Litewska Socjalistyczna Republika Radziecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lietuvos Tarybų Socialistinė Respublika
Литовская Советская Социалистическая Республика
Pierwsza Republika Litewska 1940-1990 Litwa
Flaga Litewskiej SRR
Godło Litewskiej SRR
Flaga Litewskiej SRR Godło Litewskiej SRR
Dewiza: Visų šalių proletarai, vienykitės!
(Proletariusze wszystkich krajów, łączcie się!)
Hymn: Hymn Litewskiej SRR
Państwo  ZSRR
Stolica Wilno
Data utworzenia 21 lipca 1940
Data likwidacji 11 marca 1990
Powierzchnia 65 200 km²
Miejsce w ZSRR 11
Populacja
• liczba ludności
• gęstość

3 689 779
56,6 osób/km²

Litewska Socjalistyczna Republika Radziecka (lit. Lietuvos Tarybų Socialistinė Respublika, rus. Литовская Советская Социалистическая Республика), LSRR - twór polityczny powstały w lipcu 1940 roku w wyniku aneksji Pierwszej Republiki Litewskiej przez ZSRR, rozwiązany ostatecznie we wrześniu 1991 roku, gdy kraje Zachodu uznały niepodległość Litwy i została ona przyjęta w poczet członków ONZ.

LSRR była także proklamowana w grudniu 1918, w lutym weszła w skład LitBieła i ostatecznie zlikwidowana przez polską ofensywę w sierpniu 1919. Plany bolszewików dotyczące inwazji Litwy w lecie 1920 i proklamowania LSRR zostały zniweczone przez klęskę Armii Czerwonej w bitwie warszawskiej.

23 sierpnia 1939 roku III Rzesza i ZSRR zawarły tajny układ (pakt Ribbentrop-Mołotow), w którym Litwę umieszczono w niemieckiej strefie wpływów. 28 września 1939 w pakcie o granicach i przyjaźni pomiędzy III Rzeszą a ZSRR Litwa została przesunięta do strefy wpływów ZSRR, w zamian za Lubelszczyznę, która przeszła do strefy niemieckiej.

Dokonując licznych prowokacji granicznych w 1940 ZSRR wysunął wobec Litwy ultimatum, żądając utworzenia baz sowieckich na terytorium republiki. 15 czerwca 1940 150 tysięczna Armia Czerwona rozpoczęła okupację Litwy. LSRR powstała 21 lipca]] 1940, a 3 sierpnia tego samego roku weszła w skład ZSRR. Kilkanaście dni przed atakiem III Rzeszy na ZSRR, NKWD rozpoczęło deportacje 35 tysięcy ludności na Syberię.

Po II wojnie światowej ponownie rozpoczęła się sowiecka okupacja Litwy, na tereny tego kraju przywieziono wtedy wielu Rosjan, którzy, w większości, pozostali tam do dziś.

Powstał Ruch Walki o Wolność Litwy. Partyzantka litewska działająca w latach 1944-1953 (tzw. Leśni Bracia) była ruchem niepodległościowym łączącym zbrojny i cywilny charakter, stawiającym sobie za cel sprzeciwienie się przyłączeniu Litwy do ZSRR i budowę demokratycznej, niepodległej Litwy[1].

Litewska Socjalistyczna Republika Radziecka przestała istnieć faktycznie po 11 marca 1990 roku, gdy Rada Najwyższa LSRR wydała deklarację niepodległości, a pierwszym krajem, który ją wówczas uznał była Islandia. Aż do sierpnia 1991 roku – kiedy to niepodległość tego kraju uznały wszystkie kraje NATO i Unii EuropejskiejLitwa i inne kraje bałtyckie traktowane były przez władze radzieckie jako część ZSRR.

Polska uznała niepodległość Litwy 26 sierpnia 1991 roku.

Demografia LSRR [edytuj]

[potrzebne źródło]

Spis Narodowość Populacja w tys.  % populacji
1959 Litwini 2,150 79,3
Rosjanie 231 8,6
Polacy 230 8,5
Inni 100 3,6
1970 Litwini 2,507 80,1
Rosjanie 268 8,6
Polacy 240 7,7
Inni 113 3,6
  • Na podstawie: Ochmański Jerzy; Historia Litwy, Wrocław 1982.

Przypisy

  1. A. Bubnys, Antykomunistyczny ruch oporu na Litwie w latach 1944-1953 [w:] Polskie podziemie niepodległościowe na tle konspiracji antykomunistycznych w Europie środkowo-wschodniej w latach 1944-1956, Instytut Pamięci Narodowej, Lublin 2008

Zobacz też [edytuj]