956 Skazany za morderstwo żony oraz córki. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Łodzi; wyrok wykonano 4 czerwca 1956 w więzieniu w Łodzi[3]
Władysław Mazurkiewicz 30 sierpnia 1956 Skazany za morderstwo sześciu osób i usiłowanie zabójstwa dwóch kolejnych. Skazny przez Sąd Wojewódzki w Krakowie; wyrok wykonano 31 stycznia 1957 w Krakowie[4].
Władysław Kurek 7 kwietnia 1958 Skazany za morderstwo dwuletniej córki
Jan Miśkiewicz 2 czerwca 1958 Skazany za morderstwo sześcioletniej córki bratowej.[5] Skazany przez Sąd Wojewódzki w Łodzi; wyrok wykonano 19 marca 1959 w więzieniu w Łodzi[3].
Władysław Baczyński 21 września 1959 Skazany za morderstwo czterech osób i usiłowanie zabójstwa dwóch kolejnych. Skazany przez Sąd Wojewódzki we Wrocławiu; wyrok wykonano 17 maja 1960 w więzieniu we Wrocławiu[6].
Tadeusz Rączka 9 czerwca 1960 Skazany za morderstwo 14-letniego chłopca i 18-letniej kobiety (rodzeństwa). Skazany przez Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy; wyrok wykonano 10 sierpnia 1960 w więzieniu w Bydgoszczy[1].
Bolesław Dedo 21 grudnia 1960 Skazany za przestępstwa gospodarcze. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Kielcach; wyrok zmieniono na dożywocie[7].
Stanisław Jaros 25 maja 1962 Skazany za usiłowanie morderstwa Władysława Gomułki i Nikity Chruszczowa oraz zabójstwo przypadkowego mężczyzny. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Katowicach; wyrok wykonano 5 stycznia 1963 w więzieniu w Katowicach[8].
Bogusław Olejnik 27 marca 1963 Skazany za morderstwo dwóch mężczyzny i kobiety na tle rabunkowym. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Krakowie; wyrok wykonano w więzieniu w Krakowie[9].
Sylweriusz Zdanowicz 18 stycznia 1964 Skazany za morderstwo dwóch milicjantów. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Krakowie; wyrok wykonano w więzieniu w Krakowie[10].
Stanisław Wawrzecki 2 lutego 1965 Skazany za przestępstwa gospodarcze. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Warszawie; wyrok wykonano 19 marca 1965 w więzieniu w Warszawie.
Karol Kot 14 lipca 1967 Skazany za morderstwo staruszki oraz chłopca. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Krakowie; wyrok wykonano 16 maja 1968 w więzieniu w Mysłowicach[11].
Jerzy Strawa 22 grudnia 1967 skazany za szpiegostwo na rzecz wywiadu amerykańskiego (prawdopodobnie na rzecz DIA) przez Sąd WOW w Warszawie (sygn. So 711/67); egzekucję przez rozstrzelanie wykonano 2 lub 8 maja 1968 w Więzieniu Mokotowskim przy ul. Rakowieckiej 37 w Warszawie
Bogdan Arnold 9 stycznia 1968 skazany za morderstwo czterech kobiet
Adam Kaczmarzyk 1968 skazany za szpiegostwo na rzecz wywiadu brytyjskiego
Stefan Rachubiński 22 października 1968 Skazany za morderstwo dwóch kobiet na tle seksualnym. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy; wyrok wykonano w grudniu 1968 w więzieniu w Bydgoszczy[1].
Stefan Dorna styczeń 1969 Żołnierz Ludowego Wojska Polskiego uczestniczący w interwencji zbrojnej państw członków Układu Warszawskiego w Czechosłowacji w 1968. W późnych godzinach wieczornych w dniu 7 września 1968 w czeskim Jiczynie będąc po wpływem alkoholu, wraz z trzema innymi polskimi żołnierzami usiłował dokonać gwałtu na młodej kobiecie. Kiedy mieszkańcy miasteczka ruszyli na pomoc w napadzie szału zaczął strzelać z pistoletu maszynowego PPS raniąc kilkanaście osób (w tym swojego kolegę z jednostki). Pijany Stefan Dorna, zmieniając magazynki wystrzelił w sumie 74 pociski. Dwie osoby zmarły na miejscu w wyniku odniesionych ran postrzałowych 45-letni Jaroslav Veselý oraz Zdenka Klimešová. Po czteromiesięcznym procesie Stefan Dorna na początku 1969 roku został skazany przez Sąd Wojskowy w trybie doraźnym na karę śmierci przez rozstrzelanie. Przebywając w celi śmierci żołnierz zwrócił się z prośbą o łaskę do Wojciecha Jaruzelskiego, który jednak nie odpowiedział na list skazanego. Tymczasem łaskę skazanemu udzieliła Rada Państwa zamieniając mu wyrok z kary śmierci na dożywocie. Po wejściu w życie nowego kodeksu karnego w 1970 karę dożywocia zamieniono na 25 lat więzienia. Stefan Dorna za dobre sprawowanie, został zwolniony z więzienia i wyszedł na wolność w 1983, po 15 latach odsiadki.
