Lotniskowce typu Nimitz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lotniskowce typu Nimitz
Nimitz
USS "Nimitz"
Opis typu
Kraj budowy  Stany Zjednoczone
Użytkownicy  US Navy
Wejście do służby 1975
Planowane okręty 10
Zbudowane okręty 10
Okręty w służbie 10
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność pełna: 101 000 - 106 000 t
Długość 333 m
Szerokość 40,8 m
Zanurzenie 11,3 m
Napęd 2 reaktory atomowe o mocy 280 000 KM wytwarzające parę dla turbin parowych napędzających 4 śruby
Prędkość 30 węzłów
Załoga załoga: 3300
personel lotniczy: 3000
Uzbrojenie 3 wyrzutnie RIM-7 Sea Sparrow
3 x zestaw przeciwrakietowy Vulcan Phalanx 20 mm
Wyposażenie lotnicze 90 samolotów
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lotniskowce typu Nimitz – typ amerykańskich lotniskowców z napędem atomowym, które zaczęto wprowadzać do służby w 1975. Są to największe okręty wojenne świata, które tworzą w chwili obecnej trzon sił nawodnych Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy z nich, USS Nimitz nazwany tak na cześć admirała Chestera Nimitza, dający nazwę całej klasie, wszedł do służby w 1975. Od tego czasu zwodowano ogółem 10 okrętów tego typu. Jako ostatni w tej klasie zbudowano USS George H. W. Bush, którego oddano do służby 10 stycznia 2009 roku. Po nim ma pojawić się typ przejściowy, a następnie zupełnie nowa generacja lotniskowców. W chwili obecnej 10 z 11 amerykańskich lotniskowców należy do typu Nimitz.

Zadania i lotnictwo pokładowe[edytuj | edytuj kod]

W czasie pokoju lotniskowce stanowią czynnik odstraszający i służą do demonstracji siły. W wypadku walk natomiast, mogą prowadzić zarówno operacje zwalczania floty przeciwnika, chronić własne lub sojusznicze okręty i statki handlowe, jak i zapewniać panowanie w powietrzu i wykonywać uderzenia na cele lądowe. W czasach powojennych marynarka USA nie miała okazji do konfrontacji z żadnym przeciwnikiem zdolnym wydać jej bitwę morską lub powietrzną, tak więc rola lotniskowców ogranicza się raczej do zapewniania ruchomej bazy lotniczej, którą można przesunąć w dowolne miejsce globu.

Ze względu na swoje rozmiary, okręty te są w stanie przyjąć dużą liczbę samolotów różnych typów, co zapewnia im wszechstronność. Skład skrzydła bojowego jest dostosowywany do misji. Standardowa obsada wielozadaniowa jest mieszanką F/A-18 Hornet, F/A-18 Super Hornet, EA-6 Prowler, E-2 Hawkeye oraz SH-60 Seahawk i liczy około 60 maszyn. Może jednak być zastąpione bardziej wyspecjalizowaną grupą samolotów lub śmigłowców, a liczba maszyn może być zwiększana w zależności od okrętu do ok. 85-130 sztuk.

Znane i kojarzone z lotniskowcami samoloty takie jak A-6 Intruder czy F-14 Tomcat już wycofano ze służby liniowej. Nieliczne dywizjony F-14 pozostają jeszcze w składzie skrzydeł lotniczych, ale żaden z nich nie znajduje się na lotniskowcu będącym w trakcie rejsu. Ten sam los ma spotkać S-3 Viking.

Dane[edytuj | edytuj kod]

Występują znaczne różnice pomiędzy poszczególnymi okrętami, zwłaszcza w wyposażeniu elektronicznym. CVN-71 i następne czasami opisywane są jako "typ Theodore Roosevelt".

  • Wyporność pełna: 72 700 ton dla pierwszych czterech jednostek; 81 600 ton standardowa wyporność – maksymalna wyporność bojowa do 102,000 ton (CVN-71 i późniejsze)
  • Długość: 317 m na linii wodnej
  • Długość całkowita: 333 m
  • Szerokość: 40,8 m
  • Wysokość: 11,3 m
  • Pokład startowy: 76,8 m [dla CVN-71 i następnych długość pokładu to 78,4 m]
  • Szybkość: 30+ węzłów (prawdopodobnie więcej, ale dane nt. napędu atomowego nie są udostępniane oficjalnie)
  • Napęd: 2 reaktory nuklearne A4W/A1G ich żywotność obliczono teoretycznie na 13 lat
  • Zasięg: nieograniczony (teoretycznie 5 000 000+ mil morskich w ciągu 20 lat)
  • Windy: 4
  • Katapulty: 4 parowe typu C13-1
  • Załoga: 3300 marynarzy i 3000 obsługi lotniczej (maksymalnie 6300 osób)
  • Uzbrojenie: Rakiety Sea Sparrow, działka Phalanx i wyrzutnie RAM, zależnie od okrętu.
  • Systemy elektroniczne: Patrz poszczególne okręty
  • Lotnictwo: 85+ (maksymalnie 130)

Okręty typu Nimitz[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. Global Security
  2. Oficjalna strona US Navy
  3. Nieoficjalna strona US Navy
  4. Lokalizacja grup bojowych