Lobkovic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herby Lobkowiczów w herbarzu J. Siebmachera, 1605 - pierwszy i drugi z lewej, górny rząd
Herb Lobkowiczów (po prawej) na budynku muzeum w Opolu

Rodzina Lobkowicz[1] (znana także jako Lobkowitz[2] lub Lobkovic, Lobkovicové[3]) to jeden z najstarszych, wciąż istniejących czeskich rodów szlacheckich, znany od XIV wieku. Pierwsi Lobkowiczowie wzmiankowani byli jako szlachta w północno-wschodnich Czechach. Mikuláš Chudý ("biedny") z Újezda (później z Lobkowicz) był prominentnym XV-wiecznym politykiem. Bohuslav Hasištejnský z Lobkovic był eseistą i poetą. Jego brat Jan Hasištejnský z Lobkovic był dyplomatą i odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Zdeněk Popel z Lobkowic stał na czele czeskiej Partii Katolickiej na początku XVII wieku. Jiří Kristián z Lobkowicz był ważnym czeskim politykiem. Lobkowiczowie posiadali również swoje majątki na Śląsku.

Dziś istnieją cztery główne gałęzie rodu: Lobkowicze rudniccy, krzimiccy, z Dolnych Berzkowic i mielniccy.

Znani współcześni Lobkowicze:

Przypisy

  1. Średniowieczna pisownia czeska ([1]) oraz aktualna pisownia niemiecka i angielska.
  2. Pisownia używana w Austro-Węgrzech oraz w przeszłości w Niemczech.
  3. Pisownia czeska.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]