Livio Vacchini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Piazza del Sole w Bellinzonie, 1981-98
Poczta w Locarno, 1990-95
Palestra w Losone, 1995-97
Palestra w Losone, 1995-97
Piazza del Sole w Bellinzonie, 1981-98

Livio Vacchini (ur. 27 lutego 1933 w Locarno, zm. 2 kwietnia 2007 w Bazylei) - szwajcarski architekt, w 1997 laureat Nagrody Beton 97, w 2005 laureat europejskiej nagrody konstrukcji stalowych oraz nagrody SF RDS i Hochparterre "Die Besten '03" za budynek La Ferriera w Locarno.

Przedstawiciel neomodernistycznego minimalizmu we współczesnej architekturze. Jeden z czterech architektów tesyńskich określanych mianem "czterech muszkieterów" (Snozzi, Vacchini, Galfetti i Botta), współtworzących fenomen w architekturze europejskiej końca XX wieku, zwany "szkołą tesyńską".

Dyplom architekta uzyskał na Politechnice Federalnej ETHZ w Zurychu w 1958. W 1959-1960 pracował w Szokholmie i w Paryżu, od 1961 własne biuro w Locarno, w 1962-1971 biuro z Luigim Snozzim, w 1971-1975 współpraca z Aureliem Galfettim, w 1995-2007 współpraca z Silvią Gmür w Locarno i w Bazylei.

W 1976 był profesorem zaproszonym ETHZ w Zurychu, a w 1982 profesorem zaproszonym Wydziału Architektury Politechiniki w Mediolanie.

Od 1976 konferencje, seminaria i wykłady w licznych szkołach architektury na świecie, w tym w Polsce (Kraków 1992).

Wystawy indywidualne: 1987 Konwent Teatynów - Vicenza, 1992 Muzeum Architektury - Bazylea, Muzeum Vela - Ligornetto, 1993 ETHZ - Zurych, Spichleż - Berno, Szkoła Inżynierska - Genewa, 1994 Studio Dabbeni - Lugano, 1997 Galeria A.A.M. - Mediolan, Instytut Architektury - Wenecja, Kościół św. Marka - Marostica, 1998 Muzeum Architektury - Ferrara.

Wystawy wspólne: 1990 Muzeum Architektury Fińskiej - Helsinki (Galfetti, Snozzi, Vacchini), 1992 Galeria Expo WAPK - Kraków (Snozzi, Vacchini), 1995-96 Muzeum Sztuk Pięknych - Caracas (Botta, Galfetti, Snozzi, Vacchini), 1996 Narodowe Muzeum Architektury - Meksyk (Botta, Galfetti, Snozzi, Vacchini), Narodowe Muzeum Sztuk Pięknych - Buenos Aires (Botta, Galfetti, Snozzi, Vacchini), 2002 Fundacja Cassamarca - Treviso (Luigi Snozzi, Silvia Gmür & Livio Vacchini).

Był członkiem:

Realizacje[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Livio Vacchini, GG Gustavo Gili, Barcelona 1987, ISBN 84-252-1318-5
  • Snozzi Vacchini Galfetti, 1960-1990, Muzeum Architektury Fińskiej, Helsinki 1990, ISBN 951-9229-64-7
  • Livio Vacchini, Projekte 1989-1991, Muzeum Architektury w Bazylei, Bazylea 1992, ISBN 3-905065-16-9
  • Peter Dish Livio Vacchini, Architetto, ADV, Lugano 1994, ISBN 88-7922-006-3
  • Werner Blaser Transformation - Livio Vacchini, Birkhäuser Verlag 1994, ISBN 3-7643-2987-4
  • Roberto Masiero Livio Vacchini - works and projects, Editorial Gustavo Gili 1999, ISBN 84-252-1784-9
  • Roberto Masiero Livio Vacchini - opere e progetti, Electa editore 1999, ISBN 88-435-6406-4
  • Roberto Masiero Spacek Vacchini - Vacchini Spacek, Casa Editrice Libria 2003, ISBN 88-87202-36-2
  • Bauen für die Gesundheit - Kantonsspital Basel Klinikum 1, Silvia Gmür - Livio Vacchini Christoph Merian Verlag 2003
  • RT Rivista Tecnica nr. 18/2005 Livio Vacchini - la ricerca degli ultimi dieci anni, ADV Publishing House 2005
  • Livio Vacchini Capolavori - Chefs-d'oeuvre, Editions du Linteau 2006, ISBN 2-910342-44-1
  • Livio Vacchini Capolavori, Umberto Allemandi & C., Torino 2007, ISBN 88-422-1533-3
  • Carmine Carlo Falasca Incontro con Livio Vacchini su tecnologie e cultura del progetto, FrancoAngeli Editore 2007, ISBN 88-464-9210-4

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons