Lodowiec Drygalskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lodowiec Drygalskiego (ang. Drygalski Ice Tongue)[1] – lodowiec na Antarktydzie, znajdujący się na Wybrzeżu Scotta, wcinający się na ok. 70 km w głąb morza, jego szerokość wynosi 14 do 24 km.

Kapitan Robert Falcon Scott kierownik Brytyjskiej Wyprawy Antarktycznej 1901-1904, odkrył ten jęzor lodowcowy w styczniu 1902 roku. Ustalono, że jęzor ma ok. 4000 lat. W marcu 2005 roku największa góra lodowa w historii o nazwie B-15 uderzyła w jęzor odłamując dwie części, każda o powierzchni 70 km².

Przypisy