Louis Kahn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Louis Isadore Kahn (ur. 20 lutego 1901 lub 1902 w Kuressaare na wyspie Saaremaa, zm. 17 marca 1974 w Nowym Jorku) – amerykański architekt modernistyczny, przez lata związany z Uniwersytetem w Pensylwanii.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Kahn urodził się na estońskiej wyspie Saaremaa w rodzinie żydowskiej. W 1905 w obawie przed postawieniem ojca w stan czynnej służby wojskowej rodzina emigruje do Stanów Zjednoczonych, gdzie osiada w Filadelfii. Kahn otrzymał obywatelstwo 15 maja 1914.

W 1920 Kahn rozpoczął studia na Uniwersytecie w Pensylwanii. Po zdobyciu tytułu magistra w 1924 wyrusza w podróż po Europie. W 1947 podejmuje pracę nauczyciela w Yale. Jego najbardziej znani uczniowie to Moshe Safdie oraz Robert Venturi.

W ciągu życia Kahn poślubił jedną kobietę, lecz miał równolegle dwa pozamałżeńskie związki. Założył trzy różne rodziny, jedną oficjalną i dwie ukryte. Zmarł na atak serca na dworcu kolejowym Pennsylvania Station w Nowym Jorku po powrocie z podróży służbowej do Indii. Nekrolog który ukazał się po jego śmierci w gazecie The New York Times napisał Paul Goldberg.

W 2003 syn architekta, Nathaniel Kahn, zrealizował nominowany do Oscara biograficzny dokument dotyczący życia ojca, zatytułowany Mój architekt: Podróż syna (My Architect: A Son's Journey).

Główne dzieła[edytuj | edytuj kod]

L. I. Kahn: Salk Institute

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]