Lorisowate
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Lorisowate | |
| Lorisidae | |
| Gray, 1821 | |
Lorisy |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | naczelne |
| Podrząd | Strepsirrhini |
| Rodzina | lorisowate |
| Synonimy | |
|
|
Lorisowate, lorisy, małpiatki lori (Lorisidae[2]) – rodzina nadrzewnych ssaków naczelnych z podrzędu Strepsirrhini. W zapisie kopalnym znane od miocenu.
Spis treści |
Cechy charakterystyczne [edytuj]
Ogon krótki, uwsteczniony; żywią się głównie owadami i drobnymi kręgowcami. Prowadzą nadrzewny, nocny tryb życia, poruszają się powoli, podobnie do leniwców. Zamieszkują południowo-wschodnią Azję (Indie i archipelagi wysp) i Afrykę (bez Madagaskaru).
Systematyka [edytuj]
Do rodziny lorisowatych należą następujące rodzaje[2]:
- Arctocebus
- Loris
- Nycticebus
- Perodicticus (jedynym przedstawicielem jest Perodicticus potto - lori potto)
Pseudopotto martini który znany jest z tylko dwóch okazów uważany jest obecnie za młodszy synonim P. potto[3]
Przypisy
- ↑ Loridae. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 26 grudnia 2008]
- ↑ 2,0 2,1 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Lorisidae. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 26 grudnia 2008]
- ↑ P. Grubb, T. M. Butynski, J. F., S. K. Bearder i inni. Assessment of the Diversity of African Primates. „International Journal of Primatology”. 24 (6), s. 1301-1357, 2003. doi:10.1023/B:IJOP.0000005994.86792.b9.
Bibliografia [edytuj]
- Kazimierz Kowalski: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: PWN, 1971.
- Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Lorisidae. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 26 grudnia 2008]
- Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.
- Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 104-105. ISBN 83-01-14344-4.
|
|||||||||||