Lora oliwkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lora oliwkowa
Chalcopsitta duivenbodei[1]
(Dubois, 1884)
Lora oliwkowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugi wschodnie
Rodzaj Chalcopsitta
Gatunek lora oliwkowa
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lora oliwkowa (Chalcopsitta duivenbodei) – gatunek średniego ptaka z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae). Zasiedla północną część Nowej Gwinei. Wyróżnia się 2 podgatunki.

Charakterystyka
Nie występuje dymorfizm płciowy. Czarny dziób i szare nogi. Czoło oraz gardło żółte. Z wierzchu i na skrzydłach oliwkowo-brązowa, na głowie nieco zielonkawa. Czarne lotki, szaro-oliwkowo-brązowy ogon. Spód ciała ciemnooliwkowo-brązowy. Młode nie tak kontrastowe i ogólnie jaśniejsze. Mają białą obrączkę oczną – u dorosłych jest ona czarna.
Wymiary
  • długość ciała: 31 cm
    • skrzydło: 17,1-18 cm
    • ogon: 11,7-13,8 cm
    • dziób: 2-2,3cm
    • skok: 2,2-2,5 cm
  • masa ciała: 200-230 g
Biotop

Wilgotne lasy tropikalne, zadrzewienia wtórne, brzegi lasów oraz różnorakie tereny otwarte. Przebywa także w rejonach ścinki drzew.

Zachowanie
Spotykana w małych grupach albo parami, zwykle po 6 lub 8 osobników. Często przebywa w koronach drzew, szukając tam pożywienia. Ma swoje "ulubione" drzewa, na których nocuje. Przyłącza się do innych ptaków i razem z nimi pożywia się nektarem.
Lęgi
Bardzo mało wiadomo o jej zwyczajach lęgowych. Większość obserwacji przeprowadzano na okazach w niewoli. W czasie toków samiec huśta się rytmicznie, pokazując żółte pokrywy skrzydłowe. Natomiast w naturze, w kwietniu obserwowano 6 lor oliwkowych zainteresowanych dziuplą i przeganiające z niej 2 nietoperze.
W ogrodach zoologicznych
Po raz pierwszy pojawiła się w Europie w 1929 roku w Anglii. Poza tym – aż do roku 1973, kiedy znów pojawiały się w hodowlach – w ogóle nie była trzymana i hodowana w Europie. Obecnie bardzo rzadka w ogrodach zoologicznych. W Vogelpark Walsrode w wolierze dla lor regularnie się rozmnażają. W latach 1976-1983 wykluło się 19 młodych, z czego 17 przeżyło.
W hodowli
Ma podobne wymagania jak lora czarna. Bardzo żywa i hałaśliwa, lubi się kąpać. Zanim się zaaklimatyzuje jest nieufna i płochliwa. W Europie zazwyczaj przystępuje do lęgów. Składa 2 jaja inkubowane przez 25 dni. Przez większość roku śpi w skrzynce lęgowej. Jest agresywna wobec innych ptaków i najlepiej trzymać tylko lory oliwkowe.
Podgatunki
Wyróżnia się 2 podgatunki: nominatywny, duivenbodei, i syringanuchalis, opisany w 1915 roku.

Przypisy

  1. Chalcopsitta duivenbodei w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Chalcopsitta duivenbodei. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Doroń. Lory z rodzaju Chalcopsitta. „Nowa Exota”. s. 3-4. ISSN 12148962.