Lora oliwkowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Lora oliwkowa | |
| Chalcopsitta duivenbodei[1] | |
| (Dubois, 1884) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | papugowe |
| Rodzina | papugowate |
| Podrodzina | papugi wschodnie |
| Rodzaj | Chalcopsitta |
| Gatunek | lora oliwkowa |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Lora oliwkowa (Chalcopsitta duivenbodei) – gatunek średniego ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae). Zasiedla północną część Nowej Gwinei. Wyróżnia się 2 podgatunki.
- Charakterystyka
- Nie występuje dymorfizm płciowy. Czarny dziób i szare nogi. Czoło oraz gardło żółte. Z wierzchu i na skrzydłach oliwkowo-brązowa, na głowie nieco zielonkawa. Czarne lotki, szaro-oliwkowo-brązowy ogon. Spód ciała ciemnooliwkowo-brązowy. Młode nie tak kontrastowe i ogólnie jaśniejsze. Mają białą obrączkę oczną – u dorosłych jest ona czarna.
- Wymiary
- długość ciała: 31 cm
- skrzydło: 17,1-18 cm
- ogon: 11,7-13,8 cm
- dziób: 2-2,3cm
- skok: 2,2-2,5 cm
- masa ciała: 200-230 g
- Biotop
Wilgotne lasy tropikalne, zadrzewienia wtórne, brzegi lasów oraz różnorakie tereny otwarte. Przebywa także w rejonach ścinki drzew.
- Zachowanie
- Spotykana w małych grupach albo parami, zwykle po 6 lub 8 osobników. Często przebywa w koronach drzew, szukając tam pożywienia. Ma swoje "ulubione" drzewa, na których nocuje. Przyłącza się do innych ptaków i razem z nimi pożywia się nektarem.
- Lęgi
- Bardzo mało wiadomo o jej zwyczajach lęgowych. Większość obserwacji przeprowadzano na okazach w niewoli. W czasie toków samiec huśta się rytmicznie, pokazując żółte pokrywy skrzydłowe. Natomiast w naturze, w kwietniu obserwowano 6 lor oliwkowych zainteresowanych dziuplą i przeganiające z niej 2 nietoperze.
- W ogrodach zoologicznych
- Po raz pierwszy pojawiła się w Europie w 1929 roku w Anglii. Poza tym – aż do roku 1973, kiedy znów pojawiały się w hodowlach – w ogóle nie była trzymana i hodowana w Europie. Obecnie bardzo rzadka w ogrodach zoologicznych. W Vogelpark Walsrode w wolierze dla lor regularnie się rozmnażają. W latach 1976-1983 wykluło się 19 młodych, z czego 17 przeżyło.
- W hodowli
- Ma podobne wymagania jak lora czarna. Bardzo żywa i hałaśliwa, lubi się kąpać. Zanim się zaaklimatyzuje jest nieufna i płochliwa. W Europie zazwyczaj przystępuje do lęgów. Składa 2 jaja inkubowane przez 25 dni. Przez większość roku śpi w skrzynce lęgowej. Jest agresywna wobec innych ptaków i najlepiej trzymać tylko lory oliwkowe.
- Podgatunki
- Wyróżnia się 2 podgatunki: nominatywny, duivenbodei, i syringanuchalis, opisany w 1915 roku.
Przypisy
- ↑ Chalcopsitta duivenbodei w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Chalcopsitta duivenbodei. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)