Lizjasz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy mówcy greckiego. Zobacz też: Klaudiusz Lizjasz – postać z Dziejów Apostolskich.

Lizjasz (gr. Λυσίας ur. ok. 445 p.n.e. zm. ok. 380 p.n.e.) – mówca grecki, pochodzący z rodziny metojków mieszkających w Atenach. Prowadził szkołę retoryki. Syn bogacza Kefalosa. W roku 404 p.n.e. utracił majątek (m. in. przedsiębiorstwo wytwarzające tarcze) skonfiskowany przez rząd oligarchiczny. W czasie wprowadzonego przez władze terroru zginął jego brat, Polemarch, a on sam po ucieczce z aresztu musiał się udać na wygnanie. Po przywróceniu demokracji Trazybul, za wybitne zasługi dla restauracji ustroju, chciał nadać Lizjaszowi obywatelstwo ateńskie, jednak z powodów proceduralnych nie doszło to do skutku. Od kiedy zubożał jego utrzymywał się z pisania mów (głównie sądowych). 34 zachowane mowy Lizjasza dostarczyły cennych informacji dotyczących obyczajowości ówczesnych Aten.

Należy do kanonu dziesięciu mówców.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Link zewnętrzny[edytuj | edytuj kod]