Lody włoskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Truskawkowe lody włoskie

Lody włoskie – rodzaj lodów o miękkiej konsystencji w postaci zakręconego stożka w waflu serwowanego ze specjalnego automatu.

Lody włoskie są wytwarzane w wyższej temperaturze niż zwykłe, a podczas procesu produkcji zostają zwykle napowietrzone, przez co zyskują charakterystyczną konsystencję. Gotowa porcja lodów zawiera zazwyczaj powietrze w ilości stanowiącej od 33% do 45% objętości[1]. Lody włoskie są znane od lat 30. XX wieku.

W języku angielskim terminem „lody włoskie” (Italian ice) określa się rodzaj lodów o konsystencji podobnej do sorbetu.

Lody włoskie a amerykańskie[edytuj | edytuj kod]

Lody amerykańskie podczas produkcji

W Polsce istnieje dodatkowe rozróżnienie na lody włoskie i amerykańskie (nazywane też świderkami)[2]. Lody włoskie z powodu napowietrzania są bardziej miękkie i przez to kopulaste. Lody amerykańskie są bardziej zmrożone i mają formę przypominającą świder – są wyższe i węższe[3][4].

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

W Polsce nazwa „lody włoskie” wzięła się od automatów do produkcji tych lodów, które pochodziły z Włoch[5]. W innych krajach występują pod różnymi nazwami:

  • miękkie lody w Niemczech (Softeis), w Holandii (Softijs) i w Chinach (软冰淇淋; ruǎn bīngqílín), w krajach anglojęzycznych używa się terminu soft serve[a] (dosłownie serwowane na miękko), a w Japonii sofutokuriimu (ソフトクリーム), czyli „miękki krem”;
  • lody włoskie w Polsce, we Francji (glace italienne) i w Brazylii (sorvete italiano);
  • lody z maszyny w Rumunii (Inghetata la dozator) i na Dominikanie (Helado de Maquina);
  • lody amerykańskie w Izraelu (גלידה אמריקאית; glida america'it);
  • pół-mrożone w Portugalii (semi-frio);
  • lody kręcone w Czechach (točená zmrzlina).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Uwagi

  1. Określenie „soft serve” pochodzi sprzed 1959 roku. The New York Times”, s. F11, 22-06-1958. 

Przypisy