Liturgia słowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Liturgia słowa (łac. Liturgia verbi) – druga część mszy świętej, która następuje po obrzędach wstępnych, a przed liturgią eucharystyczną.

Najważniejszymi elementami liturgii słowa są czytania Pisma świętego[1] oraz Credo. Czytania mogą być zakończone homilią lub kazaniem. Liturgię słowa kończy modlitwa powszechna (tzw. Orate Fratres). W dni powszednie lekcja jest czytana ze Starego lub Nowego Testamentu[2], śpiewany jest psalm responsoryjny oraz czytana Ewangelia. W niedziele jedno czytanie jest ze Starego, a drugie z Nowego Testamentu, również śpiewany jest psalm responsoryjny i czytana Ewangelia. W niedziele okresu wielkanocnego oba czytania są z Nowego Testamentu.

Tradycyjnie zwana mszą katechumenów, jako że w starożytności w obrzędach chrześcijańskich aż do kazania mogli uczestniczyć wszyscy zainteresowani.

Części liturgii słowa[edytuj | edytuj kod]

W czasie liturgii słowa może być sprawowany m. in. sakrament pokuty i pojednania.

Przypisy

  1. Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego nr 55.
  2. W okresie Wielkanocnym tylko z Nowego Testamentu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]