Stanisław Modzelewski 5 lutego 1969 skazany za zamordowanie siedmiu kobiet
Mieczysław Zbroja 8 lipca 1969 skazany za morderstwo jednej osoby oraz usiłowanie zabójstwa
Czesław Zakrzewski 28 czerwca 1971 skazany za morderstwo rodziny Lipów
Józef Zakrzewski 28 czerwca 1971 skazany za morderstwo rodziny Lipów
Zygmunt Garbacki 16 czerwca 1972 Skazany za morderstwo pułkownika Jana Gerharda. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Warszawie; wyrok wykonano 22 stycznia 1973 w więzieniu w Warszawie[12].
Marian Wojtasik 16 czerwca 1972 Skazany za morderstwo pułkownika Jana Gerharda. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Warszawie; wyrok wykonano 22 stycznia 1973 w więzieniu w Warszawie[13].
Jerzy Kowalczyk 7 września 1972 skazany za przygotowanie zamachu bombowego, karę zmieniono na 25 lat więzienia
Janusz Dębiński 30 stycznia 1973 Skazany za morderstwo dwóch mężczyzn. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Łodzi; wyrok wykonano 25 września 1973 w więzieniu w Łodzi[3].
Krzysztof Kowalski 6 listopada 1973 Skazany za morderstwo kobiety na tle seksualnym. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy; wyrok wykonano 27 maja 1974 w więzieniu w Bydgoszczy[1].
Jan Marchwicki 28 lipca 1975 skazany za podżeganie do morderstwa kobiety
Zdzisław Marchwicki 28 lipca 1975 skazany za morderstwo piętnastu kobiet i usiłowanie morderstwa czterech kobiet
Stanisław Kornacki 25 czerwca 1976 Skazany za morderstwo kobiety na tle rabunkowym. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy; wyrok wykonano w 1977 w więzieniu w Bydgoszczy[1].
Andrzej Pietrzak 18 stycznia 1977 Skazany za morderstwo trzech kobiet. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Łodzi; wyrok wykonano 6 lutego 1978 w więzieniu w Łodzi[3].
Tadeusz Wencel 12 maja 1977 Skazany za morderstwo kobiety. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy; karę zmieniono na 25 lat więzienia[1].
Jan Dąbrowski 8 czerwca 1978 Skazany za morderstwo dziewięciu mężczyzn. W drugiej połowie września 1979 r. w Mokotowskim więzieniu na ulicy Rakowieckiej 37 w Warszawie wyrok wykonano.
Jan Wołyniec 8 czerwca 1978 Skazany za morderstwo dziewięciu mężczyzn. W drugiej połowie września 1979 r. w Mokotowskim więzieniu na ulicy Rakowieckiej 37 w Warszawie wyrok wykonano.
Zygmunt Korgól 13 września 1978 Skazany za morderstwo dwóch mężczyzn. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Piotrkowie Trybunalskim; wyrok wykonano 24 sierpnia 1979 w więzieniu w Łodzi[14].
Jan Masłowski 27 października 1978 Skazany za udział w mordach na ludności cywilnej i jeńcach wojennych w czasie II wojny światowej. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Zamościu; wyrok wykonano 20 sierpnia 1979 w więzieniu w Warszawie[15].
Józef Adaś 10 listopada 1979 Skazany za morderstwo trzech osób. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Tarnobrzegu; wyrok wykonano 23 listopada 1982 w więzieniu w Krakowie[16].
Jan Sojda 10 listopada 1979 Skazany za morderstwo trzech osób. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Tarnobrzegu; wyrok wykonano 23 listopada 1982 w więzieniu w Krakowie[16].
Stanisław Kulpiński 10 listopada 1979 Skazany za morderstwo trzech osób. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Tarnobrzegu; wyrok zmieniono na karę 15 lat pozbawienia wolności[16].
