Lothar von Richthofen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lothar von Richthofen
40 zwycięstw
Lothar von Richthofen
Oberleutnant Oberleutnant
Data i miejsce urodzenia 27 września 1894
Kleinburg
Data i miejsce śmierci 4 lipca 1922
okolice Fuhlsbüttel
Przebieg służby
Lata służby od 1914
Siły zbrojne Cross-Pattee-Heraldry.svg - Luftstreitkräfte
Jednostki Jagdstaffel 11, Kagohl 4
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Późniejsza praca lotnictwo cywilne
Odznaczenia
Pour le Mérite Królewski Order Rodu Hohenzollernów z Mieczami na Wojennej Wstędze Krzyż Żelazny (1813-1913) I Klasy Krzyż Żelazny (1813-1913) II Klasy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lothar Freiherr von Richthofen (ur. 27 września 1894 w Kleinburgu, zginął 4 lipca 1922 w okolicach Fuhlsbüttel) - niemiecki lotnik, as myśliwski okresu I wojny światowej, brat Manfreda, kuzyn Wolframa.

Odniósł 40 zwycięstw powietrznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Borku (wtedy: Kleinburg; dziś: część Wrocławia) w rodzinie niższej szlachty pruskiej, następnie przeprowadził się z rodziną do Świdnicy. Jego starszym bratem był Manfred von Richthofen, późniejszy największy as myśliwski I wojny światowej, nazywany "Czerwonym Baronem".

Lothar wzorem brata uczęszczał do szkół wojskowych, a następnie rozpoczął służbę wojskową w kawalerii.

I wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Po wybuchu I wojny światowej służył jako oficer kawalerii na froncie francuskim, następnie na froncie wschodnim. Również wzorem Manfreda, Lothar w 1915 przeniósł się do lotnictwa.

Początkowo służył jako strzelec-bombardier w pułku bombowym Kampfgeschwader 4 we Francji, między innymi na froncie pod Verdun. W grudniu 1916 został odznaczony Żelaznym Krzyżem I klasy. Następnie ukończył kurs pilotażu i 6 marca 1917 uzyskał za sprawą brata przeniesienie do elitarnej eskadry myśliwskiej Jagdstaffel 11 (Jasta 11), dowodzonej przez Manfreda. Aczkolwiek pozostawał w cieniu słynnego brata, lecz Lothar szybko okazał się również dobrym i agresywnym pilotem, latając razem z Manfredem. 28 marca 1917 zestrzelił pierwszy samolot (myśliwiec RAF FE.2b). 1 maja, podczas urlopu Manfreda, Lothar mając już 16 samolotów zestrzelonych, objął dowództwo nad eskadrą.

7 maja 1917 Lotharowi oficjalnie przypisano zestrzelenie czołowego brytyjskiego asa Alberta Balla, lecz okoliczności tej walki przebiegającej wieczorem w trudnych warunkach atmosferycznych, nie są do dziś wyjaśnione. Jako bardziej prawdopodobną wersję podaje się, że Anglik stracił orientację w chmurze i rozbił się. Podczas tej walki uszkodzony został również samolot Lothara, lecz zdołał on awaryjnie wylądować. 13 maja Lothar, po zestrzeleniu samolotu obserwacyjnego B.E.2, został raniony ogniem karabinowym z ziemi i po awaryjnym lądowaniu, spędził 5 miesięcy na leczeniu. Wprawdzie wiosną 1917 przewaga techniczna niemieckiego lotnictwa była największa (okres ten nazwany został przez Brytyjczyków "krwawym kwietniem"), lecz Lothar w tym okresie jako początkujący pilot w ciągu 47 dni uzyskał aż 24 zwycięstwa powietrzne. 14 maja został odznaczony najwyższym niemieckim orderem Pour le Mérite.

24 września 1917 Lothar powrócił z leczenia, obejmując dowództwo eskadry Jasta 11 (Manfred był wówczas dowódcą 1 Pułku Myśliwskiego - JG1, grupującego także Jasta 11). Swoje 25. zwycięstwo powietrzne Lothar odniósł dopiero 9 listopada 1917, latając na Fokkerze Dr.I. 13 marca 1918, mając 29 zwycięstw, został po raz drugi zestrzelony w walce powietrznej i na skutek awaryjnego lądowania doznał obrażeń, po których ponownie trafił do szpitala. W tym czasie, 21 kwietnia śmierć poniósł Manfred.

Wbrew opiniom lekarzy Lothar powrócił do latania i 19 lipca 1918 ponownie otrzymał dowództwo Jasta 11. Pierwsze po powrocie zwycięstwo, a swoje 30., odniósł 25 lipca na nowym myśliwcu Fokker D.VII. Pod koniec lipca dowodził też całym pułkiem JG1, w zastępstwie urlopowanego Hermanna Goeringa. W toku intensywnych walk w pierwszej połowie sierpnia zestrzelił kolejne 10 samolotów, zwiększając liczbę swoich zwycięstw do 40 i latając często z Erichem Löwenhardtem. Ostatnie zwycięstwo odniósł 12 sierpnia 1918 nad brytyjskim asem Johnem Summersem (8 zwycięstw). Następnego dnia, ponownie 13. dnia miesiąca, Lothar von Richthofen został raniony w udo. Udało mu się wylądować, lecz skierowany na leczenie już nie powrócił do latania bojowego. Uwzględniając stosunkowo krótki czas, jaki Lothar von Richthofen spędził na froncie pomiędzy leczeniem, był on jednym z najefektywniejszych asów myśliwskich, być może nawet lepszym od swojego brata Manfreda. Zajmował pod względem liczby zwycięstw 10. miejsce na liście niemieckich asów, na równi z Oswaldem Boelcke i Franzem Büchnerem.

Po I wojnie światowej[edytuj | edytuj kod]

Po I wojnie światowej, Lothar zajął się lotnictwem cywilnym. 4 lipca 1922 Lothar, pilotując samolot pasażerski nr D1481 z Berlina do Hamburga, poniósł śmierć w katastrofie na skutek awarii silnika (pasażerowie ocaleli); w okolicach Fuhlsbüttel (dziś: część hamburskiej dzielnicy Hamburg-Nord). Został pochowany w Świdnicy.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Przez pewien czas Fokkery Dr.I, którym latał on i jego brat były pomalowane standardowo na zielony kolor z niebieskim spodem. Później Manfred przemalował niektóre elementy na czerwono (zanim zdecydował się na pomalowanie całej maszyny); te same elementy na swoim samolocie Lothar pomalował na żółto. Po śmierci brata pomalował swojego nowego Fokkera D.VII na czerwono, zaś dotychczasowe żółte wstawki przemalował na czarno.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Norman L. R. Franks, Frank W. Bailey, Russell Guest: Above the Lines - The Ace and Fighter Units of German Air Service, Naval Air Service and Flanders Marine Corps 1914 - 1918. Londyn: Grub Street, 1993, s. 186-187. ISBN 0-948817-73-9. (ang.)
  • Lothar von Richthofen
  • The Aerodrome (ang.) (lista zwycięstw)