Long Range Desert Group

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Long Range Desert Group (LRDG, Pustynna Grupa Dalekiego Zasięgu, określana też jako: Pustynna Grupa Dalekiego Zwiadu) – elitarna, brytyjska formacja wojskowa, utworzona w 1940 roku w Egipcie.

Typowe półciężarówki Chevrolet używane przez LRDG

Złożona z doborowych żołnierzy, głównie ochotników, pochodzących między innymi z Nowej Zelandii, Rodezji, Południowej Afryki i Wielkiej Brytanii. Głównym celem owej formacji było prowadzenie dalekosiężnych działań zwiadowczych i dywersyjnych na pustyni.

Jednostka została utworzona w Egipcie w czerwcu 1940 roku przez majora Ralpha A. Bagnolda, kapitana Patricka Claytona i kapitana Williama Shawa na rozkaz generała Archibalda Wavella. Grupa została rozwiązana po zakończeniu wojny. Podczas Kampanii Pustynnej 1940-43 jednostka działała głównie setki kilometrów za liniami nieprzyjaciela. Chociaż głównym jej zadaniem był rekonesans i zbieranie informacji wywiadowczych, jednostki grupy (zwane "Patrolami") wykonywały czasami akcje o charakterze bojowym. Najbardziej znanym takim atakiem była Operacja Caravan, czyli uderzenie na libijskie miasto Barka (obecnie Al-Mardż) i pobliskie lotnisko polowe 13 września 1942 r. W początkowym okresie działalności Special Air Service, zanim została ona wyposażona we własne środki transportu, LRDG zapewniała też transport komandosom SAS[1].

Jednostka używała samochodów ciężarowych, przystosowanych do działań pustynnych i uzbrojonych w broń maszynową. Od marca 1942 jako podstawowy środek transportu używane były samochody Chevrolet 1533X2 30cwt, od połowy 1942 używano też jeepów Willys[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Robin Jenner, David List, Long Range Desert Group 1940-45, Osprey New Vanguard nr 32, Osprey Publishin 1999

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Arbeitskommando 10001

Wikimedia Commons