Liwonia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Liwonii
Łotwa-historyczne dzielnice mapka.png

Liwonia (łot Vidzeme - "Śródziemie"; niem. Livland, czasami także "Liwlandia" – ziemia Liwów) – jedna z czterech krain historycznych składających się na współczesną Łotwę, leży w jej środkowej i północnej części na prawym brzegu Dźwiny, na północ od Rygi.

Zamieszkana przez bałtyckofińskie plemię Liwów. W XIII w. podbita przez niemiecki zakon kawalerów mieczowych i biskupstwo Rygi. Po sekularyzacji Zakonu w XVI w. po 1561 roku była w granicach Rzeczypospolitej Obojga Narodów jako wspólna domena Korony i Wielkiego Księstwa.

W 1578 zdobyta przez cara Iwana IV Groźnego, jednak odbita przez wojska Batorego. Pozostała przy Rzeczypospolitej po rozejmie z 1582 w Jamie Zapolskim, w ramach województwa wendeńskiego.

W wyniku wojen polsko-szwedzkich w 1621-1629 zajęta przez Szwedów, którzy wcześniej posiadali jedynie północną część dzisiejszej Estonii. W wyniku pokoju w Oliwie (1660) przeszła na stałe w ręce szwedzkie. Ustanowiona wówczas granica stanowi do dziś tradycyjne rubieże Vidzeme.

Po wojnie rosyjsko-szwedzkiej w 1721 według zapisów pokoju w Nystad przeszła pod panowanie Piotra I, cara Rosji. W czasie rewolucji rosyjskiej z jej terenów operowała atakująca Piotrogród biała armia gen. Judenicza.

Od 1921 r. w składzie niepodległej Łotwy.

Współcześnie (od 2007) Liwonia jest także regionem gospodarczym na który składa się sześć okręgów: Alūksne, Cēsis, Gulbene, Okręg Madona, Valka i Valmiera. Przewodniczącym regionu jest burmistrz Gulbene Nikolajs Stepanovs.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]