Jerzy Socha 10 listopada 1979 Skazany za morderstwo trzech osób. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Tarnobrzegu; wyrok zmieniono na karę 25 lat pozbawienia wolności[16].
Zdzisław Szczerkowski 18 grudnia 1979 skazany za zamordowanie gdyńskiego lekarza Tadeusza Kurzydłowskiego, jego matki Zofii oraz Kamili Banaszek z Warszawy. Wyrok wykonano w dniu 13 sierpnia 1981 w Gdańsku.
Czesław Chodorowicz 12 marca 1980 Skazany za morderstwo starszej kobiety. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Piotrkowie Trybunalskim; wyrok wykonano 4 listopada 1980 w więzieniu w Łodzi[17].
Kazimierz Labrync 14 sierpnia 1980 Skazany za morderstwo mężczyzny i usiłowanie zabójstwa. Skazany przez Sąd Najwyższy w Warszawie; wyrok wykonano 27 marca 1981 w więzieniu w Łodzi[18].
Bronisław Winczewski 1981 Skazany za morderstwo milicjanta. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Katowicach; wyrok wykonano w 1982 w więzieniu w Krakowie[19].
Julian Kołtun 1981 skazany za zamordowanie dwóch kobiet (24-letniej w Międzyrzecu Podlaskim oraz 13-letniej w Białej Podlaskiej) i usiłowanie zabójstwa kolejnych pięciu. Zabójstwa na tle seksualnym.
Tadeusz Wencel 7 maja 1982 Skazany za morderstwo współwięźnia. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Pile; wyrok wykonano 7 lipca 1983 w więzieniu w Poznaniu[1].
Ryszard Sobok 16 czerwca 1982 Skazany za morderstwo 6 osób - członków własnej rodziny. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Wałbrzychu; wyrok wykonano 31 marca 1984 w więzieniu we Wrocławiu[20].
Krzysztof Sołtysiak 31 stycznia 1983 Skazany za morderstwo dziewczynki i kobiety oraz usiłowanie zabójstwa kolejnej kobiety i dziewczynki. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Łodzi; wyrok wykonano w więzieniu w Łodzi[3].
Waldemar Krakos 23 czerwca 1983 Skazany za morderstwo taksówkarza. Skazany przez Sąd Najwyższy w Warszawie; wyrok wykonano 10 października 1983 w Warszawie[21].
Grzegorz Tyklewicz 14 lipca 1983 Skazany za morderstwo dwóch kobiet i taksówkarza. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Poznaniu; wyrok wykonano 30 maja 1985 w więzieniu w Poznaniu[22].
Antoni Kosidło 13 grudnia 1983 Skazany za morderstwo kobiety oraz usiłowanie zabójstwa jej syna. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Szczecinie; wyrok wykonano 10 lipca 1984 w więzieniu w Poznaniu[23].
Kazimierz Polus 13 kwietnia 1984 Skazany za morderstwo chłopca i dwóch mężczyzn. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Poznaniu; wyrok wykonano 15 marca 1985 w więzieniu w Poznaniu[22].
Joachim Knychała 19 kwietnia 1984 Skazany za morderstwo czterech kobiet i dziewczynki. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Katowicach; wyrok wykonano 28 października 1985 w więzieniu w Krakowie.
Henryk Dębski 19 maja 1984 Skazany za zabójstwo dwóch dziewczynek na tle seksualnym. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Suwałkach; wyrok wykonano w 1985 w więzieniu w Warszawie[24].
Zdzisław Grossman 28 maja 1984 Skazany za zabójstwo mężczyzny na tle rabunkowym. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Krakowie; wyrok wykonano w czerwcu 1985 w więzieniu w Krakowie[22].
Andrzej Nowosławski 28 maja 1984 Skazany za zlecenie zabójstwa ojca. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Krakowie; wyrok wykonano w czerwcu 1985 w więzieniu w Krakowie[22].
Mirosław Michoń 11 września 1984 Skazany za morderstwo mężczyzny i usiłowanie zabójstwa wspólnika. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Częstochowie; wyrok wykonano 15 czerwca 1985 w Krakowie[25].
Mieczysław Zub Grudzień 1984 Skazany za morderstwo czterech kobiet. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Katowicach; wyroku nie wykonano - skazaniec popełnił samobójstwo[26].
Edmund Kolanowski 4 czerwca 1985 Skazany za morderstwo dziewczynki i dwóch kobiet. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Poznaniu; wyrok wykonano 28 lipca 1986 w więzieniu w Poznaniu[22][27].
