Litewsko-Polski Batalion Sił Pokojowych
| Litewsko-Polski Batalion Sił Pokojowych LITPOLBAT |
|
 |
|
| Odznaka pamiątkowa | |
| Historia | |
| Państwo |  Litwa Polska |
| Sformowanie | 3 marca 1997 |
| Rozformowanie | 30 czerwca 2008 |
| Tradycje | |
| Nadanie sztandaru | 14 kwietnia 1999 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | ppłk Zbigniew Sikora |
| Ostatni | ppłk Mirosław Polakow |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Orzysz, Olita |
| Rodzaj wojsk | wojska zmechanizowane/piechota zmotoryzowana |
| Rodzaj sił zbrojnych | wojska lądowe |
| Skład | kompanie zmechanizowane: 1, 2, 3, 4 kompanie: dowodzenia, logistyczna plutony: rozpoznawczy, saperów |
Litewsko-Polski Batalion Sił Pokojowych (LITPOLBAT) – wielonarodowy, polsko-litewski batalion, który przeznaczony był głównie do udziału w misjach pokojowych z ramienia ONZ, NATO oraz OBWE.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Z pomysłem sformowania tej jednostki po raz pierwszy wystąpił prezydent Litwy Algirdas Brazauskas w 1995 podczas wystąpienia w polskim Sejmie.[1] Batalion został powołany 3 marca 1997 w Warszawie, w wyniku porozumienia podpisanego pomiędzy ministrami spraw zagranicznych Polski i Litwy. Sztaby batalionu zostały utworzony w lutym 1998. 31 grudnia 1998 jednostka osiągnęła gotowość do działania w ramach misji pokojowych, a w 2000 roku została zaliczona do struktur Sił Szybkiego Reagowania Unii Europejskiej. W 2007 rozpoczęto jego rozformowywanie, zakończone oficjalnie 30 czerwca 2008 roku.
Oficjalnym językiem batalionu był język angielski, w praktyce żołnierze posługiwali się również swoimi językami ojczystymi. Dowódca Batalionu był obierany w sposób kadencyjny – na zmianę raz oficer polski, raz litewski. Kadencja dowódcy trwała 2 lata.
Żołnierze formacji tworzących batalion pełnili służbę w pokojowych misjach w Kosowie, Syrii, Libanie, Iraku czy Afganistanie, ale w przeciwieństwie do POLUKRBAT-u, nigdy jako zwarty LITPOLBAT.
Struktura [edytuj]
Polskie jednostki wydzielone w skład Litewsko-Polskiego Batalionu Sił Pokojowych LITPOLBAT pochodziły z 4 Suwalskiej Brygady Kawalerii Pancernej im. Generała Brygady Zygmunta Podhorskiego w Orzyszu, będącej wówczas w strukturze 15 Warmińsko-Mazurskiej Dywizji Zmechanizowanej im. Króla Władysława Jagiełły. Natomiast litewskie z Batalionu Piechoty Zmotoryzowanej im. Wielkiej Księżnej Litewskiej Biiute w Olity, wchodzącego w skład Brygady Piechoty Zmotoryzowanej "Żelazny Wilk" z Wilna.
Dowództwo i sztab
- 1 kompania zmechanizowana
- 2 kompania zmechanizowana
- 3 kompania zmotoryzowana
- 4 kompania zmotoryzowana
- Kompania dowodzenia
- Kompania logistyczna
- Pluton rozpoznawczy
- Pluton saperów
Łącznie ok. 800 żołnierzy
Dowódcy batalionu [edytuj]
- 1997-1999 – mjr/ppłk dypl. Zbigniew Sikora
- 1999-2001 – ppłk dypl. Witold Kudryk
- 2001-2003 – ppłk Vladimiras Bieliauskas
- 2003-2005 – ppłk dypl. Zbigniew Paduch
- 2005-2008 – ppłk Mirosław Polakow
Sztandar [edytuj]
W czasie wizyty Prezydenta Polski Aleksandra Kwaśniewskiego na Litwie 14 kwietnia 1999, LITPOLBAT otrzymał dwa niemal identyczne sztandary[1] – dla części polskiej na ręce majora Zbigniewa Sikory – ówczesnego dowódcy, oraz drugi – na ręce szefa sztabu batalionu – dla części litewskiej. Sztandary ufundowane zostały przez prezydentów obu państw, a wykonane w Polsce.
W czerwcu 2007 na spotkaniu ministrów obrony Polski i Litwy w Kłajpedzie, pododdziały batalionu symbolicznie zwróciły sztandary.[2] 27 czerwca 2008 sztandar polskiej strony został przekazany do sali tradycji 15 Brygady Zmechanizowanej w Giżycku na uroczystej zbiórce rozwiązującej polską część LITPOLBAT-u.[3]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 LITPOLBAT na oficjalnej stronie MON (pol.). [dostęp 18 listopada 2009].
- ↑ Amber Hope 2007 - Litwa (pol.). [dostęp 18 listopada 2009].
- ↑ Rozwiązanie Litewsko-Polskiego Batalionu Sił Pokojowych (pol.). [dostęp 18 listopada 2009].
Zobacz też [edytuj]
- Polsko-Ukraiński Batalion Sił Pokojowych (POLUKRBAT)
