Louis-Alexandre Berthier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Louis Alexandre Berthier (ur. 20 listopada 1753 w Wersalu, zm. 1 czerwca 1815 w Bambergu), książę Neuchâtel i Wagram, diuk Valengin, Marszałek Francji, mianowany przez cesarza Napoleona I w roku 1804, jako pierwszy wśród marszałków Cesarstwa.

Z wykształcenia kartograf. W latach 1778-1783 walczył pod rozkazami Lafayette'a w Ameryce. W 1789 w randze generała-majora pełni funkcję dowódcy gwardii narodowej w Wersalu. Uczestnik Rewolucji, a następnie w Armii Włoch, gdzie u boku Napoleona doszedł (w roku 1796) do stanowiska szefa sztabu. W roku 1798 proklamował w Rzymie republikę. W 1799 na stanowisku ministra wojny.

Przez cały okres wojen napoleońskich u boku swego wodza i cesarza, który nadał mu w 1804 księstwo Neuchâtel i w 1809 czysto tytularne księstwo Wagram (za wkład w zwycięstwo w stoczonej tam bitwie).

Po upadku Napoleona musiał się zrzec księstwa i tytułów, ale dożywotnio zachował godność Marszałka Francji. Zginął w 1815 roku, wypadając z okna kamienicy w Bambergu, możliwe że został z niego wypchnięty.

[edytuj] Galeria

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach