Lotniskowce typu Centaur
| Lotniskowce typu Centaur | |
| Opis typu | |
|---|---|
| Kraj budowy | |
| Użytkownicy | |
| Wejście do służby | 1953 |
| Zbudowane okręty | 4 |
| Planowane okręty | 8 |
| Okręty w służbie | INS Viraat (ex-HMS Hermes) |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | 22 000 t (standardowa) 28 700 t (pełna) |
| Długość | 224,6 m |
| Szerokość | 39,6 m |
| Zanurzenie | 8,7 m |
| Napęd | 2 turbiny parowe Parson o mocy łącznej 76 000 KM (57 MW), 4 kotły parowe Admiralty, 2 śruby |
| Prędkość | 28 węzłów (52 km/h) |
| Zasięg | 6000 Nm przy 20 kn (13 000 km przy 33 km/h) |
| Załoga | 1350 |
| Uzbrojenie | 32× Bofors 40 mm |
| Wyposażenie lotnicze | 26 samolotów |
Lotniskowce typu Centaur – brytyjskie lotniskowce lekkie, ostatnie okręty tej klasy zaprojektowane w trakcie trwania II wojny światowej (po typie Colossus i Majestic). Ze znacznym opóźnieniem ukończono cztery okręty, przy których prace rozpoczęto przed końcem wojny: Albion, Bulwark, Centaur, Hermes (ex-Elephant), dalsze cztery (Monmouth, Polyphemus, Arrogant, Hermes) anulowano. Okręty brały udział w brytyjskiej interwencji w Egipcie w czasie kryzysu sueskiego w 1956 i wojnie falklandzkiej w 1982. W czasie służby w Royal Navy wykorzystywano je często jako śmigłowcowce, jeden zmodyfikowany okręt nadal służy w Indiach, obecnie najstarszy czynny lotniskowiec, przewidziany do wycofania około 2019 roku.
Okręty [edytuj]
Brał udział w operacji Vantage w 1961, mającej na celu ochronę integralności Kuwejtu przed żądaniami terytorialnymi Iraku. Wystąpił w filmie Sink the Bismarck! w roli HMS Victorious i HMS Ark Royal |
|
Brał udział w operacji "Muszkieter" podczas kryzysu sueskiego w 1956. |
|
Wraz z czterema innymi lotniskowcami RN (w tym HMS Albion) uczestniczył w ataku na Egipt w 1956. |
|
Przebudowany w 1981 na lotniskowiec STOVL, okręt flagowy brytyjskich sił inwazyjnych w czasie wojny o Falklandy w 1982. |
|