Lizytea (księżyc)
| Lizytea | |
 Symulacja wyglądu księżyca Lizytea |
|
| Planeta | Jowisz |
| Odkrył | Seth Barnes Nicholson |
| Data odkrycia | 6 lipca 1938 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 11 717 000[1] km |
| Mimośród | 0,1124[1] |
| Okres obiegu | 259,20[1] d |
| Prędkość orbitalna | 3,28 km/s |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety | 25,77° |
| Nachylenie do płaszczyzny Laplace'a | 28,302[1]° |
| Długość węzła wstępującego | 5,528[1]° |
| Argument perycentrum | 49,486[1]° |
| Anomalia średnia | 329,121[1]° |
| Własności fizyczne | |
| Średnica równikowa | 38 km |
| Powierzchnia | ~4 100 km2 |
| Objętość | ~24 400 km3 |
| Masa | 6,3 × 1016 kg |
| Średnia gęstość | 2,6 g/cm3 |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni | 0,013 m/s2 |
| Prędkość ucieczki | 22 m/s |
| Albedo | 0,04 |
| Jasność absolutna | 11,7 m |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
18,2 m |
| Temperatura powierzchni | ~124 K |
Lizytea (Jowisz X) – księżyc Jowisza, odkryty odkryty w 1938 roku przez Setha Barnesa Nicholsona z Mount Wilson Observatory.
Spis treści |
Nazwa [edytuj]
Księżyc otrzymał swoją oficjalną nazwę dopiero w 1975 roku. Pochodzi ona z mitologii greckiej. Lizytea była córką Okeanosa i jedną z kochanek Zeusa (rzymskiego Jowisza).
Wcześniej satelita był określany jako Jowisz X, w pewnym okresie proponowano dla niego nazwę Demeter.
Charakterystyka fizyczna [edytuj]
Lizytea jest jednym z mniejszych księżyców Jowisza, jego średnicę ocenia się na około 38 km. Jej średnia gęstość to ok. 2,6 g/cm3, składa się ona głównia z krzemianów. Powierzchnia księżyca jest bardzo ciemna – jego albedo wynosi zaledwie 0,04. Z Ziemi można go zaobserwować jako obiekt o jasności wizualnej co najwyżej 18,2 magnitudo.
Satelita należy do grupy Himalii.
Zobacz też [edytuj]
- Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- Księżyce galileuszowe
- Lista naturalnych satelitów Jowisza
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
