Louis Jones

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Louis Jones
Wzrost 183 cm
Masa ciała 76 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Louis Woodard "Lou" Jones, III (ur. 15 stycznia 1932 w New Rochelle, zm. 3 lutego 2006 w Nowym Jorku) – amerykański lekkoatleta sprinter, mistrz olimpijski z 1956 i rekordzista świata.

Specjalizował się w biegu na 400 metrów. Zwyciężył na tym dystansie podczas igrzysk panamerykańskich w 1955 w Meksyku, ustanawiając jednocześnie rekord świata czasem 45,4 s (poprawiając poprzedni rekord należący do George'a Rhodena aż o 0,4 sekundy)[1]. Zwyciężył również na tych igrzyskach w sztafecie 4 × 400 metrów[2], która biegła w składzie: Jesse Mashburn, Lon Spurrier, Jim Lea i Jones[3].

Podczas amerykańskich eliminacji przedolimpijskich 30 czerwca 1956 w Los Angeles Jones poprawił swój rekord świata wynikiem 45,2 s[1]. Podczas igrzysk olimpijskich w 1956 w Melbourne był jednak w gorszej formie i w biegu na 400 m zajął w finale 5. miejsce. Zdobył jednak złoty medal w sztafecie 4 × 400 m, która biegła w składzie: Jones, Mashburn, Charlie Jenkins i Tom Courtney[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Mark Butler (red.): 12th IAAF World Championships. IAAF Statistics Handbook. Berlin 2009. Monako: IAAF, 2009, s. 548.
  2. Pan American Games (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2012-04-09].
  3. 3,0 3,1 Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Lou Jones (ang.). [dostęp 2012-04-09].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]