Lista zawodowych mistrzów świata wagi junior piórkowej w boksie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Waga junior piórkowa jest jedną z młodszych kategorii boksu zawodowego. Została wprowadzona w roku 1920 ale nigdy nie była w pełni uznawana. Usankcjonowana została w roku 1976 przez WBC a następnie przyjęta przez WBA (1977), IBF (1983) i WBO (1989). Jej limit wynosi 55,3 kg (122 funtów).

Każda z federacji boksu zawodowego uznaje swoich mistrzów świata i prowadzi własne listy bokserów ubiegających się o tytuł. Poniżej zestawiono mistrzów świata czterech podstawowych organizacji boksu zawodowego:

- World Boxing Association (WBA) powstała w roku 1962 na bazie istniejącej od 1921 roku National Boxing Association (NBA),

- World Boxing Council (WBC) założona w roku 1963,

- International Boxing Federation (IBF) założona w 1983,

- World Boxing Organization (WBO) założona w roku 1988.

Zdobycie
tytułu
Utrata
tytułu
Mistrz Organizacja Obrona
tytułu
3 kwietnia 1976 9 października 1976 Rigoberto Riasco  Panama WBC 2

Riasco został inauguracyjnym mistrzem WBC po zwycięstwie przez TKO w 9r nad Kenijczykiem Waruinge Nakayamą[1].

9 października 1976 24 listopada 1976 Royal Kobayashi  Japonia WBC 0
24 listopada 1976 21 maja 1977 Dong-Kyun Yum  Korea Południowa WBC 1
21 maja 1977 kwiecień 1983 Wilfredo Gómez  Portoryko WBC 17

Gómez pozostawił wakujący tytuł przechodząc do kategorii piórkowej.

26 listopada 1977 7 maja 1978 Soo-Hwan Hong  Korea Południowa WBA 1

Hong został inauguracyjnym mistrzem WBA po zwycięstwie przez KO w 3r nad Hectorem Carrasquillą z Panamy[2].

7 maja 1978 4 maja 1980 Ricardo Cardona  Kolumbia WBA 5
4 maja 1980 9 sierpnia 1980 Leo Randolph  Stany Zjednoczone WBA 0
9 sierpnia 1980 12 czerwca 1982 Sergio Victor Palma  Argentyna WBA 5
12 czerwca 1982 22 lutego 1984 Leonardo Cruz  Dominikana WBA 3
15 czerwca 1983 3 listopada 1984 Jaime Garza  Stany Zjednoczone WBC 1
4 grudnia 1983 15 kwietnia 1984 Bobby Berna  Filipiny IBF 0

Berna został inauguracyjnym mistrzem IBF po zwycięstwie przez TKO w 9r nad Południowokoreańczykiem Sung-In Suhem[3].

22 lutego 1984 26 maja 1984 Loris Stecca  Włochy WBA 0
15 kwietnia 1984 3 stycznia 1985 Sung-In Suh  Korea Południowa IBF 1
26 maja 1984 listopad 1986 Victor Callejas  Portoryko WBA 2

Callejas zrezygnował z tytułu z powodu przerwy w występach.

3 listopada 1984 18 sierpnia 1985 Juan Meza  Meksyk WBC 1
3 stycznia 1985 1986 Ji-Won Kim  Korea Południowa IBF 4

Kim pozostawił wakujący tytuł kończąc karierę[4].

18 sierpnia 1985 18 stycznia 1986 Lupe Pintor  Meksyk WBC 0
18 stycznia 1986 8 maja 1987 Samart Payakaroon  Tajlandia WBC 1
16 stycznia 1987 28 listopada 1987 Louie Espinoza  Stany Zjednoczone WBA 2
18 stycznia 1987 1988 Seung-Hoon Lee  Korea Południowa IBF 3

Lee zdobył wakujący tytuł pokonując Taja Prayurasaka Muangsurina przez TKO w 9r. Pozostawił wakujący tytuł IBF starając się o pas organizacji WBC[5].

8 maja 1987 1988 Jeff Fenech  Australia WBC 2

Fenech pozostawił wakujący tytuł przystępując do walki o tytuł WBC w wadze piórkowej 7 marca 1988 przeciwko Victorowi Callejasowi[6].

28 listopada 1987 22 lutego 1988 Julio Gervacio  Dominikana WBA 0
22 lutego 1988 28 maja 1988 Bernardo Piñango  Wenezuela WBA 0
29 lutego 1988 23 kwietnia 1990 Daniel Zaragoza  Meksyk WBC 5
21 maja 1988 10 marca 1989 Jose Sanabria  Wenezuela IBF 3
28 maja 1988 11 grudnia 1989 Juan José Estrada  Meksyk WBA 3
10 marca 1989 10 marca 1990 Fabrice Bénichou  Francja IBF 2
29 kwietnia 1989 9 grudnia 1989 Kenny Mitchell  Stany Zjednoczone WBO 1

Mitchell został inauguracyjnym mistrzem WBO po zwycięstwie nad Julio Gervacio z Dominikany.

