Louis de Bar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Louis de Bar
Kardynał biskup
Herb Louis de Bar
Kraj działania  Francja
Data urodzenia 1370/1375
Data i miejsce śmierci 23 czerwca 1430
Varennes
Biskup Porto-Santa Rufina
Okres sprawowania 1412-1415 i 1415-1430
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 21 grudnia 1397
Benedykta XIII

Louis de Bar (ur. ok. 1370/1375 – zm. 26 czerwca 1430 w Varennes) – francuski kardynał okresu wielkiej schizmy zachodniej. Książę Baru 1415–30.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był synem księcia Bar Roberta I i siostrzeńcem króla Francji Jana Dobrego. Przeznaczono go do stanu duchownego. Był administratorem diecezji Langres (1395-1413), Châlons-sur-Marne (1413-1420), Verdun (1420-1423 i ponownie od 1424) oraz Poitiers (1423-1424). W 1397 otrzymał nominację kardynalską od awiniońskiego antypapieża Benedykta XIII, jednak później przyłączył się do obediencji pizańskiej i został legatem pizańskiego antypapieża Aleksandra V we Francji i Niemczech. W 1409 przyjął święcenia kapłańskie. Biskup Porto e Santa Rufina od 1412. Uczestniczył w początkowej fazie obrad Soboru w Konstancji. W 1415 roku został księciem Bar, po wygaśnięciu świeckiej linii dynastii de Bar. Cztery lata później scedował swoje posiadłości na rzecz Rene d'Anjou, późniejszego króla Neapolu (1435). Zmarł w Varennes.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]