Lubango

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lubango
Widok na miasto
Widok na miasto
Państwo  Angola
Prowincja Huila
Położenie na mapie Angoli
Mapa lokalizacyjna Angoli
Lubango
Lubango
Ziemia 14°55′00″S 13°30′00″E/-14,916667 13,500000Na mapach: 14°55′00″S 13°30′00″E/-14,916667 13,500000

Lubango – miasto w południowo-zachodniej Angoli (dawniej Sá da Bandeira), ośrodek administracyjny prowincji Huila. Około 274 tys. mieszkańców – czwarte co do wielkości miasto kraju.

Gospodarka i transport[edytuj | edytuj kod]

W gospodarce Lubango dominuje produkcja rolna: zbóż, owoców, warzyw, tytoniu i sizalu. Na przemysł składa się przetwórstwo produktów rolno-spożywczych, garbarstwo i wytwórstwo różnych dóbr konsumpcyjnych.

W mieście znajduje się port lotniczy Lubango (kod IATA: SDD). Przez Lubango przechodzi również południowa linia Kolei Benguelskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Lubango powstało wraz z osiedleniem się w latach 80. XIX wieku grupy burskich kolonistów z Transwalu. Władze portugalskie odmówiły przyznania osadnikom własności ziemi, w związku z czym większość z nich opuściła rejon i przeniosła się do Niemieckiej Afryki Południowo-Zachodniej.

Masowe osadnictwo nastąpiło w roku 1882 wraz z przybyciem około tysiąca osadników z portugalskiej Madery. W 1910 roku mieszkało tu już ponad 1700 przybyszy z Madery, zajmujących się głównie uprawą słodkich ziemniaków. W 1923 roku Kolej Moçâmedes połączyła osadę z wybrzeżem. W związku z tym władze portugalskie nadały jej prawa miejskie i nazwę Sá da Bandeira. Zamieszkujące ten region pół-koczownicze ludy Nhaneka-Humbe odmawiały osiedlenia się w mieście, przez co Sá da Bandeira była w okresie do uzyskania niepodległości jedynym miastem w Angoli zamieszkanym przez białą większość. Po powstaniu niepodległej Angoli miasto zostało przemianowane na Lubango.

Jedno z miast frontu południowego wojny domowej w Angoli odwiedzone przez Ryszarda Kapuścińskiego, opisane w książce Jeszcze dzień życia.[1]. W okresie tego konfliktu miasto było ważną bazą dla wojsk rządowych i kubańskich.

W 2001 roku czarterowany samolot typu Beechcraft 1900 linii Sociedade de Aviacao Ligeira rozbił się podczas podchodzenia do lądowania w Lubango. Zginęło 16 z 17 osób na pokładzie.

Przypisy

  1. Ryszard Kapuściński: Jeszcze dzień życia. Warszawa: Czytelnik, 2007, s. 62-66. ISBN 978-83-07-03108-8.
Wikimedia Commons