9 grudnia 1989 12 maja 1990 Valerio Nati  Włochy WBO 0
11 grudnia 1989 1990 Jesus Salud  Stany Zjednoczone WBA 0

Salud pozbawiony został tytułu WBA za odmowę walki z oficjalnym pretendentem.

10 marca 1990 2 grudnia 1992 Welcome Ncita  Republika Południowej Afryki IBF 6
23 kwietnia 1990 5 listopada 1990 Paul Banke  Stany Zjednoczone WBC 1
12 maja 1990 24 maja 1991 Orlando Fernandez  Portoryko WBO 0
11 września 1990 7 października 1991 Luis Enrique Mendoza  Kolumbia WBA 4
5 listopada 1990 3 lutego 1991 Pedro Décima  Argentyna WBC 0
3 lutego 1991 14 czerwca 1991 Kiyoshi Hatanaka  Japonia WBC 0
24 maja 1991 15 października 1992 Jesse Benavides  Stany Zjednoczone WBO 1
14 czerwca 1991 20 marca 1992 Daniel Zaragoza  Meksyk WBC 2
7 października 1991 27 marca 1992 Raúl Pérez  Meksyk WBA 0
20 marca 1992 23 czerwca 1992 Thierry Jacob  Francja WBC 0
27 marca 1992 13 maja 1995 Wilfredo Vázquez  Portoryko WBA 9
23 czerwca 1992 26 sierpnia 1994 Tracy Harris Patterson  Stany Zjednoczone WBC 4
15 października 1992 9 czerwca 1993 Duke McKenzie  Wielka Brytania WBO 0
2 grudnia 1992 20 sierpnia 1994 Kennedy McKinney  Stany Zjednoczone IBF 5
9 czerwca 1993 31 marca 1995 Daniel Jiménez  Portoryko WBO 4
20 sierpnia 1994 1999 Vuyani Bungu  Republika Południowej Afryki IBF 13

Bungu pozostawił wakujący tytuł przenosząc się do wagi piórkowej[7].

26 sierpnia 1994 6 listopada 1995 Hector Acero Sanchez  Dominikana WBC 2
31 marca 1995 22 listopada 1996 Marco Antonio Barrera  Meksyk WBO 8
13 maja 1995 1998 Antonio Cermeño  Wenezuela WBA 7

Cermeño pozostawił wakujący tytuł przenosząc się do wagi piórkowej[8].

6 listopada 1995 6 września 1997 Daniel Zaragoza  Meksyk WBC 4
22 listopada 1996 19 grudnia 1997 Junior Jones  Stany Zjednoczone WBO 1
6 września 1997 19 lutego 2000 Érik Morales  Meksyk WBC 9
19 grudnia 1997 1998 Kennedy McKinney  Stany Zjednoczone WBO 0

McKinney pozostawił wakujący tytuł przenosząc się do wagi piórkowej[9].

8 lutego 1998 12 grudnia 1998 Enrique Sánchez  Meksyk WBA 0
31 października 1998 19 lutego 2000 Marco Antonio Barrera  Meksyk WBO 2
12 grudnia 1998 4 marca 2000 Nestor Garza  Meksyk WBA 2
29 maja 1999 23 czerwca 2001 Lehlohonolo Ledwaba  Republika Południowej Afryki IBF 5
19 lutego 2000 luty 2000 Érik Morales  Meksyk WBC i WBO 0

Morales natychmiast po zwycięstwie nad Barrerą i unifikacji tytułów WBC i WBO zrezygnował z nich przechodząc się do kategorii piórkowej[10].

luty 2000 2001 Marco Antonio Barrera  Meksyk WBO 3

Barrerze przywrócono tytuł WBO po rezygnacji z niego przez Erika Moralesa. Zrezygnował z tytułu zostając 7 kwietnia 2001 mistrzem organizacji IBO w wadze piórkowej[11].

4 marca 2000 2001 Clarence Adams  Stany Zjednoczone WBA 2

Adams zrezygnował z tytułu WBA stając do pojedynku z Paulie Ayalą o tytuł organizacji IBO[12].

9 września 2000 1 listopada 2002 Willie Jorrin  Meksyk WBC 2
23 czerwca 2001 2002 Agapito Sánchez  Dominikana WBO 1

Sanchez zdobył wakujący tytuł po zwycięstwie nad Kolumbijczykiem Jorge Monsalvo przez KO w 7r. Pozbawiony został tytułu z powodu braku aktywności po remisie z Manny Pacquiao 10 listopada 2001[13].

23 czerwca 2001 2003 Manny Pacquiao  Filipiny IBF 4

Pacquiao pozostawił wakujący tytuł przenosząc się do wagi piórkowej.

17 listopada 2001 21 lutego 2002 Yober Ortega  Wenezuela WBA 0
21 lutego 2002 18 maja 2002 Yoddamrong Sithyodthong  Tajlandia WBA 0
18 maja 2002 9 października 2002 Osamu Sato  Japonia WBA 0
17 sierpnia 2002 lipiec 2005 Joan Guzmán  Dominikana WBO 2

Guzman pozostawił wakujący tytuł przenosząc się do wyższych kategorii[14].

