Luís Cabral

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Luís Cabral

Luís Cabral, (ur. 10 kwietnia 1931 w Bissau - zm. 30 maja 2009 w Torres Vedras (Portugalia)[1]) - pierwszy prezydent Gwinei Bissau. Funkcję swoją sprawował od ogłoszenia niepodległości 24 września 1973 do 14 listopada 1980, kiedy został obalony przez pucz wojskowy. Był członkiem Afrykańskiej Partii Niepodległości Gwinei i Zielonego Przylądka.

W młodości dołączył do Afrykańskiej Partii Niepodległości Gwinei i Zielonego Przylądka. Jako działacz wdał się w spór wewnątrzpartyjny. Spór dotyczył tego kto miał pełnić w ugrupowaniu większą rolę - lepiej wykształceni Kabowerdyjczycy (w tym Cabral, który urodził się co prawda w Gwinei lecz w rodzinie pochodzenia kabowerdyjskiej) czy też Gwinejczycy. Po śmierci założyciela formacji doszło do wydzielenia się dwóch odrębnych frakcji. Frakcją kabowerdyjską przewodniczył Aristides Pereira natomiast tą gwinejską, Luís Cabral[2].

Gdy w 1974 roku w Portugalii doszło do militarnego puczu, nowy rząd nadał niepodległość koloniom w Afryce. Cabral jako lider frakcji kabowerdyjskiej PAIGC został wybrany pierwszym prezydentem nowo powstałego państwa, Gwinei Bissau. W polityce wewnętrznej próbował utworzyć państwo o modelu socjalistycznym, na arenie międzynarodowej dążył do zjednoczenia Gwinei Bissau i Cabo Verde. Uzyskał wsparcie finansowe USA (kraj ten jako pierwszy utworzył ambasadę w Bissau) ale także Chin i Związku Radzieckiego. Na skutek wewnątrzpartyjnych intryg, Cabral przez cały okres swoich rządów zmagał się z brakiem zaufania względem własnej partii[2].

Jako że Gwinea nie posiadała cennych surowców naturalnych, przestawił on kraj na produkcję rolniczą. Utworzył rząd jednopartyjny. W dziedzinie społecznej tworzył organizacje społeczne młodzieżowe i kobiece. Z jego inicjatywy powstała organizacja młodzieżowa partii, Juventude Africana Amilcar Cabral (JAAC) i organizacja kobiet União Democrática das Mulheres da Guiné (UDMG)[2].

W czasie pełnienia swojej funkcji wprowadził wiele reform gospodarczych i społecznych[1]. Dążył do zjednoczenia Gwinei Bissau i Wysp Zielonego Przylądka[1]. Po obalenia rządu w wyniku zamachu stanu spowodowanego niechęcią do Kabowerdyjczyków został na 13 miesięcy uwieziony przez João Bernardo Vieira - ówczesnego prezydenta[1]. Po uwolnieniu przeprowadził się na Kubę, a następnie zamieszkał w Portugalii[1]. Pod koniec życia powrócił do kraju[2].

Był przyrodnim bratem przywódcy Afrykańskiej Partii Niepodległości Gwinei i Zielonego Przylądka, Amilcara Cabrala[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]