Lotar I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lotar I
Lotar I
Święty Cesarz Rzymski
Okres panowania od 840
do 855
Poprzednik Ludwik I Pobożny
Następca Ludwik II
Król Franków
Okres panowania od 840
do 843
Poprzednik Ludwik I Pobożny
Następca brak
Król Lotaryngii
Okres panowania od 843
do 855
Poprzednik brak
Następca Lotar II
Król Prowansji
Okres panowania od 843
do 855
Poprzednik brak
Następca Karol z Prowansji
Król Burgundii
Okres panowania od 840
do 855
Poprzednik Ludwik I Pobożny
Następca podział na Górną i Dolną Burgundię
Dane biograficzne
Dynastia Karolingowie
Urodzony 795
Zmarł 29 września 855
Ojciec Ludwik I Pobożny
Matka Ermengarda z Hesbaye
Żona Ermengarda z Tours
Dzieci Ludwik II
Helletruda
Berta z Tours
NN córka
Gisla
Lotar II
Rotruda
Karol z Prowansji
Karloman

Lotar (Chlothar) I (ur. 795, zm. 29 września 855 w Prüm) – najstarszy syn Ludwika I Pobożnego. W latach 840-855 król Franków i cesarz z dynastii Karolingów.

W 817 podniesiony przez ojca do rangi współcesarza króla Włoch. 5 kwietnia[1] 823 został koronowany w Rzymie na cesarza przez papieża Paschalisa I. W 833 na spotkaniu w Rothfeld pod Colmarem pojmał ojca i zmusił go do publicznej pokuty w kościele św. Medarda w Soissons. W 834 uwolnił Ludwika Pobożnego. W 840, po jego śmierci, został władcą całego państwa Franków. W 841 przegrał bitwę pod Fontenoy. 14 lutego 842 w Strasburgu bracia (Ludwik wraz z Karolem) ślubują sobie wzajemną wierność, sprzymierzając się przeciwko Lotarowi.

W 843 w Verdun synowie Ludwika Pobożnego: Lotar I, Karol II Łysy oraz Ludwik II Niemiecki zawarli traktat na mocy którego podzielili między siebie państwo frankońskie

  • Najstarszy z synów, Lotar I, otrzymał wraz z tytułem cesarskim środkową część państwa franków Państwo środkowofrankijskie na które składała się Italia oraz szeroki pas ziem ciągnący się wzdłuż Renu od Alp aż po Morze Północne. Był to obszar niejednolity pod względem geograficznym i etnicznym.
  • Dzielnica położona na wschód od posiadłości Lotara, zamieszkana głównie przez ludność pochodzenia germańskiego, przekazana została Ludwikowi zwanemu później Niemieckim.
  • Część zachodnią, zasiedloną przez ludność mówiącą przeważnie językami romańskimi, otrzymał najmłodszy z braci, Karol II Łysy.

Podział ten położył podwaliny pod powstanie w przyszłości Francji, Niemiec i Włoch.

Wyznaczony przez ojca na sprawującego zwierzchnictwo nad młodszymi braćmi (Ludwikiem Niemieckim, Karolem Łysym) i strzegącego jedności państwa. W listopadzie 824[1] wydał ustawę Constitutio Romana, która zobowiązywała papieża do ślubowania wierności cesarzowi.

W 855 roku schorowany[2] Lotar zdecydował o podziale państwa pomiędzy swoich trzech synów:

Po tej decyzji wstąpił do Klasztoru w Prüm, gdzie zmarł po 6[2] dniach.

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Praca zbiorowa: Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki. T. 7. Mediaset Group SA, 2007, s. 526. ISBN 978-84-9819-814-0.
  2. ↑ 2,0 2,1 Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Na Wyspach Brytyjskich. Karolingowie. T. 16. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 259. ISBN 83-7425-568-4.

Bibliografia [edytuj]

Riché Pierre, Karolingowie. Ród który stworzył Europę, Warszawa 1997, ISBN 83-86857-13-7.

Poprzednik
Ludwik I Pobożny		 Holy Roman Empire Arms-single head.svg Święty Cesarz Rzymski
840–855		 Holy Roman Empire Arms-single head.svg Następca
Ludwik II
Poprzednik
Ludwik I Pobożny		 Grand Royal Coat of Arms of France.svg Król Franków
840–843		 Grand Royal Coat of Arms of France.svg Następca
brak
Poprzednik
brak		 Blason Lorraine.svg Król Lotaryngii
843–855		 Blason Lorraine.svg Następca
Lotar II
Poprzednik
brak		 Blason province fr Provence.svg Król Prowansji
843–855		 Blason province fr Provence.svg Następca
Karol z Prowansji
Poprzednik
Ludwik I Pobożny		 Blason Ducs Bourgogne (ancien).svg Król Burgundii
840-855		 Blason Ducs Bourgogne (ancien).svg Następca
podział na Dolną i Górną Burgundię
p • d • e
Władcy i królowie Włoch między 476 a 963
Bez dynastii
Odoaker (476–493)
Żelazna korona Longobardów
Ostrogoci
Teodoryk (493–526) • Atalaryk (526–534) • Teodahad (534–536) • Witiges (536–540) • Ildibald (540–541) • Eraryk (541) • Totila (541–552) • Teja (552–553)
Bizantyjczycy
Justynian I (jako cesarz) (553–565)
Longobardowie
Alboin (565–572) • Klef (572–574) • bezkrólewie (574–584) • Autaris (584–590) • Agilulf (590–616) • Adaloald (616–626) • Arioald (626–636) • Rotari (636-652) • Rodoald (652–653) • Aripert I (653–661) • Godepert (661–662) • Perctarit (661–662) • Grimoald (662–671) • Garibald (671) • Perctarit (671–688) • Cunipert (688–689) • Alahis (689) • Cunipert (689–700) • Liutpert (700–702) • Raginpert (701) • Aripert II (702–712) • Ansprand (712) • Liutprand (712–744) • Hildeprand (744) • Ratchis (744–749) • Aistulf (749–756) • Dezyderiusz (756–774)
Karolingowie
Karol I (774–814) • Pepin (781–810) • Bernard (810–818) • Ludwik I (818-822) • Lotar I (822–855) • Ludwik II (855–875) • Karol II (875–877) • Karloman (877–879) • Karol III (879–888) • Arnulf (896–899) • Ratold (896)
Tytuł sporny 887–963
Unruochingowie: Berengar I (887–924) • Gwidonowie: Gwido (889–894) • Lambert (891–897) • Welfowie: Rudolf II Burgundzki (924–926) • Bosonidzi: Ludwik III (900–905) • Hugo (926–947) • Lotar II (945–950) • Anscarydzi: Berengar II (950–963) • Adalbert (950–963)
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Lotar_I&oldid=36209663”