Lon Luvois Fuller

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lon Luvois Fuller (ur. 1902, zm. 1978) – amerykański teoretyk prawa, autor książki Moralność prawa (1964).

Był krytykiem pozytywizmu prawniczego. Definiował prawo jako próbę podporządkowania ludzkich zachowań ogólnym zasadom. Jego zdaniem prawo, aby mogło być prawem, musi spełniać, bądź przynajmniej dążyć do spełnienia, określone warunki. Zasady te Fuller nazywał formalnym prawem natury lub wewnętrzną moralnością prawa. Jego zdaniem prawo powinno:

  1. być ogólne – normy prawa powinny być uniwersalne a nie kazuistyczne, tzn. nie formułowane ad hoc, dla konkretnej osoby czy sytuacji,
  2. być ogłoszone – normy prawa powinny być znane, każdy winien mieć możliwość dotarcia do ich treści,
  3. dotyczyć jedynie zachowań przyszłych, nie zaś przeszłych (prawo nie powinno działać wstecz),
  4. być jasne – zrozumiałe w swoich sformułowaniach,
  5. niesprzeczne – nie może jednocześnie wymagać zachowań sprzecznych,
  6. możliwe do spełnienia,
  7. stabilne – nie powinno zmieniać się zbyt często.
  8. zgodne z obowiązującym już prawem - postulat zgodności.

Fuller dodawał jeszcze jeden warunek, mianowicie zgodność działań urzędowych z ustanowionym prawem. Te warunki decydują o wewnętrznej moralności prawa, nie przesądzając, jakim celom prawo to ma służyć. Dla Fullera wewnętrzna moralność jest warunkiem koniecznym istnienia porządku prawnego, jest prawem naturalnym, które trzeba spełnić, żeby w ogóle prawo istniało. Prawo, jak twierdził Fuller, nie pochodzi z „nieba”, gdyż jego źródło tkwi w człowieku i społeczeństwie.

Prace:

  • Basic Contract Law (1947)
  • The Problems of Jurisprudence (1949)
  • The Morality of Law (1964)
  • Anatomy of the Law' (1968)