Lori wysmukły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lori wysmukły
Loris tardigradus[1]
(Linnaeus, 1758)
Lori wysmukły
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd Strepsirrhini
Rodzina lorisowate
Rodzaj Loris
Gatunek lori wysmukły
Synonimy
Podgatunki
  • L. t. nycticeboides Hill, 1942
  • L. t. tardigradus (Linnaeus, 1758)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lori wysmukły, leniuch ospały[4] (Loris tardigradus) – gatunek niewielkiego ssaka z rodziny lorisowatych zamieszkujący Sri Lankę[2]. Z powodu powolnych ruchów zwany leniwcem.

Wymiary 
Długość ciała: 17-26 cm, masa ciała: 100-350 g.
Wygląd 
Lori jest ssakiem o drobnym ciele pokrytym gęstym futrem. Sierść na grzbiecie jest ciemnobrązowa, a na brzuchu jasna. Przez środek pyska przebiega biały pas. Głowa niewielka o okrągławym kształcie z widocznymi dużymi, brązowymi oczami. Uszy mają zaokrąglony kształt. Kończyny loriego są dobrze chwytne. Pysk jest krótki, zakończony różowym nosem. Brak ogona.
Środowisko 
Lori występuje w wilgotnych lasach deszczowych, w lasach porastających stoki gór oraz wśród zarośli w głębi lądu.
Pożywienie 
Owady, żaby, jaszczurki, jaja ptaków, owoce i zielone części roślin. W niewoli pije mleko.
Zachowanie 
Ssak ten jest samotnikiem żyjącym w obranym przez siebie rewirze. Do oznaczania niewielkiego terytorium używa moczu. Jeżeli zwierzęta spotkają się, często dochodzi między nimi do walki. Prowadzi nocny tryb życia. Duże oczy są znakomitym przystosowaniem do życia w ciemnościach. Lori prawie całe życie spędza w koronach drzew. Czasem schodzi na ziemię poruszając się na czterech łapach. Dzień przesypia w dziupli lub wśród gęstych liści. Aby zdobyć pożywienie podkrada się bardzo cicho i błyskawicznie chwyta ofiarę, co umożliwia mu głównie doskonały słuch.
Wrogowie naturalni 
Pantera mglista, kot marmurkowy, duże węże.
Rozmnażanie 
Ruja samic ma miejsce w kwietniu i maju, a także w październiku i listopadzie. Po odnalezieniu partnerki przez samca, rozpoczynają się zaloty. Ciąża trwa 166-169 dni, poród odbywa się podczas, gdy inne osobniki gatunku śpią. Zazwyczaj rodzi się jeden osobnik. Pierwsze tygodnie życia młode spędza chwytając się brzucha matki. Po skończeniu 2-3 miesięcy młode usamodzielnia się, odżywiając się mlekiem matki, które jest jego pokarmem do ok. 7. miesiąca życia, czasem dokarmiają je inne samice.
Długość życia 
Jeżeli lori nie padnie ofiarą drapieżników, żyje 12-15 lat.
Lori i ludzie 
Z powodu prowadzonego przez ten gatunek trybu życia, w wielu wioskach uważa się go za złego ducha i bywa z tego powodu tępiony. Lori wysmukły został objęty ochroną całkowitą, jednak kłusownicy wyłapują je i sprzedają na targach i bazarach. Niektóre części ciała uważane są w medycynie wschodniej za afrodyzjaki. Liczba lori zmniejsza się również z powodu wycinania lasów.
Podgatunki 
Wyróżniono dwa podgatunki lori wysmukłego[3]:
  • L. tardigradus nycticeboides – status zagrożenia w IUCN: EN[5]
  • L. tardigradus tardigradus – staus zagrożenia w IUCN: EN[6]

Przypisy

  1. Loris tardigradus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Loris tardigradus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 8 lutego 2010]
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Loris tardigradus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Encyklopedia Gutenberga hasło "Leniuch ospały". [dostęp 2013-02-19].
  5. Loris tardigradus ssp. nycticeboides. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 10 lutego 2010]
  6. Loris tardigradus ssp. tardigradus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 10 lutego 2010]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.
  2. Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4.
  3. Kim, J.: Loris tardigradus (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 1999. [dostęp 26 grudnia 2008].
  4. Loris tardigradus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 26 grudnia 2008]