9 października 2002 4 lipca 2003 Salim Medjkoune  Francja WBA 1
1 listopada 2002 3 grudnia 2005 Óscar Larios  Meksyk WBC 7
4 lipca 2003 18 marca 2006 Mahyar Monshipour  Francja WBA 5
25 marca 2004 2005 Israel Vázquez  Meksyk IBF 2

Vázquez zdobył wakujący tytuł pokonując Jose Luisa Valbuenę przez TKO w 12r. Pozbawiony został tytułu za brak zainteresowania dalszą jego obroną[15].

29 października 2005 7 czerwca 2008 Daniel Ponce de León  Meksyk WBO 6
3 grudnia 2005 3 marca 2007 Israel Vázquez  Meksyk WBC 2
18 marca 2006 4 października 2006 Somsak Sithchatchawal  Tajlandia WBA 0
4 października 2006 21 listopada 2008 Celestino Caballero  Panama WBA 6
10 listopada 2006 21 listopada 2008 Steve Molitor  Kanada IBF 5
3 marca 2007 4 sierpnia 2007 Rafael Márquez  Meksyk WBC 0
4 sierpnia 2007 grudzień 2008 Israel Vázquez  Meksyk WBC 1

Vázquez stracił tytuł nie mogąc przystąpić do jego obrony ze względu na problemy zdrowotne.

7 czerwca 2008 styczeń 2010 Juan Manuel López  Portoryko WBO 5

López pozostawił wakujący tytuł przechodząc do wagi piórkowej.

21 listopada 2008 5 lutego 2010 Celestino Caballero  Panama WBA Super
i IBF
2

Caballero pozbawiony został tytułu IBF za odmowę walki z oficjalnym pretendentem Takalani Ndlovu.

21 listopada 2008 21 marca 2009 Ricardo Córdoba  Panama WBA 0

Cordoba od 18 września 2008 po pokonaniu Luisa Alberto Pereza był mistrzem tymczasowym. 21 listopada po tym jak Celestino Caballero zdobył tytuł supermistrza został mistrzem regularnym.

3 stycznia 2009 marzec 2012 Toshiaki Nishioka  Japonia WBC 7
21 marca 2009 26 września 2009 Bernard Dunne  Irlandia WBA 0
26 września 2009 2 października 2010 Poonsawat Kratingdaenggym  Tajlandia WBA 2
5 lutego 2010 10 grudnia 2010 Celestino Caballero  Panama WBA Super 0

Caballero zrezygnował z tytułu przechodząc do wagi piórkowej.

27 lutego 2010 7 maja 2011 Wilfredo Vázquez Jr  Portoryko WBO 2

Vázquez zdobył wakujący tytuł pokonując Filipińczyka Marvina Sonsonę przez KO w 4r.

27 marca 2010 26 marca 2011 Steve Molitor  Kanada IBF 1
2 października 2010 30 stycznia 2011 Ryol-Li Lee  Japonia WBA 0
30 stycznia 2011 9 lipca 2011 Akifumi Shimoda  Japonia WBA 0
26 marca 2011 24 marca 2012 Takalani Ndlovu  Republika Południowej Afryki IBF 1
7 maja 2011 listopad 2011 Jorge Arce  Meksyk WBO 1

Arce zrezygnował z tytułu zamierzając walczyć o pas WBO w kategorii koguciej[16].

9 lipca 2011 20 stycznia 2012 Rico Ramos  Stany Zjednoczone WBA 0
20 stycznia 2012 Nadal Guillermo Rigondeaux  Kuba WBA
4 lutego 2012 7 lipca 2012 Nonito Donaire  Filipiny WBO 0

Donaire zdobył wakujący tytuł zwyciężając niejednogłośnie na punkty Wilfredo Vázqueza Jr.

24 marca 2012 7 lipca 2012 Jeffrey Mathebula  Republika Południowej Afryki IBF 0
21 kwietnia 2012 luty 2013 Abner Mares  Meksyk WBC 1

Mares zdobył wakujący tytuł zwyciężając jednogłośnie na punkty Portorykańczyka Erica Morela[17]. Zwakował tytuł przchodząc do wyższej kategorii.

7 lipca 2012 październik 2012 Nonito Donaire  Filipiny WBO i IBF 0
październik 2012 Nadal Nonito Donaire  Filipiny WBO

Donaire zwakował tytuł mistrza IBF.

16 lutego 2013 Nadal Jonathan Romero  Kolumbia IBF

Romero zdobył wakujący tytuł mistrza IBF w wadze junior piórkowej zwyciężając niejednogłośnie na punkty Alejandro Lopeza (Meksyk).

20 kwietnia 2013 24 sierpnia 2013 Victor Terrazas  Meksyk WBC 0

Terrazas zdobył wakujący tytuł mistrza WBC zwyciężając niejednogłośnie na punkty Cristiana Mijaresa (Meksyk)[18].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]