Lora czarna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lora czarna
Chalcopsitta atra[1]
(Scopoli, 1786)
Lora czarna
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugi wschodnie
Rodzaj Chalcopsitta
Gatunek lora czarna
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lora czarna (Chalcopsitta atra) – gatunek średniego ptaka z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae). Występuje na zachodnim krańcu Nowej Gwinei oraz na kilku okolicznych wysepkach. Zasięg różni się w zależności od podgatunku, których jest trzy.

Charakterystyka
Nie występuje dymorfizm płciowy, ale podgatunki różnią się od siebie. Ogólnie jest cała czarna z granatowofioletowym połyskiem. Czarne dziób i nogi. W zależności od podgatunku czerwone plamki na piersi, głowie albo wokół oka lub dzioba.Ogon początkowo czerwony, potem żółty. Tęczówka pomarańczowoczerwona. Młode mają białawą skóre wokół oka i nasady żuchwy (u dorosłych jest czarna) oraz brązowe tęczówki.
Wymiary
  • długość ciała: 32 cm
    • skrzydło: 16,9-19,3 cm
    • ogon: 11,4-15,1 cm
    • dziób: 2-2,4 cm
    • skok: 2,2-2,6 cm
  • masa ciała: 230-260 g
Biotop
Plantacje palm kokosowych, zadrzewienia na sawannach, brzegi wilgotnych tropikalnych lasów oraz rozproszone skupiska eukaliptusów.
Zachowanie
Zwykle obserwowana w dużych stadach, często żeruje razem z innymi ptakami odżywiającymi się nektarem. Nie zostało to jeszcze do końca zbadane, ale najprawdopodobniej zjada pyłek kwiatowy, nektar, owoce i kwiaty drzew.
Lęgi
Zachowania lęgowe są bardzo słabo poznane. W kwietniu i grudniu były obserwowane samce w trakcie lęgów. W niewoli zniesienie liczy dwa białe, okrągłe jaja o wymiarach 31x25,7 mm. Po 25 dniach inkubacji, wykonywanej przez oboje rodziców, wykluwają się pisklęta. Uzysują lotność po 74 dniach.
Podgatunki
Obecnie wyróżniane są 3 podgatunki: atra, insignis oraz bernsteini. Nominatywny podgatunek zasiedla zachodniej część półwyspu Vogelkop, podgatunek insignis wschodnią część tegoż półwyspu, a podgatunek bernsteini wyspę Misool. Dawniej był wyróżniany podgatunek spectabilis, który był obserwowany tylko raz, na półwyspie Mamberiok. Obecnie uznaje się, że był to mieszaniec podgatunku insignis z nominatywnym podgatunkiem lory zielonej.
Podgatunek bernsteini ma czerwonofioletowe kropkowanie na przodzie głowy i nogawkach i ma ciemnoniebieski kuper. Natomiast podgatunek insignis jest tak samo kreskowany, ale czerwonofioletowe kropki występują również na pokrywach podskrzydłowych, a pokrywy podogonowe ma szaroniebieskie.
W ogrodach zoologicznych
Bardzo rzadko spotykana w ogrodach zoologicznych; przeważnie są to samice. Do lęgów dochodzi rzadko, a często przeżywa tylko jedno młode. Po raz pierwszy trafił do miasteczka Platen (Luksemburg) w roku 1900, był to podgatunek insignis. Po raz pierwszy rozmnożyła się u szkockiego hodowcy w 1909 roku, a w kolejnym roku także otrzymał przychówek. Po raz trzeci zdarzyło się to w Ameryce w 1941 roku w prywatnej hodowli. W ogrodzie zoologicznym w San Diego w 1969 roku rozmożył się podgatunek nominatywny. Kolejny lęg był zanotowany w ZOO w Lipsku.
Hodowla
Powinny być trzymane w wolierze wewnętrznej, w zimie w temperaturze powyżej 10oC. Z powodu ich wodnistych odchodów trzeba często sprzątać. Dobrze jest dać ptakom kuwetę napełnioną wodą, aby mogły się kąpać. Powinny mieć umieszczone w wolierze grube, nieokorowane gałązki, które mogą dziobać i ścierać o nie pazurki. Nie lubi innych ptaków i jest wobec nich agresywna, zwłaszcza w czasie lęgów. Należy je karmić pyłkiem, nektarem, ugotowanym i łuskanym ryżem oraz kawałkami różnych owoców i warzyw. Można im też dawać gałązki z kwiatami. Należy im także regularnie podawać preparaty witaminowe i sole mineralne.
Status, ochrona
Nie jest zagrożona. Została wpisana do Konwencji Waszyngtońskiej w Załączniku II. Brakuje szczegółowych informacje na temat ogólnej populacji, ale szacuje się ją na więcej niż 50 000 lor czarnych.

Przypisy

  1. Chalcopsitta atra w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Chalcopsitta atra. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Doroń. Lory z rodzaju Chalcopsitta. „Nowa Exota”. s. 2-3. ISSN 12148962.