Lotus 70

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lotus 70
Kategoria Formuła A
Formuła Tasman
Konstruktor Lotus
Projektant Martin Wade
Dane techniczne
Nadwozie monokok z aluminium
Zawieszenie
przednie
podwójne wahacze, sprężyny śrubowe, amortyzatory Koni, stabilizator poprzeczny
Zawieszenie
tylne
dolne wahacze, górne wahacze poprzeczne, skierowane do przodu drążki reakcyjne, sprężyny śrubowe, amortyzatory Koni, stabilizator poprzeczny
Silnik Ford BOSS 5.0 V8
Chevrolet 302 5.0 V8
Skrzynia biegów Hewland DG300, manualna, 5 biegów + wsteczny
Opony Goodyear
Historia
Debiut Sebring
Kierowcy Mario Andretti
George Wintersteen
George Follmer
Chris Amon
Używany 1969–1971
Wyścigi Wygrane PP NO
44 2 2  ?
poprzednik następca
Lotus 42B

Lotus 70 – samochód wyścigowy, zaprojektowany przez Martina Wade’a i skonstruowany przez Lotus Components. Uczestniczył w kategoriach Formuły 5000: Formule A (USA) i Formule Tasman (Oceania).

Historia[edytuj | edytuj kod]

We wczesnych latach istnienia Formuły 5000 uczestniczące w niej samochody Lotus wywodziły się głównie z modeli Formuły 1. W czerwcu 1969 roku Colin Chapman zlecił Martinowi Wade'owi zaprojektowanie modelu zaprojektowanego specjalnie dla Formuły 5000 – 68. Samochód ten dysponował klinowatym kształtem, popularnym ówcześnie w Formule 1 i Formule 2. Rozstaw osi pochodził z Lotusa 49B. Silnik i skrzynia biegów były integralnym elementem struktury samochodu.

Do produkcji model wszedł pod nazwą Lotus 70 i był sprzedawany jako przystosowany do pięciolitrowych silników Ford BOSS lub Chevrolet 302, przy czym fabryczny zespół Lotusa korzystał z przygotowanych przez Shelby'ego silników Forda, a klienci wybierali raczej jednostki Chevrolet. Debiut w Formule A planowany był na Riverside. Jednakże przedłużające się testy w Wielkiej Brytanii z udziałem Emersona Fittipaldiego, podczas których wystąpiły problemy z chłodzeniem (chłodnicę postanowiono przełożyć do nosa samochodu), opóźniły debiut. Lotus 70 zadebiutował podczas eliminacji na torze Sebring, w której Lotusem rywalizował Mario Andretti. Andretti prowadził w wyścigu, ale silnik w jego samochodzie zepsuł się po 12 okrążeniach.

W 1970 roku kierowcą samochodu był między innymi George Follmer, który wygrał dwa wyścigi. Samochód ścigał się do 1973 roku (od 1971 jako Lotus 70B). Uczestniczył też w wyścigach Formuły Tasman (1971), ustępując jednak McLarenom M10.

Zbudowano sześć egzemplarzy modelu, wliczając w to jeden przebudowany z prototypowego 68.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]