Lituus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Denar z roku 97 p.n.e. Na rewersie przedstawiono Numę Pompiliusza trzymającego laskę lituus i stojącego przy zapalonym ołtarzu, na którym złoży w ofierze kozła trzymanego przez młodzieńca.

Lituus (łac. lituus) – laska kapłańska augurów.

Laska lituus była atrybutem augura a jej noszenie przywilejem związanym z tym urzędem kapłańskim. Augur używał ją w obrzędach religijnych. Przede wszystkim służyła do zakreślania świętego kręgu templum, czyli miejsca przeprowadzania auspicjów oraz wskazywania stamtąd obserwowanego fragmentu nieba. Augur posługiwał się nią także np. przy wyznaczaniu miejsca pod nową świątynię, czy budynek publiczny a także podczas składania ofiar.[1].

Według legendy, Romulus wyznaczył laską lituus granice pod budowę miasta.[2] Była przechowywana na Palatynie, w gmachu kapłanów salijskich, aż do pożaru miasta[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Mała encyklopedia kultury antycznej A-Z, 1983 PWN
  2. Plutarch Romulus 22:1
  3. Cyceron O wróżbiarstwie I/30,31

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maria Jaczynowska: Religie świata rzymskiego. Warszawa: PWN, 1987. ISBN 83-0107405-1.
  • Marcus Tullius Cicero: O naturze bogów; O wróżbiarstwie ; O przeznaczeniu. Warszawa: PWN, 1960.