Lothar B. Kalinowsky

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lothar Bruno Kalinowsky (ur. 28 grudnia 1899 w Berlinie, zm. 28 czerwca 1992 w Nowym Jorku) – niemiecko-amerykański lekarz psychiatra.

Syn Alfreda Kalinowsky'ego i Anny z domu Schott[1]. Studiował w Berlinie, Monachium i Heidelbergu[2]. W 1922 roku otrzymał dyplom lekarza; następnie był asystentem Weygandta w Hamburskiej Uniwersyteckiej Klinice Psychiatrycznej i Maxa Nonnego w klinice neurologicznej w Hamburgu-Eppendorf. Potem pracował u Foerstera we Wrocławiu i od 1926 do 1933 roku u Bonhoeffera w Berlinie i Wagnera-Jauregga w Wiedniu. W 1933 roku emigrował do Włoch, gdzie zajmował się elektroterapią u Cerlettiego. W 1939 roku emigrował do USA. W latach 1940-1943 w Pilgrim State Hospital, od 1940 do 1959 w Instytucie Psychiatrycznym i Neurologicznym Uniwersytetu Columbia, NY. Profesor psychiatrii klinicznej w NY Medical College.

Brał udział w redakcji drugiej edycji Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders. Jako jeden z pierwszych wprowadził do Stanów Zjednoczonych terapię elektrowstrząsową: stosował ją w NY Psychiatric Institute już we wrześniu 1940 roku[3].

W 1925 ożenił się z Hildą Pohl. Mieli dwie córki, Marion po mężu Blakeley i Ellen po mężu Hunersen[4].

Przypisy

  1. The international who's who 1991-92. Europa Publ., 1991 ISBN 0-946653-70-4 s. 817
  2. Jürgen Peiffer. Hirnforschung in Deutschland 1849 bis 1974: Briefe zur Entwicklung von Psychiatrie und Neurowissenschaften sowie zum Einfluss des politischen Umfeldes auf Wissenschaftler. Springer, s. 1086, ISBN 3-540-40690-5
  3. Timothy W. Kneeland, Carol A. B. Warren: Pushbutton psychiatry: a history of electroshock in America. Westport, Conn.: Praeger, 2002, s. 50. ISBN 0-275-96815-4.
  4. Pace E. Lothar Kalinowsky, A Psychiatrist, 92; Used Electroshocks. New York Times (30 czerwca 1992)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]