Paweł Tuchlin 6 sierpnia 1985 Skazany za morderstwo dziewięciu kobiet. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Gdańsku; wyrok wykonano 25 maja 1987 w więzieniu w Gdańsku[28].
Mariusz Radomski 20 września 1985 Skazany za morderstwo taksówkarza. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Szczecinie; wyrok wykonano w więzieniu w Poznaniu[29].
Andrzej Czabański 12 czerwca 1986 Skazany za morderstwo kobiety oraz usiłowanie zabójstwa jej córek. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Tarnowie; wyrok wykonano 21 kwietnia 1988 w więzieniu w Krakowie – ostatnia egzekucja wykonana w Polsce[30].
Mariusz Trynkiewicz 29 września 1989 skazany za morderstwo czterech chłopców
Henryk Więckowski 1991 skazany za morderstwo
Eugeniusz Mazur 4 marca 1992 skazany za morderstwo czterech osób
Henryk Moruś 1993 skazany za morderstwo siedmiu osób
Jan Franke 1994 morderca z Rudy Śląskiej skazany za zamordowanie dwóch osób – w grudniu 1993 kobiety (zabójstwo na tle seksualnym) oraz w marcu 1994 mężczyzny (zabójstwo na tle rabunkowym)
Janusz Kulmatycki 9 czerwca 1994 skazany za morderstwo policjanta
Grzegorz Płociniak 10 listopada 1994 Skazany za morderstwo mężczyzny i kobiety (małżeństwa) na tle rabunkowym. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Olsztynie.
Tomasz Ciepielewski 30 marca 1995 Skazany za morderstwo 11-letniej dziewczynki na tle seksualnym. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Radomiu[31].
Zenon Gliwa 28 września 1995 Skazany za morderstwo dwóch dziewczynek na tle seksualnym. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Gdańsku[32].
Zbigniew Brzozowski 7 lutego 1996 Skazany za morderstwo dwóch kobiet – matki i córki. Skazany przez Sąd Wojewódzki w Elblągu - ostatni wydany wyrok śmierci w Polsce[33].

W latach 1970-1988 wykonano także trzy ostatnie wyroki na wojskowych. Wszyscy zostali rozstrzelani za zabójstwa na tle seksualnym. Wyroki te wykonano w Warszawie, na terenie Fortu Rembertowskiego. Ostatni wyrok śmierci w Polsce wykonano 21 kwietnia 1988 w krakowskim areszcie śledczym przy ulicy Montelupich. Kilka miesięcy później rząd Mieczysława Rakowskiego ogłosił moratorium na wykonywanie wyroków śmierci. W dniu 7 grudnia 1989 Sejm PRL przyjął ustawę o amnestii, która zamieniła wszystkim skazanym karę śmierci na karę 25 lat pozbawienia wolności.

Pomiędzy rokiem 1988 a 1996 sądy powszechne w Polsce orzekły karę śmierci wobec około 10 osób – na najwyższy wymiar kary skazano m.in. Mariusza Trynkiewicza, pedofila który zgwałcił i zabił czterech chłopców, Janusza Kulmatyckiego, mordercę policjanta, Eugeniusza Mazura, mordercę czteroosobowej rodziny, czy Henryka Morusia, mordercę siedmiu osób, w tym matki i dziecka.

Na mocy ustawy z dnia 12 lipca 1995 o zmianie kodeksu karnego, kodeksu karnego wykonawczego oraz o podwyższeniu dolnych i górnych granic grzywien i nawiązek w prawie karnym do polskiego systemu prawnego przywrócono karę dożywotniego pozbawienia wolności, która została usunięta w 1970. Sądy, pomimo tego, iż miały możliwość orzekania kary śmierci, wymierzały jednak karę łagodniejszą. Ostatni wyrok śmierci w Polsce orzeczono w lutym 1996 – Sąd Wojewódzki w Elblągu skazał na tę karę 23-letniego Zbigniewa Brzozowskiego, mordercę dwóch kobiet. Kodeks karny z 6 czerwca 1997 nie przewiduje tego typu kary. Protokół 13 do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka znoszący karę śmierci we wszystkich okolicznościach został zratyfikowany przez prezydenta Bronisława Komorowskiego 29 sierpnia 2013.[34]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Jerzy Derenda, Bogusław Sygit „Pitawal bydgoski”, Pomorze 1985, ISBN 83-7003-414-4.
