Lohengrin (opera)
 |
Ten artykuł od 2011-05 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Lohengrin – opera Ryszarda Wagnera napisana w 1850 roku. Premiera odbyła się w Weimarze. W operze zawarty jest Marsz Weselny, napisany przez Wagnera dla siostrzenicy. Jest grany na ceremoniach ślubnych (rzadziej w Europie, częściej w USA).
Spis treści |
Role [edytuj]
| Premiera, 28 sierpnia, 1850 (Franciszek Liszt) |
||
|---|---|---|
| Lohengrin | tenor | Carl Beck |
| Elza z Brabancji (Elsa von Brabant) | sopran | Rosa Agathe von Milde |
| Ortruda, żona Telramunda (Ortrud) | mezzosopran | Fastlinger |
| Fryderyk von Telramund, hrabia z Brabancji (Friedrich von Telramund) | baryton | Feodor von Milde |
| Henryk Ptasznik (Heinrich der Vogler) | bas | Höfer |
| Herold króla | bas | August Pätsch |
| Czterech brabanckich szlachciców | tenory, basy | |
| Czterech paziów (?) | soprany, alty | |
| Książę Gotfryd, brat Elzy (Herzog Gottfried) | rola niema | Hellstedt |
| Szlachta z Saksonii, Turyngii i Brabancji, damy dworu, paziowie, wasale, służba | ||
Opera składa się z 3 aktów:
I [edytuj]
Król Henryk Ptasznik przybywa do Brabancji w celu zebrania drużyny na wyprawę przeciwko Węgrom. Hrabia Telramund oskarża księżniczkę Elzę o zamordowanie własnego brata, Gotfryda, w celu dojścia do władzy. W odpowiedzi na zarzuty Elza opowiada sen, w którym widziała rycerza w srebrnej zbroi. Przybył on walczyć w imię jej niewinności. Telramund wyzywa na pojedynek każdego, kto chciałby wystąpić w obronie czci Elzy. Po trzecim, ostatnim wezwaniu herolda, na horyzoncie pojawia się łódź ciągnięta przez białego łabędzia. W łodzi stoi rycerz w srebrnej zbroi. Przyjmuje on wyzwanie ale i stawia warunek: jeżeli zwycięży, Elza pojmie go za męża, nie pytając o imię. Księżniczka zgadza się. Po krótkiej walce hrabia Telramund zostaje ranny. Zostaje skazany na wygnanie z kraju, natomiast tajemniczy rycerz zostaje obwołany księciem.
II [edytuj]
Na zamku trwa uczta zaręczynowa. Tymczasem Ortruda, żona wygnanego Telramunda, wkrada się podstępnie w łaski Elzy i namawia ją do poznania imienia zwycięzcy. Elza i jej narzeczony udają się do świątyni, a Ortruda i Telramund oskarżają rycerza o kontakt z siłami piekielnymi.
III [edytuj]
Po uroczystości weselnej Elza pragnie poznać imię męża. Ten jednak przypomina jej słowa przysięgi. W tym czasie do komnaty wbiega hrabia Telramund z zamiarem zamordowania księcia. Po krótkiej walce Telramund pada martwy. Król siedzi pod starym dębem i sprawuje sądy. Książę oskarża nieżyjącego Telramunda o skrytobójczy zamach, a Elzę o niedotrzymanie słowa przysięgi. Książę rozpoczyna opowieść o sobie - nazywa się Lohengrin, jest synem Parsifala, jednego z rycerzy świętego Grala. Jeżeli Elza nie złamałaby obietnicy, mógłby on przywrócić Brabancji prawowitego władcę. Okazuje się, że Ortruda zaczarowała zaginionego brata Elzy - księcia Gotfryda w łabędzia. Łabędź znika i z wody wyłania się Gotfryd. W miejscu łabędzia ukazuje się gołąb, który uwodzi Lohengrina, a zrozpaczona Elza umiera na rękach swojego brata.
