Lora zielona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lora zielona
Chalcopsitta sintillata[1]
(Temminck, 1835)
Lora zielona
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Nadrząd neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugowate
Podrodzina papugi wschodnie
Rodzaj Chalcopsitta
Gatunek lora zielona
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lora zielona (Chalcopsitta sintillata) – gatunek średniego, bardzo barwnego ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae). Zasiedla południą część Nowej Gwinei oraz wyspy Aru.

Charakterystyka
Nie występuje dymorfizm płciowy. Dorosły osobnik z zielonymi skrzydłami, czarnym przodem głowy oraz czarnym przodem głowy i dziobem. Ogon także zielony, ale sterówki początkowo czerwone, potem brązowawe a na kończu żółte, ale jest to widoczne tylko od podu. Reszta ciała zielona, ale wszędzie żółto paseczkowana i ma nieco czerwieni pod gardłem i ciemniejszy spód piersi (i tam też paskowana). Młode nie tak intensywne i z brązowymi, a nie czerwonymi tęczówkami. Nogi szare.
Wymiary
  • długość ciała: 31 cm
    • skrzydło: 16-18,3 cm
    • ogon: 9,6-11,4 cm
    • dziób: 1,9-2,3 cm
    • skok: 2,1-2,4 cm
  • masa ciała: 180-245 gram
Biotop
Sawanna, brzegi lasów, zarośla roślinności wtórnej, plantacje pal oraz lasy namorzynowe.
Zachowania
Najczęściej widziana wśród kwiatów, w grupach do 30 ptaków. Zjada nektar oraz pyłki. Najbardziej lubi sagowce (Cycas spp.) oraz szeflery (Schefflera spp.). Nie zostało to jeszcze zbadane, ale mogą zjadać także owady.
Lęgi
Wykonuje tańce godowe oraz popisy w powietrzu i na gałęziach. Wykryte lęgi miały miejsce w lutym i wrześniu, w dziuplach; często wysokich lub obumarłych palm, jedno z nich było na wysokości około 24 metrów. Jaja mają wymiary 31,4x21,1 mm. W niewoli inkubacja trwa 26 dni, jaja są składane po złożeniu pierwszego jaja z dwóch. Gniazdo wyściela piórami. Młode umieją latać pomiędzy 90 a 100 dniem życia.
Podgatunki
Wyróżnia się 2 podgatunki. Pierwszy, C. s. rubrifrons, opisany został w roku 1858 przez G.R. Graya i zasiedla ww. archipelag. Drugi, C. s. chloroptera został opisany przez Tomassa Salvadoriego w roku 1876.
W ogrodach zoologicznych
Rzadko spotykana w ogrodach zoologicznych. Pierwszy raz pojawił się w Europie w roku 1872 w zoo w Londynie. Następny raz miało to miejsce w Ogrodzie Zoologicznym w Berliniew roku 1913. Po raz pierwszy na świecie rozmnożyły się w niewoli w roku 1976 u duńskiego hodowcy. Obecnie trzymana głównie w amerykańskich placówkach, ale pojedyncze osobniki hodowane są także w Europie, m.in. w niemieckim Vogelpark.
Ochrona
Nie jest zagrożona, ale została wpisana na "Czerwoną Listę Gatunków Zagrożonych" (IUCN) oraz w załączniku II Konwencji Waszyngtońskiej. Ogólną populację szacuje się na ponad 100 000 ptaków.

Przypisy

  1. Chalcopsitta sintillata w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Chalcopsitta sintillata. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia [edytuj]

  • Nowa Exota, numer 6/2009