  2. Ostatnia kara śmierci na Białostocczyźnie (pol.). Solidarni.pl. [dostęp 2014-02-09].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Adam Antczak, Jarosław Warzecha „Pitawal łódzki 1954-1986”, Magart 1994, ISBN 83-85980-06-7.
  4. "Piękny Władzio", czyli "upiór krakowski" (pol.). Onet.pl. [dostęp 2014-02-19].
  5. Zbrodniarze skazani na śmierć: Zabił 6-latkę, bo "była niegrzeczna i go denerwowała" (pol.). dzienniklodzki.pl. [dostęp 2014-03-05].
  6. Cena śmierci. Zemsta na byłym szefie (pol.). Onet.pl. [dostęp 2014-02-09].
  7. Skazali prezesa garbarni na karę śmierci. Przedawnienie (pol.). Gazeta.pl. [dostęp 2014-02-09].
  8. Głęboko skrywana tajemnica PRL-u (pol.). Onet.pl. [dostęp 2014-01-27].
  9. Skazani na śmierć: Historia Bogusława Olejnika, który siał strach w Krakowie (pol.). Gazeta Krakowska. [dostęp 2014-02-19].
  10. Zbrodniarze skazani na śmierć: Sylweriusz Zdanowicz, zabójca milicjantów (pol.). Gazeta Krakowska. [dostęp 2014-01-27].
  11. Wampir i psychoza strachu w Krakowie (pol.). Ciekawykrakow.com. [dostęp 2014-01-27].
  12. Tajemnicza śmierć posła (pol.). Onet.pl. [dostęp 2014-01-25].
  13. Tajemnicza śmierć posła (pol.). Onet.pl. [dostęp 2014-01-25].
  14. Zbrodnia i kara. Historie oparte na aktach: Gliniarz, który zabijał z zimną krwią (pol.). Naszemiasto.pl. [dostęp 2014-01-25].
  15. Skromny krawiec spod Wrocławia (pol.). Roberthorbaczewski.pl. [dostęp 2014-01-25].
  16. 16,0 16,1 16,2 16,3 Gdy się Chrystus rodził... - Echodnia.eu. [dostęp 2014-01-25]. s. 2006-12-29.
  17. Zbrodnia i kara. Historie oparte na aktach: Zakatowali babcię, by mieć na kolejne wino (pol.). Naszemiasto.pl. [dostęp 2014-01-25].
  18. Zbrodnia i kara. Historie oparte na aktach: Kazimierz Labrync, ostatni skazany na karę śmierci (pol.). Naszemiasto.pl. [dostęp 2014-01-25].
  19. Krwawy Jasio (pol.). Interia.pl. [dostęp 2014-02-03].
  20. Bestia z Walimia (pol.). Janusz-bartkiewicz.eu. [dostęp 2014-04-25].
  21. Ani sznura, ani szczęścia (pol.). Rzeczpospolita. [dostęp 2014-01-25].
  22. 22,0 22,1 22,2 22,3 22,4 Śmierć za śmierć? - Naszemiasto.pl. [dostęp 2014-02-03]. s. 2004-10-22.
  23. Kryptonim: Goździki (pol.). TVP.pl. [dostęp 2013-02-10].
  24. Ostatnie wyznania skazanego na śmierć (pol.). Nasygnale.pl. [dostęp 2014-02-10].
  25. W cieniu szubienicy (IV) (pol.). Fundacja Wolność i Pokój. [dostęp 2014-01-25].
  26. Śląski szlak "Fantomasa" (pol.). Onet.pl. [dostęp 2014-01-25].
  27. 10 przestępstw, które wstrząsnęły Wielkopolską (pol.). Głos Wielkopolski. [dostęp 2014-01-25].
  28. Wyznania seryjnego mordercy: zabijałem, by poczuć się lepiej (pol.). Nasygnale.pl. [dostęp 2014-02-10].
  29. Ruchomy cel (pol.). Wprost.pl. [dostęp 2013-09-17].
  30. Wyrok: śmierć (pol.). Wprost.pl. [dostęp 2014-01-25].
  31. Kara śmierci w Radomiu (pol.). Gazeta Wyborcza. [dostęp 2014-05-03].
  32. Morderca z Tarpana w kolorze groszku (pol.). Dziennikbaltycki.pl. [dostęp 2014-02-03].
  33. O karze śmierci w Polsce i gdzie indziej (pol.). Interiowo.pl. [dostęp 2014-02-03].
  34. Polska definitywnie pożegnała karę śmierci. Już nigdy nie będzie można jej stosować

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]