Lizytea (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lizytea
Symulacja wyglądu księżyca Lizytea
Symulacja wyglądu księżyca Lizytea
Planeta Jowisz
Odkrył Seth Barnes Nicholson
Data odkrycia 6 lipca 1938
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 11 717 000[1] km
Mimośród 0,1124[1]
Okres obiegu 259,20[1] d
Prędkość orbitalna 3,28 km/s
Nachylenie do płaszczyzny orbity planety 25,77°
Nachylenie do płaszczyzny Laplace'a 28,302[1]°
Długość węzła wstępującego 5,528[1]°
Argument perycentrum 49,486[1]°
Anomalia średnia 329,121[1]°
Własności fizyczne
Średnica równikowa 38 km
Powierzchnia ~4 100 km2
Objętość ~24 400 km3
Masa 6,3 × 1016 kg
Średnia gęstość 2,6 g/cm3
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni 0,013 m/s2
Prędkość ucieczki 22 m/s
Albedo 0,04
Jasność absolutna 11,7m
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
18,2m
Temperatura powierzchni ~124 K

Lizytea (Jowisz X) – księżyc Jowisza, odkryty odkryty w 1938 roku przez Setha Barnesa Nicholsona z Mount Wilson Observatory.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Księżyc otrzymał swoją oficjalną nazwę dopiero w 1975 roku. Pochodzi ona z mitologii greckiej. Lizytea była córką Okeanosa i jedną z kochanek Zeusa (rzymskiego Jowisza).

Wcześniej satelita był określany jako Jowisz X, w pewnym okresie proponowano dla niego nazwę Demeter.

Charakterystyka fizyczna[edytuj | edytuj kod]

Lizytea jest jednym z mniejszych księżyców Jowisza, jego średnicę ocenia się na około 38 km. Jej średnia gęstość to ok. 2,6 g/cm3, składa się ona głównia z krzemianów. Powierzchnia księżyca jest bardzo ciemna – jego albedo wynosi zaledwie 0,04. Z Ziemi można go zaobserwować jako obiekt o jasności wizualnej co najwyżej 18,2 magnitudo.

Satelita należy do grupy Himalii.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2011-12-14. [dostęp 2012-07-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]