Lubek
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Góra Lubek (Libek) – najwyższa wydma Mierzei Helskiej (12,5 m n.p.m.). Znajduje się w pobliżu Kuźnicy. Nazwa Lubek pochodzi od statku Lübeck, który wszedłszy na mieliznę, rozbił się prawdopodobnie w pierwszej połowie XVIIw[1].
Wydany w 1883 tom IV Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich[2] wspomina historię rozbitego statku:
- "Wieś [Kuźnica] należała do dóbr starosty puckiego. Lustracya tegoż starosty z r. 1678 donosi: Od r.1660 trzymał tę osadę Wojciech Byzewski jure emphiteutico[3] do lat 30. Ale popełniwszy kryminał praedae z rozbitego okrętu lubeckiego i circumstancyi zabicia ludzi niewinnych w tym okręcie od nawalności salwowanych z zięciem swoim Matysem Walkowcem, zgodził się z panem Karolem Fondoren, plenipotentem pryncypałów przerzeczonego okrętu lubeckiego i residuitatem annorum emphiteuticorum puścił temu to Fondoren. Powinność posesora taka: brzegu morskiego pilnować, piwo pańskie i gorzałkę szynkować i czynszu za rok dawać fl.8"
Od wysokości Góry Lubek aż do Rewy ciągnie się przez Zatokę Pucką tzw. Rybitwia Mielizna – piaszczysty pas, którym można by przejść środkiem zatoki, nie zanurzając się powyżej pasa, gdyby nie przerwa wygarnięta dla ruchu kutrów rybackich. Na mapach:
Przypisy
- ↑ Dane za ulokowaną na 'górze" Libek tablicą Biura promocji o obsługi ruhu turystycznego Gminy Jastarnia. Dostęp: 18.07.2010
- ↑ Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1883, nakł. Filipa Sulimierskiego i Władysława Walewskiego, 1880-1914 Tom IV, strona 948. Dostęp: 18.07.2010
- ↑ zob.: wikiźródła:Encyklopedia staropolska/Emfiteuzys