London Tipton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
London Tipton
BrendaSongMay09.jpg
Pierwszy odcinek Uziemieni na 23 piętrze
Ostatni odcinek Gratulacje na statku
Grany przez Brenda Song
Liczba odcinków 85/87(Nie ma to jak hotel)
35/35(Suite Life: Nie ma to jak statek)
1/82 (Hannah Montana)
1/64 (Czarodzieje z Waverly Place)[1]
Informacje
Imię i nazwisko London Leah Tipton

London Leah Tipton – postać fikcyjna, bohaterka komediowego serialu telewizyjnego Nie ma to jak hotel oraz Suite Life: Nie ma to jak statek. W jej rolę wciela się Brenda Song. Nie występuje w odcinku 45. pt. Miłej wycieczki oraz 46. pt. Człowiek ptak z Bostonu. London Tipton jest parodią sławnej dziedziczki Paris Hilton.

Opis postaci[edytuj | edytuj kod]

London jest bogatą córką Wilfreda Tiptona, właściciela luksusowych hoteli Tipton, m.in tego, w którym rozgrywa się akcja serialu Nie ma to jak hotel oraz statku S.S. Tipton w Nie ma to jak statek. Jej babcia ze strony matki mieszka z kolei w Tajlandii, odcięta od nowości technologicznych, gdzie uprawia ryż. London mieszka w hotelu Tipton w Bostonie. Wychowuje ją Marion Moseby, kierownik hotelu. Jej przyjaciółmi są bliźniaki Zack i Cody oraz Maddie ( lub Bailey w "Suite Life: Nie ma to jak statek " ). Mimo, że nie jest zbyt inteligentna, to kiedy Maddie prosi ją o pożyczkę, potrafi to wykorzystać dla własnych celów. London jest osobą potrafiącą być miłą, ale często samolubną i zapatrzoną w siebie niczym w ideał. Nie wyobraża sobie życia bez luksusów, często też śmieje się z biedoty Maddie.

Ma suczkę rasy szpic miniaturowy – Ivanę. Jako dziecko miała 20 opiekunek. Jej ojciec często nie ma dla niej czasu. London wiele razy się na nim zawiodła, gdyż łamie on obietnice. Dziewczyna miała wiele macoch – jej tata z każdą brał rozwód. Jedynymi pamiątkami po macochach zostały wisiorki na bransolecie.

London umie grać w siatkówkę, gdy się zdenerwuje. Jest mistrzynią gry w szachy. Została Mini Miss 1999. Zna również sztukę samoobrony i jest nieźle wygimnastykowana.

London ma najlepszy pokój hotelowy, a w nim cztery piętra garderoby. Jest zakupoholiczką. Kupuje ubrania, po to by nie kupił ich ktoś inny i to często z powodu zdenerwowania lub kolejnego zawiedzenia się na ojcu. Na każdym z pięter garderoby ma również lustra, które mówią jej, jak wygląda. Jej ulubione potrawy to sushi, kawior oraz omlet z trzech jaj, serem i grzybami.

W Suite Life: Nie ma to jak statek opuszcza hotel Tipton i przybywa na statek swojego ojca, myśląc, że jedzie na wakacje. Dopiero na statku Moseby uświadamia jej, że przyjechała tam do Liceum Siedmiu Mórz, bo jej tata chciał w końcu zrobić z niej dobrą uczennicę i uznał, że tylko jego własna szkoła w końcu nauczy czegoś jego córkę. London nie chciała zostać na statku i kilka razy uciekała, jednak szybko sprowadzano ją z powrotem. Miała mieszkać w pokoju najpierw z Padmą, jednak przekupiła ją biżuterią, by zrezygnowała i została sama. Jednak kiedy wydało się, że udająca chłopaka Bailey jest dziewczyną, została przydzielona do London, która dzieląc z nią maleńki pokój uczy się nowego stylu życia.

Macochy London[edytuj | edytuj kod]

Z serialu można się dowiedzieć, że London miała w sumie 15 macoch. Jednak nie są znane wszystkie z nich. Jedyne znane matki London z imienia to Brandi (tzw. Macocha nr. 5), Karina (Macocha nr. 14) i Yolanda (wspominana w Poor Little Rich Girl) . O macosze nr. 3 wiadomo tyle, że mówiła na London : to dziecko, a London zapamiętała ją jako to babsko. O prawdziwej matce z kolei tyle, że pochodzi z tajlandzkiej wioski i podobnie jak London, nie cierpiała pracy na wsi.

Przypisy

  1. Na dzień 8 grudnia 2009 roku.