Live at Leeds

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Live at Leeds
Album koncertowy grupy The Who
Wydany 16 maja 1970 (USA)

23 maja 1970 (Wielka Brytania)

Nagrywany 14 lutego 1970
Gatunek rock, hard rock
Długość 36:24 (oryginalny)

76:59 (zremasterowany)

Wytwórnia Track, Polydor (Wielka Brytania)

Decca Records, MCA (USA)

Producent The Who, Kit Lambert, Jon Astley
Album po albumie

Live at Leeds – koncertowy album brytyjskiej grupy rockowej The Who z 1970 roku. Wielu fanów rocka uważa album za najwybitniejsze nagranie koncertowe, jakie kiedykolwiek się ukazało.

W 2003 album został sklasyfikowany na 170. miejscu listy 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone[1].

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Po wydaniu albumu Tommy w 1969 roku, zespół zaczął być znany w świecie jako jedna z najlepszych koncertowych grup rockowych. Żywiołowe koncerty grupy - a także świetny warsztat instrumentalistów - były podłożem do wydania albumu koncertowego.

Wybrano dwa miejsca, które miały posłużyć do nagrania materiału: 14 lutego 1970 roku zespół wystąpił na Uniwersytecie w Leeds, a dzień później w Hull. Nagrania z Hull zostały pominięte, ponieważ źle zarejestrowano linię basu. Wybrano więc nagrania z Leeds.

Okładka[edytuj | edytuj kod]

Okładka albumu wygląda bardzo ubogo. Brązowe opakowanie imituje karton, na którym umieszczono napisy koloru niebieskiego. Pete Townshend twierdzi, że fotograf, który miał sfotografować koncert nie wywiązał się ze swojego zadania, więc postanowiono wydać prostą okładkę jedynie z napisami.

Pochwały[edytuj | edytuj kod]

The New York Times ocenił album za najlepsze koncertowe nagranie wszech czasów. Na szczycie w tej samej kategorii umieścił go także Q Magazine. Miejsce, w którym dokonano nagrania stało się tak słynne, że po latach zainstalowano tam słynną "niebieską tablicę" w celu upamiętnienia wydarzenia.

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Wydanie oryginalne

  1. "Young Man Blues" (Mose Allison) - 5:51
  2. "Substitute" - 2:05
  3. "Summertime Blues" (Jerry Capehart, Eddie Cochran) - 3:2
  4. "Shakin' All Over" (Johnny Kidd) - 4:15
  5. "My Generation" - 14:27
  6. "Magic Bus" - 7:30

Wydanie zremasterowane W 1995 roku album został zremasterowany i poszerzony o nowe nagrania, które z przyczyn technicznych nie mogły ukazać się wcześniej.

  1. "Heaven and Hell" - 4:50
  2. "I Can't Explain" - 2:58
  3. "Fortune Teller" (Benny Spellman) - 2:34
  4. "Tattoo" - 3:42
  5. "Young Man Blues" (Mose Allison) - 5:51
  6. "Substitute" - 2:06
  7. "Happy Jack" - 2:13
  8. "I'm a Boy" - 4:41
  9. "A Quick One, While He's Away" - 8:41
  10. "Amazing Journey/Sparks" - 7:54
  11. "Summertime Blues" (Jerry Capehart, Eddie Cochran) - 3:22
  12. "Shakin' All Over" (Johnny Kidd) - 4:34
  13. "My Generation" - 15:46
  14. "Magic Bus" - 7:46

Twórcy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rolling Stone (USA) Lists - The Rolling Stone Top 500 Albums (ang.). rocklistmusic.co.uk. [dostęp 2010-05-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]