Lubomino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lubomino
Widok na centrum Lubomina
Widok na centrum Lubomina
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat lidzbarski
Gmina Lubomino
Sołectwo Lubomino
Liczba ludności (2012) 1163
Strefa numeracyjna (+48) 89
Kod pocztowy 11-135
Tablice rejestracyjne NLI
SIMC 0480626
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Lubomino
Lubomino
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lubomino
Lubomino
Ziemia 54°04′00″N 20°14′25″E/54,066667 20,240278Na mapach: 54°04′00″N 20°14′25″E/54,066667 20,240278

Lubomino – (niem. Arnsdorf) wieś gminna w Polsce, położona w północno-wschodniej Warmii, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie lidzbarskim, w gminie Lubomino. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Lubomino.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś lokowana 12 sierpnia 1308 roku przez biskupa warmińskiego Eberharda z Nysy nosiła początkowo nazwę Cuditen. Została przekazana bratu biskupa - Arnoldowi. Jej nazwa została zmieniona na Arnoldsdorf a następnie na Arnsdorf. Arnold był pierwszym sołtysem w Cuditen. Otrzymał 10 włók ziemi. 6 włók dostała parafia św. Katarzyny utworzona w tym samym roku. Uroczystość nadania lokacji odbyła się w Katedrze Fromborskiej.

Wieś uległa zniszczeniu w wojnie polsko krzyżackiej w latach 1519 - 1521, ale już w połowie XVI wieku została zagospodarowana ponownie a jej lokacja została potwierdzona przez biskupa Maurycego Ferbera, który nadał miejscowości 120 włók. Tym samym stała się ona największą wsią na Warmii.

W roku 1807 wieś została zniszczona przez wojska napoleońskie.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół parafialny pw. św. Katarzyny wybudowano w latach 1340 - 1370. Jest to duża budowla salowa. Wieża została podwyższona w 1480 r. Jej górna kondygnacja o ośmiobocznym przekroju jest wzorowana na wieży farnej w Ornecie. Kościół został spalony w 1807 roku. Podczas odbudowy przebudowana została nawa główna. W 1816 roku do kościoła przeniesiono barokowe ołtarze (z I połowy XVII wieku) pochodzące z dawnego kościoła jezuitów w Braniewie. W skarbcu znajduje się manierystyczna monstrancja z Piotraszewa (wykonana w 1637 roku, złotnik podpisał się "PA").

Przy drodze do Dobrego Miasta znajduje się kaplica św. Rocha wybudowana w 1617 r., jako wotum dziękczynne. Jej fundatorem był Szkot John Mayor. Kaplica została zniszczona w 1945 i odbudowana w 1958 r.

We wsi są również liczne kapliczki z XVIII, XIX i XX wieku oraz zabytkowe budynki (nr 4, 38)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Darmochwał T., Rumiński M. J., 1996. Warmia Mazury, przewodnik. Agencja TD, Białystok
  • Rzempołuch A., 1993. Przewodnik po zabytkach sztuki dawnych Prus Wschodnich. Agencja Wyd. "Remix", Olsztyn